ล่ามรักมัจจุราช NC20+의 모든 챕터: 챕터 11 - 챕터 20

งานเริ่มดำเนินมาจนเกือบจะถึงเวลาเลิกงาน ทาดิโอ้ที่เคยวนเวียนอยู่ใกล้ร่างบางของนางแบบสาวแทบจะตลอดเวลาจึงได้เริ่มออกห่างเมื่อคู่ค้าธุรกิจเข้ามาหา ส่วนฮันน่าเนื่องจากเธอไม่ค่อยชอบเรื่องของธุรกิจมากนักจึงบอกเขาว่าเธอจะไปหาเพื่อนแทนร่างบางเดินวนดูรถซูเปอร์คาร์ราคาแพงหูฉี่ที่จอดเรียงรายอยู่ด้านหน้าตัวเองแล้วพินิจถึงกำไรที่เจ้าของโชว์รูมจะได้รับในวันนี้ เพราะจากที่สังเกตดูแล้วมันออกไปหลายคันมากโดยเฉพาะคันที่มีพริตตี้สวยๆ ยืนอยู่โดยเฉพาะเพื่อนสนิทของเธอที่ยังไม่ได้พักเลยตั้งแต่ที่เริ่มงานมา"มีพริตตี้สวยก็มีชัยไปกว่าครึ่ง คนที่ซื้อรถแต่ละคันไปคงจะรวยน่าดู"ยืนกอดอกมองดูลูกค้าหลายรายที่ยืนล้อมรอบวงรถคันหรู ก่อนพึมพำเบาๆ พร้อมคิดกำไรตามความรู้สึกเย็นวูบพัดผ่านเหมือนมีลมเย็นแรงๆ พัดเข้าปะทะกับร่างกายทำให้ต้องห่อไหล่ยกมือขึ้นลูบลำแขนเรียวเบาๆ การถูกจับจ้องมองจากสายตาของใครบางคนนานๆ มันจะทำให้เรารู้ตัวรู้สึกได้เองโดยอัตโนมัติ และฮันน่าก็เป็นหนึ่งในคนนั้นที่รู้สึกเหมือนถูกจับจ้องมองตลอดเวลาตั้งแต่เดินเข้ามาในงานนี้เธอหันมองหาสายตาที่จับจ้องมองมายังเธอ แต่ก็ยังคงพบแต่ความว่างเปล่า ไม่มีใครมาให้ค

"เอ๊ะ! นั่นรอยอะไรน่ะลูกสาว"เสียงทุ้มถูกบีบจนเล็กดังขึ้นดึงสติที่กำลังเลื่อนลอยให้กลับเข้าที่เข้าทาง ฮันน่าเคลื่อนมือขึ้นดึงชายเสื้อคลุมขึ้นปกปิดยังบริเวณที่มีรอยฟันอยู่ซึ่งตอนนี้มันเริ่มที่จะจางลงบ้างแล้วแต่ยังคงมีร่องรอยหลงเหลืออยู่เล็กน้อยร่างบางหยัดกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูงหมุนตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากับผู้จัดการส่วนตัวที่กำลังจะถึงตัว พอดีเผยรอยยิ้มน้อยๆ แล้วคว้าหมวกปีกใบใหญ่ขึ้นมาสวมไว้"ไม่มีอะไรค่ะพี่เมลลี่ได้เวลาแล้วหนูว่าออกไปข้างนอกดีกว่าค่ะ""ไม่มีอะไรแน่นะ""ไม่มีค่ะ เห็นหนูเป็นคนโกหกเก่งขนาดนั้นเลยหรือไง ทุกครั้งที่โกหกก็โดนจับได้ทุกครั้ง""อ่าๆ เชื่อก็ได้"เสียงบอกพร้อมกลอกตาบนยื่นมือจับท่อนแขนเรียวไว้พาเดินออกมาเริ่มงานในช่วงบ่ายแก่ๆ อีกครั้งแสงแดดร้อนแรงส่องกระทบผิวน้ำในสระว่ายน้ำจนเกิดแสงระยิบระยับสะท้อนกลับ ร่างบางของนางแบบสาวเดินลงจากขอบสระลงไปหานายแบบหนุ่มที่รั้งตัวรออยู่ก่อนแล้วเรือนร่างสวยงามถูกจับตามองจากผู้คนหลายเพศมีทั้งเปลวไฟอิจฉาร้อนแรงจากสายตาของเพื่อนร่วมเพศรวมถึงสายตาหยาดเยิ้มชมชื่นจากเพศตรงข้ามด้วย"นายโอบฮันน่าหน่อยครับ อ่าแบบนั้นค้างไว้นะ"ปลายจมูกโด่

พรึ่บ!เสียงบางอย่างถูกโยนลงมาบนโต๊ะด้านหน้าในขณะที่ฮันน่ากำลังจัดการกับร่องรอยบนตัวของตัวเองอยู่ นางแบบสาวเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของการกระทำด้วยความไม่ชอบใจปัดแผงยาคุมออกเล็กน้อยก่อนจะดึงความสนใจกลับมายังร่องรอยบนร่างกายตัวเองต่อเงารางๆ บริเวณหางตามองเห็นร่างสูงเดินกลับไปทิ้งตัวลงบนเตียงพร้อมกับยกบางอย่างในมือขึ้นดู ทำให้ความสนใจของเธอถูกดึงกลับไปหาเขาอีกครั้ง แต่แล้วดวงตากลมโตก็เบิกกว้างอ้าปากค้างเมื่อสายตาปะทะเข้ากับของในมือหนาที่ถูกยกขึ้นมา ทำให้ร่างบางผลุนผลันดันตัวลุกขึ้นด้วยความรวดเร็วพร้อมกับพุ่งเข้าไปหาเขาทันทีแต่เธอคงลืมไปว่าตอนนี้ร่างกายเธอยังไม่ปกติดีซ้ำยังแสบปวดร้าวตัวรุมๆ คล้ายจะถูกพิษไข้เล่นงานอีกด้วยทำให้ร่างบางล้มลงบนพื้นต้องนิ่วหน้ากัดริมฝีปากแน่นด้วยความเจ็บ"...."โดโนแวนปรายตาลงมองคนตัวเล็กกว่าบนพื้นนิ่งๆ ไม่ได้สนใจจะลุกขึ้นไปประคองพยุงเธอขึ้นมา แล้วดึงสายตากลับมายังช่องแชทในโทรศัพท์มือถือในมือตัวเองต่อ"ไม่มีใครสอนหรือไงว่าของส่วนตัวของคนอื่นไม่ควรจะหยิบจับตามใจชอบ เพราะมันไม่มีมารยาท" กัดฟันข่มความเจ็บส่งสายตาเกลียดชังมองไปยังเจ้าของร่างสูงบนเตียง"....""อ๊า! เจ็

พรึ่บ!แคว่ก!กรี๊ด!!!มือหนากระชากเสื้อสายเดี่ยวแต่งขอบลูกไม้สีขาวบนร่างบางออกจนขาดติดมือ เขาขัดตากับเสื้อตัวนี้ตั้งแต่เห็นแว๊บแรกแล้วอยากเดินเข้าไปกระชากติดมือตั้งแต่ข้างนอกแต่ก็ยังต้องทำนิ่งไว้จนกระทั่งตอนนี้...โดโนแวนประกบจูบลงไปบนกลีบปากนุ่มนิ่มแรงๆ อีกครั้งจนได้ยินเสียงฟันกระทบกันดังตามขึ้นมา เสียงต่อต้านในลำคอยังคงดังไม่ขาดสายพร้อมกับมือบางที่ทุบอกแกร่งรัวๆ จนถูกจับรวบกดไว้เหนือหัวด้วยมือเพียงข้างเดียวมือหนาอีกข้างที่ว่างอยู่กระตุกปมผ้าขนหนูบนเอวสอบออกทำให้มันหล่นลงไปบนพื้นห้อง ก่อนจะเคลื่อนมือขึ้นบีบเค้นหน้าอกใหญ่ผ่านเสื้อในเกาะอกแบบไร้สายแรงๆ ถอนจูบออกเลื่อนริมฝีปากร้อนลงมาตามลำคอขาวผ่านผิวเนื้อนุ่มมือ ไล้ลงมาผ่านหน้าท้องแบนราบก่อนจะหยุดลงบริเวณสะดือ ตวัดลิ้นเลียผิวขาวเบาๆ ในขณะที่มือเริ่มทำหน้าที่แกะกระดุมกางเกงยีนส์ขาสั้นสีซีดช่วงล่างออกความรู้สึกสยิวเสียวตามอารมณ์ของร่างกายที่พาไป ทำให้ฮันน่าต้องขบเม้มริมฝีปากไว้แน่นด้วยความคับแค้นใจตัวเอง ทั้งที่เกลียดแสนเกลียด ชังแสนชังผู้ชายคนนี้แต่ความรู้สึกเธอก็ยังไหลไปตามการเล้าโลมอารมณ์ของเขา ยิ่งมือหนาที่ปัดผ่านเนินสามเหลี่ยมจุ

แสงแดดที่ส่องลอดกระจกใสจากด้านนอกเข้ามากระทบเปลือกตาบางปลุกร่างบางของนางแบบสาวบนเตียงภายในห้องนอนให้ตื่นขึ้นมารับวันใหม่ เมื่อคืนกว่าที่เธอจะได้พักจริงๆ จังๆ ก็เข้าสู่เช้าวันใหม่แล้วเรียกได้ว่าสลบหลังยกสุดท้ายเลยก็ว่าได้"โอ๊ย! ซี๊ด~" เสียงร้องโอดโอยซี๊ดปากดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่พยายามพลิกตัวกลับมานอนหงายเพื่อหลบแสงที่ส่องเข้ามา ปรือตาขึ้นมองแสงสว่างในห้องแล้วเลื่อนกลับออกไปยังนอกระเบียงที่ถูกเปิดทิ้งไว้ ไม่บอกก็รู้ว่าใครที่เป็นคนทำฮันน่าดันตัวลุกขึ้นขบเม้มริมฝีปากบวมเจ่อจากการถูกจูบลงโทษอย่างหนักหน่วงขึ้นพิงหัวเตียง เคลื่อนสายตาขึ้นมองเวลาบนนาฬิกาบนผนังแล้วผ่อนลมหายใจออกเบาๆ ตึกตึกเสียงเท้าหนักเดินเข้ามาจากทางระเบียงหน้าห้องไม่ได้ดึงสายตาเธอให้หันกลับไปมองเลยด้วยซ้ำ เพราะรู้อยู่แล้วว่าใครที่เป็นคนคนนั้นใบหน้าสวยบึ้งตึงเบือนหน้าหนีกอบกุมผ้าห่มขึ้นพันกายแล้วค่อยๆ หย่อนเท้าลงบนพื้นเย็นเยียบในขณะที่มีดวงตาคมกริบของนักฆ่าหนุ่มคอยจ้องมองทุกอิริยาบถของเธอนิ่งๆตุ๊บ!โอ๊ย!เวรกรรม! ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ!ร่างบางที่ถูกห่อตัวผ้าห่มผืนใหญ่ล้มลงบนพื้นจนหน้าเกือบคะมำกระแทกลงไปจังๆ แต่ถือว่ายั