All Chapters of ร้อนรักชายาร้าย : Chapter 51 - Chapter 60

ตอนพิเศษสองไม่อยากมีชายาเอกหยางจินอี้ไม่ยั้งกำลัง องค์ชายหนุ่มเก็บทบต้นทบดอกอย่างที่เคยกล่าวเอาไว้ เขาจับร่างชายาสาวพลิกคว่ำพลิกหงาย เดี๋ยวนั่งเดี๋ยวยืน เอวสอบถอนอาวุธออกก่อนจะแทงสวนเข้าไปใหม่อย่างดุเดือด ท่อนเอ็นหนาตอกอัดจนมิดด้ามแล้วดึงขึ้นอย่างหวาดเสียว เสียงผิวกายกระทบกันดังกังวานก้องตำหนัก ภาพแท่งเนื้อผลุบเข้าผลุบออกในถ้ำสวรรค์ เข้าและออกอีกครั้งและอีกครั้ง ในขณะที่ร่างหนาโยกเข้าโยกออกถี่รัว และร่างบางโยกกายขยับรองรับการบดขยี้อย่างซ่านกระสันเสียงเคลื่อนไหวดังไม่หยุดตลอดราตรีอันยาวนาน โดยไม่มีผู้ใดกล้ารบกวน ฟางเจียอีถูกปล่อยให้ได้นอนก็เมื่อฟ้าเริ่มสาดแสงทองแล้วหลังจากวันนั้น สองหนุ่มสาวจึงหาเวลามาเติมเต็มจังหวะรักกันอยู่บ่อยๆ ฟางเจียอีไม่อยากได้หญิงสาวมาเพิ่มในตำหนักหลังจึงต้องทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างเต็มที่ เรื่องนี้ทำให้ชายาคนอื่นเอาเยี่ยงอย่าง เสียงครวญครางจึงดังก้องทุกตำหนักจนเหล่าองค์ชายต่างหน้าชื่นตาบานไปตามๆกัน หยางจินเต๋อ องค์ชายรองผู้เงียบขรึม เขาแต่งชายารองจากสกุลฟางมาเพียงคนเดียวโดยไม

ตอนพิเศษสี่คู่ที่ลงตัวองค์ชายหนุ่มช้อนร่างบางขึ้นแล้วเดินดุ่มเพื่อขึ้นม้าและขี่อย่างช้าๆไปหาหมอในตัวเมืองเมื่อได้เห็นหญิงสาวผู้บาดเจ็บอย่างชัดเจนขณะนั่งให้หมอได้ตรวจดู องค์ชายหกถึงกับต้องตะลึงงันด้วยนางช่างโฉมงามอย่างไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นเพียงชาวบ้านข้างทางยามหมอเปิดเรียวขาเพื่อเช็ดทำแผล เขาถึงกับกลืนน้ำลายด้วยขาขาวๆนั้นผุดผ่องจนน่าลูบคลำ ยามหมอเปิดแขนเสื้อขึ้นมอง เรียวแขนนั้นกลมกลึงจนน่าโลมเล้า ยิ่งยามสาวงามแหวกเสื้อออกเพื่อให้หมอได้ตรวจดูหน้าท้องแบนราบและส่วนด้านหลัง องค์ชายหนุ่มถึงกับนั่งไม่ติดต้องลุกขึ้นจ้องโลมเลียด้วยสายตากว่าหมอจะเช็ดแผลใส่ยาให้จนถ้วนทั่ว องค์ชายหกก็ปวดหนึบที่แก่นกลางกายจนต้องกดเอาไว้เพื่อไม่ให้ผู้อื่นได้ทันสังเกตเห็น“ข้าจะไปส่ง” หยางจินชางว่าจ้างรถม้าคันหนึ่งเพื่อพาสาวน้อยไปส่งยังบ้านของนาง“เจ้าอาศัยอยู่ผู้เดียวหรือ” เมื่อมาถึงบ้านโกโรโกโสซึ่งปลูกห่างจากผู้อื่นไกลโข องค์ชายหนุ่มเดินสำรวจอย่างแปลกใจสาวงามนางนี้ผุดผ่องเกินกว่าจะเป็นเพียงช

บทนำ          จินนี่เพิ่งเรียนจบวิชาการบริการจากสถาบันการศึกษาชั้นนำ จึงคิดพักผ่อนหย่อนใจด้วยการล่องเรือสำราญสักครั้งในชีวิต นัยหนึ่งเพื่อลองดูว่าหากจะสมัครทำงานบนเรือซึ่งต้องล่องคราวละนานๆ เธอจะมีความอดทนได้ไหวไหมหญิงสาวสู้อุตส่าห์เก็บหอมรอมริบจนได้งบที่พอเหมาะแล้วจึงรีบจองเรือและซื้อเที่ยวบินเพื่อไปใช้ชีวิตปลดปล่อยความเครียดและความกดดันในช่วงที่ผ่านมาก่อนจะกลับมาเตรียมพร้อมรับชีวิตการทำงานต่อไปสาวน้อยส่งข้อความไปบอกกล่าวกับแม่ซึ่งแต่งงานใหม่ไปอยู่ที่ดินแดนห่างไกล และพี่สาวเพียงคนเดียวซึ่งเพิ่งแต่งงานและกำลังฮันนีมูนอย่างหวานชื่นเพื่อไม่ให้พวกเขาเป็นห่วงก่อนจะเก็บเสื้อผ้าแล้วหิ้วกระเป๋าตรงไปยังสนามบินอย่างเริงร่าเฮ้อ...ได้ไปเที่ยวอย่างที่ฝันไว้สักที ต้องเติมพลังให้มากที่สุด กลับมายังไม่รู้ว่าต้องเดินจนรองเท้าสึกหรือต้องจิ้มจนมือหักหรือเปล่ากว่าจะได้งานทำแม้ผู้เป็นแม่จะคอยส่งเงินมาให้ใช้จ่ายตลอดเวลาการร่ำเรียน แต่จินนี่ไม่อยากพึ่งพาคนเป็นแม่อีกแล้วเ

ตอนที่สองสอบสวน “เอาล่ะ พอแล้ว” เสียงหนึ่งตวาดดังออกมา พร้อมผ้าผืนใหญ่ถูกโยนคลุมลงมาที่ร่างเกือบเปลือยของจินนี่“พวกเราไม่ใช่โจรปล้นสวาท แต่คือทหารผู้ทรงเกียรติ จะย่ำยีหญิงสาวไร้ทางสู้ให้เล่าลือว่ารังแกกระทั่งสาวน้อยผู้ไม่มีอาวุธได้อย่างไร”กว่าจะมีคนออกมาห้ามก็เมื่อร่างบางเปลือยกายเกือบทั้งตัวแล้ว เหล่าทหารที่รุมล้อมจำใจต้องปล่อยร่างสาวน้อยทั้งๆที่สายตาต่างกระเหี้ยนกระหือรืออย่างเข้ามาเติมเต็มในตัวนางจนแทบแย่“ให้ท่านแม่ทัพสอบสวนเองก็แล้วกัน” เสียงเดิมเอ่ยบอกก่อนจะช้อนร่างบางซึ่งร้องไห้อย่างหนักขึ้นแล้วอุ้มเข้าไปด้านใน เสียงฮือฮาด้วยความเสียดายดังตามหลังมาจนจินนี่อยากจะตะโกนด่าด้วยคำหยาบคายทุกคำที่คิดได้ ร่างบางถูกวางลงบนเตียงในห้องหนึ่งอย่างเบามือ จินนี่เงยหน้ามาเห็นชายซึ่งตอนแรกยืนอยู่ข้างคนที่ออกคำสั่งให้สอบสวน“แม่นางน้อยนอนพักสักครู่ก่อนก็แล้วกัน” เสียงนุ่มนวลบอกออกมา“เดี๋ยวก่อ

ตอนที่สาม ทำอย่างไรดีระหว่างจินนี่นอนครุ่นคิด ด้านนอกแม่ทัพฮัวจางเหว่ยรองแม่ทัพหวังซีฮัน ซึ่งเป็นคนเปิดประตูเข้ามาพบภาพหวาดเสียวเมื่อครู่และกุนซือหลิวหยาง กำลังนั่งรอ ซางไป๋อัน หมอหญิงเพียงคนเดียวแห่งเรือรบเฉียงต้าออกมาปรึกษาหารือกัน            “นางไม่ได้ซ่อนสิ่งใดไว้ในร่างกาย ไม่พบยาพิษหรือร่องรอยผิดแปลก ผิวพรรณและเรือนร่างของนางได้รับการดูแลอย่างดีจนไม่น่าจะเป็นไส้ศึกซึ่งฝึกฝนมา ที่สำคัญนางยังบริสุทธิ์อยู่” หมอหญิงเอ่ยบอก“แม้คำพูดคำจาของนางจะแปลกประหลาดไปบ้าง แต่ข้าสัมผัสไม่ได้ถึงคำโกหก บางทีนางอาจจะขึ้นเรือผิดลำจริงๆก็ได้” หลิวหยางเอ่ยออกมา“แต่พวกเราออกเรือมาเกือบเดือนแล้ว นางซ่อนตัวอยู่ที่ใด” รองแม่ทัพหวังซีฮันยังคงสงสัย“นางบอกว่าเพิ่งตื่น เป็นไปได้หรือไม่ว่ามีผู้ลอบนำนางขึ้นเรือมาแล้ววางยาให้นางหลับจนเพิ่งตื่นขึ้นมา” แม่ทัพฮัวจางเหว่ยสันนิษฐาน“อืม...เป็นไปได้ เช่นนั้นคนผู้นั