บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 131 - บทที่ 140

“พูดสิคะ” ตริริศาพยักหน้าหงึกหงักจนแก้มยุ้ยสั่น “แม่แพงบอกหนูตลอดเลยว่า ถ้ากลับเมืองไทยเมื่อไหร่ จะพามาหาน้าฟ้าค่ะ เพราะน้าฟ้าเป็นเพื่อนรักทของแม่แพง แล้วแม่แพงก็บอกว่า...”เด็กน้อยเว้นจังหวะ ยิ้มกว้างจนตาตาหยี“น้าฟ้าใจดีที่ซู้ดดด แถมยังสวยเหมือนนางฟ้าในนิทานเลยค่ะ แล้วคุณน้าจะต้องรักหนูมาก ๆ แน่เล

“สตีฟเขาเป็นแฟนฉันเองค่ะ และเขาก็เป็นหมอที่ช่วยรักษาอาการแพนิก และโรคซึมเศร้าให้ยัยแพงตอนที่ท้องยัยหนูด้วย”สิ้นประโยคตรีวิทย์ยืนนิ่ง สมองประมวลผลคำพูดของเอมีลี่ซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ‘แฟนฉันเอง’สตีฟไม่ได้เป็นแฟนพริริมา ... พริริมาไมได้มีใครใหม่ความโล่งใจถาโถมเข้ามาแทนที่ความเจ็บปวดจนเขาแทบจะทรงตัวไม่อ

ตริริศาส่ายหน้าจนผมกระจาย เด็กน้อยมองหน้าแม่สลับกับหน้าพ่อ แล้วส่งยิ้มหวานหยดชนิดที่ว่าน้ำตาลยังต้องเรียกพี่อ“หนูอยากนั่งรถคุณพ่อค่ะ”คำขอที่ตรงไปตรงมา และไร้เดียงสาของลูกสาว ทำเอาพริริมาถึงกับพูดไม่ออกเหมือนมีก้อนอะไรสักอย่างมาจุกอยู่ที่คอ ส่วนตรีวิทย์นั้นก็เผลอหลุดยิ้มแห่งชัยชนะปรากฏขึ้นบนใบหน้าห

ตริริศาเริ่มปฏิบัติการอ้อนขั้นเทพอีกครั้ง ดวงตากลมโตกระพริบปริบ ๆ ส่งวิ้งค์ไปให้คุณพ่อ ที่กำลังอมยิ้มแก้มแทบแตกอยู่หน้าพวงมาลัยตรีวิทย์กระแอมไอเล็กน้อยเพื่อปรับสีหน้า แววตาเจ้าเล่ห์แพรวพราวฉายชัดขึ้นมาทันที เขาใช้โอกาสนี้หยอดคำหวานใส่ ‘แม่ของลูก’ ผ่านทางลูกสาวอย่างหน้าด้าน ๆ“พ่อก็อยากนอนกอดหนู กอด

เช้าวันใหม่ที่ควรจะเงียบสงบ กลับดูคึกคักผิดหูผิดตา เมื่อมีแขกประจำที่ช่วงนี้ขยันมาเยือนแทบจะเช้าเย็นพริริมาเดินลงมาจากชั้นสองด้วยชุดทำงานสีครีมเรียบหรู ทว่าฝีเท้าของเธอกลับต้องชะงักลงเมื่อก้าวเข้ามาบริเวณโต๊ะอาหาร สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาทำเอาเธอพ่นลมหายใจออกมา‘มาอีกแล้ว จะมาแบบนี้ได้นานแค่ไหนกัน’โต๊