บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 21 - บทที่ 30

เพล้ง!“ไม่จริง!”สิ้นคำพูดปวดใจ เสียงแก้วน้ำในมือของพริริมาก็ร่วงแตกกระจายอยู่บนพื้น“โกหก!”เธอตะโกนสุดเสียง เมื่อได้ยินสิ่งที่ตรีวิทย์บอกกับผู้เป็นพ่อ ทุกคนในงานต่างหันไปมองเป็นตาเดียว พริริมาจ้องเขม็งไปยังจอมขวัญและตรีวิทย์ แววตาเต็มไปด้วยความผิดหวัง เจ็บปวด จากการถูกหลอกลวงและหักหลัง“พี่ตรีโกห

หลังจากเหตุการณ์วันนั้นตรีวิทย์ตัดสินใจย้ายหอพักไปอยู่ที่อื่นส่วนพริริมาเองก็ไม่ได้เจอหน้าตรีวิทย์เองเลย ช่วงแรกเธอเอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง ร้องไห้จนน้ำตาแทบจะเป็นสายเลือด ร่างกายซูบลงอย่างเห็นได้ชัด จนพีระร้อนใจ แต่ไม่ว่าจะเกลี้ยกล่อมอย่างไร เธอก็ไม่ยอมพูดคุยกับใครทั้งสิ้นแต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่ย

“ตรีมีอะไรหรือเปล่าคะ เห็นมองไปตรงนั้นสักพักแล้ว” จอมขวัญมองตามสายตาคนรักไปยังต้นไม้ใหญ่นอกรั้วมหาวิทยาลัย“นั่นดี กูเห็นมึงมองไปตรงนั้นทุกวันเลย มีอะไรให้น่ามองวะ”คีตะเอ่ยเสริมก่อนจะหันไปมองตามด้วยอีกคน ทว่าตรงนั้นก็ว่างเปล่าไม่มีใคร หรือหมาแมวสักตัวที่ยืนอยู่ชายหนุ่มเบือนสายตากลับมาแล้วส่ายหน้าเ

มีนายืนรออยู่ด้านหน้าด้วยท่าทีที่แตกต่างไปจากในโทรศัพท์ลิบลับ ปลายสายไม่มีแววของความร้อนใจใด ๆ มีเพียงรอยยิ้มเยาะที่มุมปากเท่านั้น“เข้าไปคุยกันข้างในสิแพง”“ไม่ล่ะมีนา นี่นี่มันผับนะ เราสองคนอายุยังไม่ถึงเลยนะ เข้าไปไม่ได้หอรก” พริริมาปฏิเสธ “มีอะไรก็คุยกันตรงนี้แหละ”“โธ่เอ๊ย! ไม่ต้องกลัวหรอกน่า ร

“คุณหนู กลับมาแล้ว!”ร่างท้วมของแม่บ้านสูงวัยรีบวิ่งออกมารับพริริมาทันที ที่เห็นรถแท็กซี่เคลื่อนเข้ามาจอดตรงชานบันไดบ้าน คนเจ้าเนื้อเดินลงจากรถด้วยดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าปูดบวม“ป้าไหม... ฮึก ๆ ฮือ ๆ”เรียกชื่อแม่บ้านด้วยเสียงสะอื้น ก่อนจะเปลี่ยนเป็นปล่อยโฮออกมาเสียงดัง ป้าไหมเห็นอย่างนั้นก็รีบอ้าแขนรับร