บททั้งหมดของ แพงจะเป็นเมียพี่ตรี: บทที่ 31 - บทที่ 40

บรรยากาศในการไปเริ่มงานวันแรก ค่อนข้างดีเลยทีเดียว จอมขวัญได้เพื่อนใหม่ชื่อจิตตา ซึ่งเจ้าตัวมาเริ่มทำงานวันนี้เป็นวันแรกเหมือนกัน“เราชื่อจิตตานะ เรียกสั้น ๆ ว่าตาก็ได้”“อือ เราชื่อจอมขวัญ”“งั้นเราเรียกเธอว่าขวัญเฉย ๆ ได้ใช่ไหม” จิตตาเอ่ยขอไม่เต็มเสียงมากนักไม่รู้ว่ามันจะเสียมารยาทไปไหม แต่พอเห็นร

แววตาคู่คมร่างสูงไม่พูดอะไรต่อ เขาเดินผ่านเธอไปราวกับเป็นอากาศธาตุ แล้วตรงเข้าไปประคองร่างของจอมขวัญ ที่กำลังยืนตัวสั่นเทาด้วยความตกใจ“ขวัญ! เป็นอะไรมากไหม” เขาถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใย“ตรี ... ฮึก ... น้องแพง... เขา” จอมขวัญรับบทบาทเป็นเหยื่อทันที พลางชี้นิ้วมาที่พริริมาตรีวิทย์หัน

“ละ ... แล้ว พี่ตรี ไม่มาเหรอคะ”“มาแล้วค่ะ แต่พอรู้ว่าคุณแพงกำลังมาที่นี่ เขาเลยพาคุณจอมขวัญกลับไปก่อน เพราะไม่อยากให้คุณกับ...”“ช่างเถอะค่ะ แพงเข้าใจ” เธอยกมือขึ้นห้าม ไม่อยากฟังต่อเมื่อวานมันก็ชัดเจนแล้วว่าพี่ตรีแสดงออกว่าเกลียดเธอมากแค่ไหนการรอคอยที่หน้าห้องฉุกเฉินแค่สิบนาที แต่ก็เหมือนยาวนาน

ตรีวิทย์หันกลับไปหาจอมขวัญที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่ข้าง ๆ ทุกคนต่างมองมาที่เขาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แต่ก็ไม่มีใครกล้าเอ่ยอะไรออกมาเขาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนรัก พยายามค้นหาความจริงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้ที่ดูบอบบาง และน่าสงสารนั้น เขาอยากจะเอ่ยปากถามออกไปตรง ๆ ว่าสิ่งที่พริริมาพูดเป็นความจริง

เด็กชายพูดไม่ค่อยเต็มเสียงนัก กลัวถูกดุ แล้วก็เกรงใจพริริมาด้วย หญิงสาวเห็นอย่างนั้นก็ยิ้มออกมา ก่อนจะเอื้อมมือไปลูบหัวเด็ก ๆ ด้วยความเอ็นดู เธอเข้าใจดีว่าการที่อยากทำอะไรแล้วไม่ได้ทำมันเป็นยังไง โดยเฉพาะช่วงวัยเด็ก เธอโชคดีที่ถูกตามใจ แต่ก็เอาเวลาทั้งหมดไปวิ่งตามพี่ตรี จนลืมไปว่าช่วงเวลานั้น เธอต้อ