ครืด.. ครืด.. ครืด..[ฮัลโหล เดียร์][ยัยเบล แกตื่นหรือยัง ฉันโทรตั้งหลายสายทำไมไม่ยอมรับ][อืม โทษทีฉันนอนหลับอยู่น่ะ] [ตื่นเดี๋ยวนี้ นี้มันจะบ่ายโมงแล้วนะ อีกหนึ่งชั่วโมงฉันจะเข้าไปรับแกที่คอนโด][จะไปไหน ฉันไม่อยากไป] [ไป แกจะต้องไปเป็นเพื่อนฉัน รีบลุกไปแต่งตัวฉันใกล้ถึงคอนโของแกแล้ว]สนามแข่งรถ“เธอพาฉันมาที่นี่ทำไม” เบลล่าถามออกมาด้วยความงุนงง เพราะเพื่อนของเธอหอบเธอมาถึงชลบุรี“ฉัน เอ่อ ฉันพาเธอมาดูขุนเขาแข่งรถน่ะ” เดียร์มีท่าทีตะกุกตะกัก จนเธอสังเกตุได้ว่า เมื่อวานกับวันนี้พฤติกรรมของเพื่อนเธอนั่นค่อนข้างเปลี่ยนไป“แกเป็นอะไรเหรอยัยเดียร์ วันนี้แกดูไม่ค่อยปกตินะ แถมยังรู้ได้ยังไงว่าขุนเขามาแข่งรถที่นี่”“บังเอิญ ฉันบังเอิญเจอเขาน่ะ แล้วนายนั่นก็ชอบเธอมาก เลยอยากให้ฉันชวนเธอมาดูเขาแข่งรถวันนี้”“ไปเจอกันตอนไหน”“เมื่อวาน เอ้ย ไม่ใช่ หลายวัน หลายวันแล้ว แต่ฉันลืมบอกแก ว๊า..สมองของฉันนี่มันแน่จริงๆ” เดียร์พูดพร้อมกับเอามือเขลกศีรษะของตัวเองไม่แรงมากนัก“พอๆ ไม่ต้องทำแบบนี้แล้ว ครั้งนี้ฉันยอมมากับเธอเพราะเห็นเธอเป็นเพื่อนนะ ครั้งหน้าถ้ามีอะไรก็บอกฉันตรงๆ” “ขะ เข้าใจแล้ว ไปกันเถอ
Terakhir Diperbarui : 2026-07-14 Baca selengkapnya