《อาเจที่รัก 》全部章節：第 1 章 - 第 10 章

“คุณพ่อคุณแม่ขา เบลล่า ไปเรียนต่อที่สวีเดนแล้วนะคะ” เบลล่าเด็กสาวอายุได้สิบห้าปี ตอนนี้กำลังพูดลาพ่อกับแม่ของเธอ เพื่อไปอยู่กับอาเจอันเป็นที่รัก ที่สนามบิน“ไปอยู่ที่นั่นอย่าดื้อนะลูก อาเจเขางานเยอะ อย่าทำให้เขาต้องลำบากใจ” คาลอสพ่อของเบลล่าพูดออกมา เขาพยายามพูดจาหว่านล้อมให้ลูกรักของเขาเรียนต่อที่โรงเรียนนานาชาติในประเทศไทย แต่เธองอแงและดื้อดึงจะไปอยู่กับอาต่างสายเลือดให้ได้เขาเองก็แอบหวั่นใจไม่น้อย ‘อาหลานต่างสายเลือดจะอยู่ด้วยกันได้ใช่ไหม?’ แต่เขาก็ค่อนข้างมั่นใจในระดับนึงว่า เจคอบ จะคิดกลับเบลล่าเพียงแค่หลานรักเท่านั้นแต่การที่ไปอยู่กับเจคอบที่นู้น ก็ย่อมดีกว่าให้เธอไปอยู่เพียงลำพัง ใช้ชีวิตที่ต่างประเทศเพียงคนเดียว“ตั้งใจเรียนนะเด็กดี ขาดเหลืออะไรก็บอกพ่อกับแม่ อย่าทำให้อาเจหงุดหงิดนะจ้ะ” น้ำค้างพูดบอกเตือนลูกสาวเธอกับเจคอบเป็นเพื่อนรักกันมานาน เจคอบเลี้ยงดูเบลล่าตั้งแต่ยังเล็กๆ จนตอนนี้เริ่มโตเป็นสาว เบลล่าก็ติดเจคอบแจเธอจะไม่ห่วงเลย ถ้าลูกของเธอไม่ดื้อตาใสแบบนี้ แต่ในเมื่อเจคอบรับปากว่าจะดูแลหลานรัก เธอก็วางใจไประดับนึง และหวังว่าลูกสาวของเธอจะไม่ดื้อหรือซนจนเกินไป“ไม่ต้อ

“อาเจขา เบลกลับมาจากเลิกเรียนแล้วค่า” เธอตะโกนเสียงดังมาตั้งแต่หน้าประตูทางเข้าบ้าน เขาที่กำลังคุยอยู่กับเพื่อนๆ ก็ต้องจ้องมองตาเขม็งไปที่ต้นเสียงทันทีเธอมาอยู่ที่นี่ได้ครึ่งปีแล้ว นิสัยของเธอยังคงดื้อเช่นเคย เขาปวดหัวกับเธอในทุกๆ วัน เพราะเด็กสาวแทบไม่เคยฟังเขาเลย เขาพยายามรักษาระยะห่างเอาไว้ แต่เธอก็ชอบล้ำเส้นมันอยู่ร่ำไป“อาเจ อาเจ อยู่นี่เอง ทำไมไม่ขานรับเบลหน่อยละคะ” หญิงสาววิ่งเข้ามาสวมกอดที่ด้านหลังผู้เป็นอา ก่อนจะฝังจมูกเข้าไปที่แก้มสากฟอดดด!! “เบลล่า บอกกี่ครั้งแล้วว่าห้ามทำแบบนี้” เขาเอ็ดเธอออกไปด้วยน้ำเสียงแข็ง“โอ้ นี่นะหรือ หลานสุดที่รักของมึง” ครูซที่เห็นพฤติกรรมของเด็กสาวก็มองอย่างไม่วางตาและถามออกมา“ดื้อขนาดนี้ ไม่ใช่หลานรักหรอก อีกไม่นานจะส่งกลับบ้านแล้ว” เจคอบอธิบายออกมาครูซที่เห็นดังนั้นก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ถึงเจคอบจะพูดออกมาแบบนั้น แต่มันก็ไม่สามารถคลาดสายตาเขาไปได้ เพื่อนของเขาที่นั่งหน้าเรียบขรึมกำลังหน้าแดงลามไปถึงใบหู“อาเจ เพื่อนของอาเจหรือคะ” “ครูซ เพื่อนของฉัน” เจคอบแนะนำสั้นๆ“สวัสดีค่ะ อาครูซ หนูชื่อเบลล่า เป็นคนไทย เป็นหลานที่น่ารักของอาเจค่ะ”“สวัสดี

ดวงตะวันคล้อยลงในยามเย็น อุณหภูมิเริ่มลดระดับลงต่ำเรื่อยๆ เบลล่าที่เพิ่งจัดของต่างๆ ในห้องเสร็จก็หยิบเสื้อโค้ทตัวโตส่วมทับเอาไว้ แล้วเดินออกมาดูแสงพระอาทิตย์กำลังจะลาลับขอบตาไปเธอยืนอยู่ท่ามกลางแปลงดอกทิวลิปบริเวณหน้าบ้าน“ผ่อนคลายจัง” เธอยืนยิ้มและสูดอากาศเข้าสู่ปอดก่อนจะหลับตาลงสายลมอ่อนๆ ปะทะกับใบหน้าขาวใสของเธอ ทำให้เธอนึกถึงเรื่องราวต่างๆ ที่ผ่านมาตอนนี้เธอใกล้จะอายุสิบแปดแล้ว เวลาช่างผ่านไปเร็วจริงๆ ความรักของเธอมันเริ่มก่อตัวมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เพราะความเป็นเด็กเธอจึงไม่กล้าที่จะบอกอาของเธอไปตรงๆ อาเจของเธอทำให้ความรู้สึกของเธอสับสนเป็นอย่างมาก บางครั้งเขาก็ดูจะชอบเธอ แบบชายหญิง แต่บางครั้งเขาก็ดูเหมือนแค่เอ็นดูเธอเพียงเท่านั้นเขาคิดอย่างไรกับเธอกันนะ แล้วถ้าหากเธอกับคุณอาชอบกัน พ่อกับแม่ของเธอจะยอมไหมนะแล้วถ้าหากไม่รักกัน เธอกับเขาก็ต้องพบกับเส้นทางชีวิตใหม่หรือจะลองเสี่ยงดีนะ แล้วถ้าคุณอาปฏิเสธเธอจะต้องทำตัวอย่างไรจะมองหน้ากันติดหรือเปล่านะ? “เบลล่าใช่ไหม” ในขณะที่เธอตกในห้วงภวังค์แห่งความคิด ก็มีเสียงหนุ่มปริศนาดังขึ้น เธอจึงหันไปยังต้นเสียง“อ้าว รอน ไม่เจอกันนานเลย”

“ไม่ต้องร้องไห้นะ เธอไม่ได้ผิด”หลังจากเธอตะคอกกลับใส่ผู้เป็นอา เธอก็ตัดสินใจเดินทางมายังโรงเรียนทันที โดยไม่ฟังเสียงห้ามของเขาเลยแม้แต่น้อยต่อหน้าของชายหนุ่มเธอทำเป็นเข้มแข็ง แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อเธอมาเจอกับลอร่า ก็ร้องไห้โฮออกมาด้วยความเสียใจทันที“ฉันจะทำอย่างไรดีลอร่า ฉันไม่อยากเจอหน้าเขาอีกแล้ว ฉันไม่อยากจะกลับไปสู้หน้าคนแบบนั้น”“ใจเย็นๆ นะ เธอไม่ได้ผิด ทำไมต้องหลบหน้าด้วยล่ะ ดีเสียอีก เธออยู่ที่นั่นแล้วฉีกหน้ากากแม่ดาราสาวคนนั้นออก สะใจกว่าเยอะ”คำปลอบของลอร่าทำให้เธอฉุกคิดขึ้นได้‘ทำไมเธอจะต้องยอม ยัยนั่นสิต้องเป็นคนออกไป’ฉันรักอาเจของฉันมาตั้งนานด้านของเจคอบ..“กล้องวงจรปิดในห้องโถงที่นายให้ไปดู อยู่นี่ครับ” ลีโอคนสนิทยื่นไอแพดให้กับเจคอบในห้องทำงาน เจคอบรับมันมา และมองดูเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ก่อนจะถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาเขารู้สึกผิดเป็นอย่างมากที่ตะคอกใส่หลานสาว เพราะอารมณ์ชั่ววูบทำให้เขาเผลอขึ้นเสียงใส่เธอ และไม่ยอมฟังเธอเสียด้วยซ้ำ ไม่แปลกใจเลยที่หลานสาวจะต่อว่าตนเขาเลี้ยงเธอมากับมือ ทำไมเขาไม่นึกคิดนะ ว่าถึงเธอจะดื้อแค่ไหน แต่เธอก็ไม่เคยทำกิริยาแบบนั้นออกมา“เบลล่าเป็นไ

“แต่หนูอยากฉลองกับอาเจ” “ไม่จำเป็นหรอก ออกไปข้างนอกปีกกล้าขาแข็งแล้ว อาไม่ชอบเด็กดื้อ”เจคอบพูดจบก็เดินหนีหญิงสาวไปยังห้องพักในห้องทำงาน ที่เขาสร้างขึ้นมาเพื่อพักผ่อนเวลาทำงานหนัก หรือทำงานดึกดื่นปัง! เสียงปิดประตูกระแทกดังสนั่นทั่วห้องเบลล่าก้าวเท้าไปเพื่อที่หวังว่าจะตามอาของเธอทัน แต่ทว่ามันกลับสายไปเสียแล้วปัง! ปัง! ปัง!“อาเจคะ เปิดประตูก่อนได้ไหม ออกมาเถอะนะคะ หนูอยากฉลองวันเกิดกับอาเจจริงๆ” เธอทุบประตูจนหัวใจของเธอเริ่มอ่อนแรง ทว่ากลับยังไร้เสียงตอบรับออกมาเธอเดินคอตกและน้ำตาคลอมองดูเค้กที่เธอซื้อมันมา ก่อนจะถือมันหิ้วกลับไปยังห้องของเธอตูดฮัลโหล น้ำค้าง ฉันขอยุติการเป็นผู้ปกครองของเบลล่า และหลังจากเธอเรียนจบไฮสคูลที่นี่ ช่วยมารับลูกของเธอกลับประเทศไทยด้วยทันทีที่ปิดประตูลงเจคอบต่อสายไปยังแม่ของเด็กสาว หลังพูดจบเขาก็ตัดสายทิ้งทันทีก่อนจะโยนโทรศัพท์ไปที่เตียงนอน แล้วหยิบบุหรี่ราคาแพงขึ้นดูดมันเข้าเต็มปอด เพื่อที่ระบายความหงุดหงิดที่อยู่ในใจ“เด็กดื้ออย่างเธอ ฉันไม่จำเป็นต้องดูแลเธออีกต่อไปแล้ว”เบลล่าที่กลับมาถึงห้องก็นั่งมองดูเค้กก้อนสีขาวที่เธอซื้อมา ก่อนจะจุดมันและร้