All Chapters of Bad Guy พิษรักหมอเถื่อน: Chapter 11 - Chapter 20

“อื้อ” ราฟาเอลวางร่างบางลงบนเตียงคิงไซร์ปากยังคงประกบจูบกันไม่ปล่อยพอผละออกจากกันชายหนุ่มมองแววตาเย้ายั่วของคนตรงหน้าเขายิ่งมีอารมณ์“พี่ไม่คิดว่าน้องเดจะยั่วพี่เก่งขนาดนี้..”“ดะเดยังไม่ทันยั่ว..” ยังไม่ทันพูดจบร่างสูงขึ้นเตียงมาประกบจูบเธอไม่หยุดรสาโอบคอเขาให้จูบกันได้สะดวกมากขึ้น “อื้อ อ๊ะ” ราฟาเอลกัดริมฝีปากบางจนได้กลิ่นคาวเลือดภายในปากมือหนาลูบไล้ไปตามลำตัวของคนใต้ร่างเขาถดเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วขึ้นก่อนจะตะปมจูบยอดปทุมถันที่มันชูชันราวกับกำลังรอเขาดูดดึงมัน“โนบราแบบนี้..หนูเตรียมพร้อมเพราะรู้อยู่แล้วเหรอครับ..”“…”“พี่ชอบนะครับที่หนูรู้งาน..”เขาเลิกพูดกลับไปสนใจเต้าอวบต่อก่อนจะผละออกลากลิ้นเลียมันยังสะดือโบ๋“อ๊ะ พะพี่หมอตรงนั้นมันเสียว..” เขาสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้ร่างบางไม่หยุดมืออีกข้างปลดกระดุมกางเกงยีนต์ขาสั้นก่อนจะดึงมันออกพร้อมกับปลดของตัวเองไปด้วยชายหนุ่มใช้ปากคาบอันเดอร์แวร์ออกช้า ๆ สร้างความสะยิวให้ร่างบางที่นอนมองอยู่แววตาที่เป็นประกายราวกับเธอกำลังจ้องมองการแสดง“อ๊ะ!” นิ้วเรียวยาวของเขาแหวกกลีบเนื้อออกก่อนจะสอดใส่เข้าไปในช่องรักที่คับแคบเหมือนครั้งแรกที่เขาได

“หนูกลัวเหรอ” เขาหันไปมองหน้าเธอ “กลัวสิค่ะใครไม่กลัวมั้ง มาเฟียเลยนะในละครเดเคยดูจะสั่งฆ่าใครก็ได้!” ราฟาเอลหลุดขำกับคำพูดของร่างบางในอ้อมแขนหล่อนนั่งทับตัวเขาอยู่สีหน้าที่ยังไม่หายกังวลยิ่งทำให้เขาเอ็นดู “ก็จริงอย่างที่หนูว่าแต่มันก็ไม่ใช่ทุกอย่างแบบนั้นหรอกนะบ้านเมืองเรามีกฎหมาย” ถึงปากเขาจะพูดแบบนั้นแต่เมื่อกี้เขาพึ่งจะออกคำสั่งให้จัดการคนที่จับมือรสาไปเองนะรสาเริ่มลังเลกับคำพูดเขา“แต่เมื่อกี้”“แฟนเก่าหนูมันยังมาวุ่นวายไหม” “…”“หนูจะปฎิเสธมันเองหรือจะให้พี่ฆ่ามันครับ” จู่ ๆ เขาก็พูดถึงจากัวร์รสาไม่เคยเล่าให้เขาฟังเรื่องจากัวร์เลยสักนิดว่าหมอนั้นมันตื้อขนาดไหนวันนี้มันก็ยังส่งข้อความหาเธอไม่หยุดจนรสารำคาญแคปแชทส่งให้พิมพ์ฤดีจัดการกันเองไปเลย!“พี่รู้ได้ยังไงคะ ว่าเขา..”“ตอนหนูหลับพี่เห็นข้อความ..” เขาเงียบมืออีกข้างก็เกลี่ยเส้นผมเธอ “พี่ขอบอกไว้ก่อนถ้าตกลงเป็นคนของพี่หนูห้ามมีใครหรือยุ่งกับใคร”“…”“ห้ามให้ใครโดนตัว” เขาดึงเธอให้ลุกมานั่งมองหน้ากันตรง ๆ “และห้ามหายไปไหน..” “ห้ามเยอะจังค่ะ” หล่อนอยากจะมองบนใส่เขาแต่อีกใจก็กลัวเขาจะฆ่าหล่อนตาย“กฎเหล็กของพี่คือหนูห้ามหายไป..

“หน้าเป็นตูดเลยไอ้เวร” ทันทีที่ร่างสูงใหญ่ของราฟาเอลก้าวเข้ามาในห้อง VIP ไนท์คลับ VALERION ของเพื่อนสนิทอย่างโรมัน “…”“อาการแบบนี้คือเหี้ยไรวะราฟล์” เสียงคิรินตะโกนถามเพื่อนรักที่หน้ามันตอนนี้เหมือนส้นตีนเผลอ ๆ ส้นตีนเขายังดูดีกว่าสีหน้ามันตอนนี้ซะอีก “เออเป็นไร” ตามด้วยโรมันที่ตะโกนมาอีก ราฟาเอลถอนหายใจออกมายาวเหยียดถ้าวันนี้ไม่ติดว่าเขาต้องมาคุยเรื่องธุรกิจกับโรมันนะตัวเขาตอนนี้คงไปรอรับสาวเจ้าที่กองถ่ายแล้วไม่เสียเวลามาที่นี่เหรอ“เห้ยน้องคนนั้นนี่หว่า” คิรินหนึ่งในเพื่อนเขาชูโทรศัพท์ให้โรมันที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ดูพวกมันก้มซุบซิบอะไรกันไม่หยุดแถมระหว่างที่กระซิบกระซาบกันมองหน้าเขาไปด้วยดูก็รู้พวกแม่งกำลังนินทราเขาอยู่แน่ ๆ“ดูเหี้ยอะไรกัน” คิรินที่เห็นราฟาเอลกำลังจะเดินมานั่งแทรกพวกเขาสองคนมันรีบปิดหน้าจอโทรศัพท์วางลงกับโต๊ะยิ่งทำตัวแบบนี้เขายิ่งสงสัย“ไอ้ราฟล์มึงไม่มาหากูเลยกูเหงานะไอ้โรมดีกับเมียแล้ว มีแค่มึงกับกูที่โสด..” ตัดพ้อเป็นที่หนึ่งคนอย่างมันเนี่ยนะจะเหงาหญิงเต็มขนาดนั้นต้องถามว่ามันว่างจากสาว ๆ มันบ้างไหมแบบนี้ดีกว่า “กูไม่ว่าง ไอ้โรมมันมีอะไรก็โทรหากูมึงก็ทำแบบมันสิ”

ร่างสูงโปร่งยืนสูบบุหรี่อยู่ที่ดาดฟ้าของโรงพยาบาลสายตาคมทอดมองวิวทิวทัศน์ยามเย็นของเมืองใหญ่Rr.. Rr.. มือหนาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูมองรายชื่อที่ปรากฏขึ้นเขาส่ายหัวเบา ๆ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจรับมัน“ครับ”(ไม่โทรหาแม่เลยนะ!) เสียงคุณนายหวีดแหลมแกรมประชดลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่เดียวนี้ทำตัวมีพิรุธบ้านช่องไม่กลับ “ผมไม่ว่างครับงานที่โรงพยาบาลเยอะ..”(ลูกเป็นเจ้าของ งานอะไรที่มันให้คนอื่นได้ก็ให้เขาทำสิ)“ก็เพราะราฟล์เป็นเจ้าของเนี้ยละครับถึงต้องทำ”(ไม่รู้แม่ไม่ฟัง เย็นนี้กลับบ้านด้วยนะ) เหมือนท่านได้พูดเรื่องที่ตัวเองต้องการจบก็ตัดสายไปราฟาเอลได้แต่ถอนหายใจ ‘กลับบ้านงั้นเหรอ’ เขาคิดในใจแต่สุดท้ายก็ตกเย็นเขาก็กลับบ้านใหญ่อยู่ดี“กลับมาสักทีนะลูกชาย” คุณนายธารารัตน์มองหน้าลูกชายที่เดินเข้ามาในคฤหาสน์หลังงามที่ตั้งบนเนื้อที่หลายไร่“ครับคุณแม่มีอะไรหรือเปล่าครับ” เขารีบเข้าประเด็นใจอยากรีบกลับบ้านตัวเองกลัวคนตัวเล็กที่รอคอยอยู่บ้านจะเหงา “ช่วงนี้ลูกคบกับใครหรือเปล่า”“…”“เงียบทำไมล่ะตาราฟล์” ท่านรีบเค้นมีสายรายงานว่าราฟาเอลกำลังมีเด็กซุกไว้ที่บ้านหลังเก่าที่เคยอยู่กันเมื่อนานมาแล้ว “ครั

รสาเดินหันหลังจากไปแล้วเหลือเพียงราฟาเอลที่ยืนมองรถของเธอจนลับสายตาชายหนุ่มยืนนิ่งอยู่กับที่ไม่ขยับไปไหนเขาแสยะยิ้มเย็นออกมาจนคนรอบข้างขนลุกไปหมด “นายครับให้ผมตามไหม” ธันวารีบถามเมื่อเจ้านายหนุ่มหันมามองหน้าเขา“…”“หรือจะให้ผมไปลากเธอมาครับ” สิงหามือขวารีบแทรกเขากับธันวาแบ่งหน้าที่กันชัดเจน ธันวาจะอยู่ด้านสว่างส่วนสิงหาจะเป็นคอยเก็บพวกงานใต้ดิน “ไม่ต้อง กูจะนอนอย่าให้ใครเข้ามา” เสียงเย็นของเขาทำให้พวกลูกน้องรู้ว่าตัวเขารู้สึกยังไง ราฟาเอลก้าวเดินกลับเข้ามาในห้องกลิ่นกายน้ำหอมที่รสาใช้ยังคงลองฟรุ้งอยู่ชายหนุ่มนั่งลงบนเตียงแสยะยิ้มออกมาก่อนจะระเบิดหัวเราะราวกับคนบ้า “ไหนสัญญาแล้วไงว่าไม่หายไปไหน” เขาพึมพำคนเดียวภายในห้องก่อนจะหันไปเห็นกล่องเครื่องสำอางเจ้าตัวที่ลืมไปในหัวก็พยายามจะคิดแผนการล่อลวงให้เธอกลับมา ในจังหวะที่เขากำลังคิดไม่ตกเสียงโทรศัพท์แจ้งเตือนไลน์ดังขึ้นเป็นข้อความจากว่าที่คู่หมั้นของเขาขอนัดเจอที่โรงพยาบาล “นี่ก็มาขอเจอไม่รู้เวลา” เขามั่นใจเรื่องไอลดากับคู่หมั้นเก่าเพราะครั้งก่อนที่ไปถึงคอนโดเธอคู่หมั้นเก่าของเธอยังวนเวียนรอบตัวอยู่เลย ราฟาเอลถึงคิดว่าแต่งไปก็ไม่ม