Bad Guy พิษรักหมอเถื่อน のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

เปรี๊ยะ เปรี๊ยะ!!ใบหน้าสวยหันไปตามแรงปะทะของมือหนักที่กระทบเข้ากับใบหน้าพร้อมกับคำพูดถากถางของผู้ชายตรงหน้า“ทำเรื่องงามหน้าไว้นอกบ้านยังกล้าที่จะกลับมาที่นี่อีกหรือไง!” ดนัยคุณพ่อของดาราสาวชื่อดังอย่าง รสา หรือ เดซี่ จากดาวค้างฟ้าตอนนี้ใกล้จะดับเต็มที“คุณพ่อค่ะ เดแค่มาขอเงินไปจ่ายหนี้!”“หน้าไม่อายเลยจังเลยนะค่ะหนูเด” วรนาถภรรยาใหม่ของพ่อที่คอยเสี้ยมให้ดนัยเกลียดลูกในไส้ตัวเองกับเมียเก่า“แกมันก็เหมือนแม่ของแกที่มันขายตัวพอมันคลอดแกได้ไม่ถึงปีก็วิ่งแจ้นไปหาผัวใหม่!”รสาหล่อนยืนมองหน้าผู้เป็นพ่อที่เกลียดหล่อนกับแม่ของหล่อนไม่รู้ว่าเพราะอะไรแต่คำกล่าวหาที่ท่านเอื้อนเอ่ยมามันดันเข้าตัวท่านทั้งหมดใครกันแน่ที่มีคนใหม่ก่อนและใครกันที่ไล่เธอไปอยู่ห้องเช่ารูหนูกับแม่!“พ่อค่ะ เดมาขอเงินดีดีทำไมต้องว่ากันด้วย!”“เพราะแกมาขอเงินฉันทั้งที่ตัวเองพึ่งจะมีคลิปฉาวล่อนเน็ตขนาดนั้นงามหน้าจนฉันอายคนอื่นไปหมด!” คลิปที่ท่านว่าคือคลิปของรสากับแฟนเก่ากอดกันบนเตียงในเวลาไม่ถึง 15 วิ ทำไมท่านถึงตีโจทย์เป็นคลิปเรื่องอย่างว่ากันไปได้ อย่าว่าแต่ท่านเลยคนอื่นพวกแฟนคลับของหล่อนก็เหมือนกันถึงกับรุมสาปส่งหล่อน

ราฟาเอลยังคงนั่งอยู่ที่เดิม มืออีกข้างถือแก้วเหล้าสีอำพัน อีกฝั่งถือบุหรี่ปากพ่นควันให้ล่องลอยอยู่ในอากาศส่วนสายตาของเขาจดจ้องไปที่บานประตู“นายครับ เรียกผมมามีอะไรให้รับใช้ครับ” ธันวาบอดี้การ์ดคุณหมอหนุ่มเอ่ยถามปกติถ้าไม่มีเรื่องด่วนชายหนุ่มแทบไม่เรียกใช้งานคนที่บ้านเลย “สืบเรื่องผู้หญิงคนนั้นให้กูที” เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งข้อความเกี่ยวกับเดซี่ให้ลูกน้องคนสนิท “ได้ครับ” ธันวาเดินจากไปเหลือทิ้งเขาไว้กับการ์ดอีกคน ปกติชายหนุ่มจะไม่ได้พกพวกบอดี้การ์ดไปไหนมาไหนยกเว้นเสียแต่เวลามาประชุมธุรกิจสีเทาที่ตระกูลเวสเทียร์ บริหารอยู่ ภายนอกทุกคนจะมอง ภาพลักษณ์ ราฟาเอล เวสเทียร์ เจ้าของโรงพยาบาลหนุ่มพ่วงด้วยคุณหมอศัลยแพทย์มือหนึ่งประจำโรงพยาบาลเป็นคนดีชอบช่วยเหลือสังคมแถมยังมารยาทดี แต่ใครจะรู้เบื้องหลังของเขากันล่ะ ครอบครัวที่ทำแต่การกุศลแต่กลับครอบครองธุรกิจกาสิโน่ คลับบาร์หลายแห่งทั้งในประเทศและต่างประเทศ“นายจะให้ผมทำยังไงกับเธอครับ” สิงหา ลูกน้องอีกคนเอ่ยถามเมื่อเห็นคนเป็นนายดูจะติดใจกับผู้หญิงคนเมื่อกี้ที่พึ่งเดินออกจากประตูไป “กูชอบเธอ หาจุดอ่อนเธอมากดดันให้เธอยอมกู” ว่าจบชายหนุ่มกระ

“นอนเถอะสุดหล่อ พี่สาวคนนี้อยากกอดสุดหล่อ”สิ้นคำจากเสียงหวานของคนตรงหน้าราฟาเอลยกยิ้มมุมปากชายหนุ่มยอมนอนลงข้างกายหล่อนอย่างว่าง่าย “พี่สาวอยากให้ผมกอดจริงเหรอ” เสียงทุ้มละมุนกระซิบเข้าที่ข้างหูของคนตัวเล็ก “ตื่นมาจะโกรธผมไม่ได้นะครับ” ความละมุนของเขายิ่งทำให้รสามีความคิดอยากจะทำอะไรมากกว่านี้ หล่อนปีนป่ายขึ้นนั่งทับร่างของชายหนุ่ม ใบหน้าจาง ๆ ที่หล่อนมองไม่ออกแต่รู้ว่าโคตรหล่อ ไหนจะน้ำเสียงที่ฟังดูลื่นหูอีก“สุดหล่อ ขายไหม” คำพูดของหล่อนที่พูดออกมายิ่งทำให้เขากลั้นขำแทบไม่อยู่ไหนจะมือที่ลูบไล้ไปตามตัวเขาทำไมคนที่ปกติที่หยิ่งขนาดนั้นแต่พอเหล้าเข้าปากกลายเป็นสาวจอมยั่วได้ขนาดนี้ราฟาเอลไม่ได้ตอบกลับเขาใช้มืออีกข้างลูบหัวของตัวเล็กก่อนจะกดเธอให้นอนซุกกับอกแกร่ง“หายเมาก่อนแล้วผมจะบอกว่าขายไม่ขาย”“แต่พี่สาวอยากได้ตอนนี้เลย ไม่ได้เหรอ” ราฟาเอลพยายามกลั้นอารมณ์ถึงตัวเขาภายนอกจะดูเหมือนเสือผู้หญิงที่เลี้ยงต้อยพวกนักศึกษาไว้เยอะแต่ความจริงเขาแค่เลี้ยงไว้เฉย ๆ แค่อยากส่งเสียเด็ก ๆ ไม่ได้มีอะไรเกินไว้แก้เหงาเวลาเขาว่างจากงานหรือเครียดอะไรมาก ๆ ก็แค่นั้น“นอนเถอะครับคนดีผมจะกล่อมให้”“สุด

รถสปอร์ตคันหรูขับเคลื่อนมาจอดบ้านจัดสรรของโครงการหนึ่งในใจกลางเมือง“ขอบคุณนะค่ะ ที่มาส่ง” หลังจากคืนกุญแจรถเขราฟาเอลยังคงพยามยามจะยัดเยียดทั้งรถทั้งห้องคอนโดให้เธอโดยอ้างว่าถือเป็นสวัสดิการของคนกำลังจะคบกัน“เรื่องรถไม่คิดดูอีกทีเหรอครับ ผมไม่อยากให้คุณลำบาก”“รถฉันก็มีนะค่ะ” หล่อนชี้ไปที่รถมินิคูลเปอร์คันจิ๋วที่จอดอยู่ที่ภายในรั้วบ้าน“แต่รถผมดีกว่าคุณก็ขับแล้วนิมันสบายกว่าใช่ไหมครับ” รสาไม่อยากจะเถียงเขาความจริงมันสบายแบบที่เขาบอกจริง ๆ นั้นละ รถราคายี่สิบกว่าล้านกับรถของเธอที่ราคาล้านต้น ๆ ก็คงไม่เหมือนกันอยู่แล้ว“มันมากไปคะ ฉันรับไม่ได้หรอก” “จะว่าไปเราสองคนเจอกันหลายครั้งแล้วนะครับ เราควรจะพูดกันแบบสบาย ๆ ได้แล้วหรือเปล่า”รสาจ้องใบหน้าหล่อเหลาที่มีแว่นปกปิดดวงตาเจ้าเล่ห์นั้นหลังจากคุยกันที่ร้านอาหารราฟาเอลยังคงยืนยันจะจีบหล่อนต่อไปและเขามั่นใจว่าหล่อนต้องมีใจให้เขาแน่ ๆ “เรียกสบาย ๆ คือเรียกแบบไหนคะ”“ก็เลิกเรียกคุณ ๆ ฉัน ๆ ประมาณนี้ครับเปลี่ยนเป็นเรียก น้องเดกับพี่หมอราฟล์ ผมว่าแบบนี้ลื่นหูกว่าเยอะ” “...” เขาไม่มีความเขินอายกันเลยหรือไงเดี๋ยวก็ให้หล่อนทำนั้นทำนี่มีแต่หล่อ

รสานอนหลับตาพริ้มอยู่ท่าเดิมไม่ขยับไปไหนในอ้อมกอดของราฟาเอลชายหนุ่มปรือตาขึ้นมาก่อนจะหยิบโทรศัพท์ที่มันสั่นไหวรบกวนพวกเขาทั้งสอง”อื้อ ใครโทรมาคะ” หล่อนลืมตาขึ้นมามองหน้าชายหนุ่มที่เลื่อนหน้าจอโทรศัพท์นั้นอยู่“ไม่มีอะไรหรอกครับหนูนอนเถอะ” ร่างสูงของราฟาเอลลุกขึ้นยืนเดินโตงเตงไม่อายสายตาของคนตัวเล็กที่รีบเอามือปิดหน้า “คนอะไรไม่รู้หน้าไม่อาย” หล่อนพึมพ่ำก่นด่าเขาเสียงเบาแต่ชายหนุ่มกลับเดินกลับมาหอมแก้มเธอแทน “หึ นอนเถอะครับพี่ไปทำธุระก่อน” ราฟาเอลสวมชุดคลุมเดินออกมาข้างนอกตรงไปที่ห้องทำงานที่ถูกปิดตายมานานเขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายก่อนจะเปล่งเสียงเนื่อย ๆ ลงไป“ครับ” “ลูกชายแด๊ด” พ่อของเขาฟรานซิส มาเฟียผู้มีอิทพลในอิตาลี “ว่าไงครับจะใช้งานอะไร” ทางบ้านเขาทำธุรกิจเบื้องหน้าคือโรงพยาบาลแต่เบื้องหลังกับค้าอาวุธสงคราม“มีส่งของล็อคใหญ่เครียให้แด๊ดด้วย” ท่านพูดด้วยน้ำเสียงนิ่งงันแต่ทรงพลังราฟาเอลถอนหายใจก่อนจะตัดสายโทรหาลูกน้องให้เตรียมการเครียทุกอย่างให้เรียบร้อยชายหนุ่มมองไปรอบห้องแห่งนี้ที่เมื่อก่อนเคยเป็นห้องทำงานของพ่อเขา ราฟาเอลมีปมกับเรื่องครอบครัวเขาถูกทิ้งตั้งแต่ยังไม่ขึ