All Chapters of ทาสเสน่หาวิวาห์ซาตาน: Chapter 11 - Chapter 20

Sparkling Zone: คนชอบแกล้ง แกล้งคนกลัว จนใจ (ตัว) ไหวหวั่น - 2สองขาเล็กยังเดินสำรวจไปเรื่อยๆ ในบริเวณใกล้ๆ กันก็ยังมีเล้าไก่เล้าเป็ด รวมไปถึงคอกวัวซึ่งมีวัวอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบตัว แต่ที่ทำให้มุกตาภาตื่นตะลึงมากที่สุด ก็น่าจะเป็นสระน้ำขนาดใหญ่ที่ถูกขุดเป็นรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาดกว้างประมาณ 1 ไร่เห็นจะได้มุกตาภาเดินเข้าไปยืนดูอยู่ตรงขอบสระด้วยความตื่นเต้นและอยากรู้ว่ามีอะไรอยู่ในแหล่งเก็บน้ำขนาดใหญ่นี้ เพราะดูลักษณะสีน้ำแล้ว คงไม่ใช่น้ำที่เอาไว้ให้คนงานใช้อาบน้ำหรือซักผ้าเป็นแน่“ระวังตกลงไปนะครับ” น้ำเสียงทุ้มร้องทักขึ้นเมืองแมนที่แวะมาให้อาหารสัตว์แทนลูกน้องคนที่มีหน้าที่รับผิดชอบดูแลสัตว์เลี้ยงทั้งหลายเห็นร่างเล็กเดินดุ่มๆ ตรงไปยังบ่อเลี้ยงปลาขนาดใหญ่ แล้วยังชะโงกหน้าดูอย่างอยากรู้อยากเห็น เลยร้องเตือนด้วยความเป็นห่วง“อุ๊ย...” มุกตาภาอุทานด้วยความตกใจรีบถอยห่างออกจากขอบสระ ก่อนหันไปทางต้นเสียงก็พบผู้ชายหน้าตาคมเข้มผิวคล้ำกร้านแดด ยืนส่งยิ้มยิงฟันขาวให้เธออยู่“เอ่อ ขอโทษค่ะ” พูดออกไปด้วยไม่รู้ว่าตัวเองอาจได้บุกรุกพื้นที่เจ้าของเข้าแล้ว“สวัสดีครับคุณมุก ผมเมืองแมนเป็นหัวหน้าคนงานที่

Sparkling Zone: คนชอบแกล้ง แกล้งคนกลัว จนใจ (ตัว) ไหวหวั่น – 4น้ำตาแห่งความตื่นกลัวไหลรินโดยอัตโนมัติ ตั้งแต่จำความได้เธอก็กลัวสัตว์ชนิดนี้ขึ้นสมอง แล้วถ้าให้เธอต้องเดินฝ่าดงสัตว์เหล่านี้เธอก็ขอกลั้นใจตายเสียดีกว่าส่วนคนที่อยากแกล้งเมียตัวเองเดินหนีไปประมาณสิบก้าวแล้วหยุดตัวเองลง แล้วหันกลับมามองหญิงสาวอีกครั้งทว่าร่างเล็กที่ยืนร้องไห้ฮือๆ น้ำตาไหลพรากๆ อยู่กับที่ก็ทำให้อิศม์เดชตกใจ แล้วรีบเดินกลับหาเธอ“เป็นอะไร” เขาถามคนฟังไม่ตอบได้แต่ยืนร้องไห้ เธอจะตายในป่าคางคกวันนี้หรือเปล่า มองไปทางไหนก็เห็นตัวคางคกยั้วเยี้ยลอยเด่นขึ้นมาหลอกหลอน หูของเธอก็แว่วๆ เป็นเสียงกบและคางคกร้องดังเซ็งแซ่จนเธอไม่รับรู้อะไรอีกแล้วอิศม์เดชอยากจะหัวเราะ แต่ก็หัวเราะไม่ออก เมื่อเห็นท่าทีราวกับคนโดนสตัฟฟ์เอาไว้ ดวงหน้าหวานๆ ก็ซีดเผือดมีน้ำตาเจิ่งนองนั่น เพราะเขาได้ยินเสียงหวีดร้องถึงความกลัวสัตว์ชนิดนี้เต็มสองหูเมื่อสักครู่ และเขาก็แค่อยากแกล้งหญิงสาวที่มาอวดดีว่าเขาก็เท่านั้นไม่คิดว่าจะกลัวจนตัวแข็งทื่อแบบนี้“มุกตาภา ได้ยินฉันไหม เธอเป็นอะไรไป” นายเหมืองหนุ่มเริ่มใจคอไม่ดี มือหนาจับร่างเล็กเขย่าเพื่อให้เ

ตอนที่ 5 Affectionately Revealed: เปิดตัว เปลือยใจ ก่อนเปลือยกาย - 1หญิงสาวร่างเล็กกะทัดรัดเดินร้องเพลงสุดโปรดออกมาจากห้องน้ำขนาดเล็กในห้องแถวที่ตนอาศัยอยู่กับบุพการี และถูกสร้างไว้สำหรับคนงานในเหมืองโดยเฉพาะร่างน้อยมีผ้าขนหนูผืนใหญ่พันโดยรอบ หยดน้ำเกาะพร่างพราวตามตัว ใบหน้านวลของเธอเล็กจุ๋มจิ๋ม ดวงตากลมโตใสแป๋วยิ่งทำให้เธอดูน่ารักน่าเอ็นดูมากยิ่งขึ้น ความสูงก็คงไม่เกิน 160 เซนติเมตรด้วยซ้ำ หากดูแล้วสมสัดสมส่วนดูดีมีน้ำมีนวลไปทั้งตัว...ผิวของเธอขาวใสเพราะเธอไม่ใช่คนปักษ์ใต้แต่กำเนิด บิดามารดาซึ่งเป็นคนอีสานย้ายมาปลูกรกรากอยู่ทางใต้และสมัครทำงานกับที่นี่มานาน จึงเรียกได้ว่าเธอเติบโตมากับเหมืองแห่งนี้ก็ว่าได้ และภรณ์ทิพย์คือชื่อของเธอ...มารดาตั้งให้เพราะเธอเกิดในปีที่ ปุ๋ย ภรณ์ทิพย์ได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาล และอยากให้ลูกสาวตัวเองงามงดเหมือนสาวที่สวยที่สุดในโลกด้วย และเธอก็สวยงามน่ารักอย่างที่หวังจริงๆชื่อเล่นของเธอคือมะนาว นิสัยเด็กสาวเปรี้ยวยิ่งกว่ามะนาวลูกใดๆ ในโลกนี้ และถึงจะเป็นสาวร่างเล็กตามพันธุกรรมแต่ทรวดทรงองค์เอวของเธอก็ไม่เล็กตามรูปร่างเลยสักนิด เพราะหน้าอกหน้าใจของเธอไม

ตอนที่ 6 The Jealousy: หวง ห่วง หึง (โหด) - 1“ขนมครกนี่ขายยังไงคะ...ข้าวเหนียวสังขยาอันนี้ล่ะคะ...แล้วฝรั่งกิโลละเท่าไหร่คะ...มะม่วงล่ะคะ...อูย ชมพู่ก็น่าทาน...” และอีกหลากหลายคำถามที่มุกตาภาพูดคุยสอบถามจากพ่อค้าแม่ขายไปตลอดทางที่เธอเดินผ่าน เห็นอะไรน่ากินเธอก็ซื้อไว้เต็มไม้เต็มมือ บางอย่างก็ตั้งใจจะซื้อไปฝากคนที่เหมือง จนมือเล็กๆ นั้นแทบจะถือไม่หมดและรับน้ำหนักเอาไว้ไม่ไหวแล้วมุกตาภาเดินเลือกจับจ่ายซื้อของกินของใช้อย่างเพลิดเพลิน สองขาเล็กยังเดินตรงไปข้างหน้าอย่างไม่มีหยุด จนไปถึงท้ายๆ ตลาดซึ่งผู้คนก็เริ่มเบาบางลงร้านค้าก็น้อยลง เธอจึงหันหลังเพื่อกลับไปหาเมืองแมนและภรณ์ทิพย์ที่ร้านข้าวต้มตรงด้านหน้าตลาดนัดนี้ทว่าจังหวะการเดินของเธอก็สะดุดลง เมื่อมีชายรูปร่างใหญ่ติดไปทางหนาเทอะทะมายืนขวางทางตรงหน้า และเธอก็เดินชนร่างใหญ่นั้นเข้าอย่างจังจนเกือบล้มหงายหลัง“ขอโทษค่ะ” มุกตาภาเงยหน้าขึ้นบอกอย่างรู้สึกผิดเพราะมัวแต่เดินดูของไม่ยอมดูทางทว่าเมื่อได้เห็นหน้าคนตรงหน้าชัดๆ และสายตาคมโลมเลียมไปตามเรือนร่างของเธอ หญิงสาวก็รีบเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อเดินหนีไปให้ไกลๆ แต่ไม่ว่าเธอจะก้าวหลบไปทางซ้

The Jealousy: หวง ห่วง หึง (โหด) - 3“ขะ...ขอบคุณค่ะ” มุกตาภาเป็นฝ่ายเอ่ยทำลายความเงียบขึ้นหลังจากนั่งรถกันมาสักพัก เพราะเขายังนิ่งเงียบไม่พูดจาสักคำและแทนคำพูดใดๆ อิศม์เดชเลี้ยวรถเข้าจอดตรงข้างทางแล้วหันมาถามด้วยน้ำเสียงห้วนเคร่งขรึม“เธอรู้มั้ย ถ้าฉันไปช่วยเธอไม่ทันจะเกิดอะไรขึ้น”“รู้ค่ะ” ใบหน้านวลพยักรับ ขอบตาร้อนผ่าว แค่คิดขนหัวเธอก็ลุกขึ้นมาทันใด“แล้วทำไมไม่อยู่กับไอ้แมนมัน” น้ำเสียงเขากรรโชกถามดังยิ่งขึ้น นึกโกรธเพื่อนรักขึ้นมาด้วยครามครันที่ปล่อยให้เมียเขาไปเดินอวดความสวยอยู่ในตลาดนัดคนเดียวทีแรกอิศม์เดชตั้งใจว่าจะขับรถไปเรื่อยๆ และหวังว่าเมื่อไปถึงบ้านอารมณ์โกรธของเขาจะลดเลือนหายไปบ้าง แต่ไม่เลย ทุกครั้งที่นึกถึงภาพหญิงสาวโดนจับเนื้อต้องตัวอยู่นั้นเขาก็เดือดดาลขึ้นมาทุกครั้งไม่ใช่ฐานะภรรยาที่เขาต้องดูแลปกป้องเธอเท่านั้น ฐานะบุตรสาวเพื่อนรักของมารดาก็ค้ำคอเขาอยู่ แล้วไหนจะความรักความเอ็นดูที่คุณหญิงอรวรามีให้ลูกสะใภ้คนนี้อีก...เมียคนเดียวยังดูแลไม่ได้ มารดาต้องต่อว่าเขาแบบนี้เป็นแน่“พี่แมนทานข้าวต้มอยู่กับมะนาว มุกเลยขอออกไปเดินในตลาดน่ะค่ะ”“เลยได้โอกาสไปเดินอวดโฉมจนได้เ