“จะได้เมียอยู่อีกวันสองวัน อย่าทำหน้าอย่างกับคนแบกโลกไว้ทั้งโลกอย่างนั้นสินายเหมือง” น้ำเสียงทุ้มของอาจารย์อติวิชญ์เย้าน้องชายของตน ที่นั่งทำหน้าอย่างที่กล่าวเอาไว้อย่างแท้จริงแก้วน้ำสีอำพันในมือของอิศม์เดชธรรมภิบาลถูกยกขึ้นดื่มพรวดเดียวหมด โดยไม่สนใจกับรสชาติฝาดที่บาดลำคอเขา หนุ่มหล่อมาดคมเข้มตามแบบฉบับนายเหมืองหินปูนวางแก้วลงบนโต๊ะอย่างไม่เบามือนัก มุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าคมคล้ามหันมามองพี่ชายก่อนถอนหายใจเฮือกใหญ่“พี่ก็รู้ว่าผมไม่ได้เต็มใจ” เขาตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ติดขัดอกขัดใจ นิ้วแกร่งเคาะเบาๆ ลงบนแก้วดวงตาคมกราดมองไปทั่วๆ ผับอย่างเลื่อนลอยมองไปรอบๆ ผับที่ทั้งคู่มานั่งฉลองลาความโสดด้วยกันการแต่งงานที่เขาไม่ได้เต็มใจแต่ไม่อยากขัดใจผู้เป็นมารดากำลังจะถูกจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้า ถ้าเพียงเขาไม่เคยทำให้มารดาต้องเสียใจจากการกระทำในอดีต เขาก็คงไม่คิดจะตกลงแต่งงานกับผู้หญิงที่เขารู้จักเพียงแค่ชื่อเท่านั้นเป็นแน่เพราะความผิดหวังจากการแต่งงานกับอดีตสาวคนรัก ทำให้อิศม์เดชกลายเป็นคนไร้รักไร้หัวใจและไม่คิดรักใคร หัวใจของเขาเหลือเพียงหน้าที่สูบฉีดเลือดไปเลี้ยงร่างกายเท่านั้น
Last Updated : 2026-07-10 Read more