All Chapters of ทาสเสน่หาวิวาห์ซาตาน: Chapter 41 - Chapter 50

Love or Lust or Both: พิศวาสฤๅปรารถนา มนตราแห่งหัวใจ - 3“ไม่ต้องกลัวนะ ไม่เจ็บเหมือนครั้งแรกหรอก”เขากระซิบปลอบประโลม ถึงนายเหมืองหนุ่มช่างเมารักจำไม่ได้ว่าคราวที่แล้วหญิงสาวเจ็บปวดเพียงใด แต่ปฏิกิริยาหลายๆ อย่างก็พอจะบอกได้ว่า ‘เธอเจ็บ’ เพราะฉะนั้นเขาต้องใจเย็น ซึ่งมันช่างตรงข้ามกับอารมณ์เดือดพล่านยิ่งกว่าภูเขาไฟพร้อมระเบิดอยู่ตลอดเวลาของเขาเสียเหลือเกินอิศม์เดชพรมจุมพิตไปรอบๆ ดวงหน้าหวานแล้วมอบจูบแสนดื่มด่ำอย่างดูดดื่มให้เธอคลายความกังวลลง มือหนาก็เลื่อนต่ำเพื่อตรวจวัดความพร้อมให้เธออีกครั้งและเธอชุ่มฉ่ำร้อนผ่าวรอเขาอย่างเร่าร้อนแล้วโดยที่ยังไม่ละจากจูบหวานล้ำ เจ้าของความร้อนแกร่งปานหินผาประคับประคองตัวเองเอาไว้ แล้วใช้มันตีลงบนกลีบงามนุ่มเบาๆ เป็นเชิงทำโทษ...“เมื่อกี้เธอทุบฉัน ตอนนี้ขอฉันทุบกลับมั่งนะ”คนเผด็จการกระซิบเย้าเสียงสั่น พร้อมกับต้องกัดฟันแน่นกับแรงเสียดสีของตัวตนกับช่องทางอ่อนนุ่มแสนชุ่มฉ่ำ“คะ...คุณเอิร์ธขา...อือ...อย่า...”เสียงหวานเบาหวิวสั่นไหวเว้าวอน ความกระสันซ่านเสียวโหมกระหน่ำเข้าหาตรงบริเวณที่เขาเสียดสียีไปยีมาอย่างเร่าร้อนนั่นเหลือเกิน ปลายเล็บเล็กกดจิกตรง

ตอนที่ 14 Playing with Fire: เล่นกับเพลิง ระเริงกับไฟ... - 1ฝนที่ตกต่อเนื่องกันมาหลายวัน ทำให้ดินที่อยู่บนภูเขาใกล้ๆ ไหลลงมาขวางทางเดินรถบรรทุกหินเข้าออกเหมือง และตัวถนนเองก็โดนน้ำกัดเซาะเสียจนไหล่ถนนพัง เมืองแมนจึงเกณฑ์คนงานส่วนหนึ่งมาช่วยกันตักดินออกจากถนนรวมทั้งซ่อมแซมไหล่ทางให้รถหลากหลายชนิดสัญจรไปมาได้อีกครั้ง“ไข่นุ้ย ขนดินไปไว้ที่ตรงแปลงผักด้วยนะ” หัวหน้าคนงานหนุ่มตะโกนสั่งความ“เอาไปทำเพรือเล่าเพ่แมน” (เอาไปทำอะไรครับพี่แมน) ไข่นุ้ยถามด้วยความสงสัยแต่ก็จัดการเตรียมตักดินใส่รถเข็นตามคำสั่ง“เอาไว้ปลูกผักไง” เขาตอบเพราะดินที่ไหลลงมานั้นอุดมไปด้วยแร่ธาตุที่เป็นประโยชน์ต่อการเจริญเติบโตของพืชเป็นอย่างดี“ซ่อมตรงคอสะพานเสร็จก็กลับบ้านไปพักผ่อนกันได้เลยนะ ค่อยมาทำต่อพรุ่งนี้”เขาตะโกนบอกคนงานอีกสามสี่คนที่กำลังขนหินมาซ่อมคอสะพานกันอย่างขันแข็ง เพราะถนนที่ซ่อมกันมาทั้งวันเริ่มใช้งานได้แล้ว อีกอย่างวันนี้เป็นวันหยุดเขาจึงอยากให้คนงานได้กลับไปอะไรทำตามอัธยาศัยกันด้วยส่วนเจ้าของเหมืองที่ตั้งแต่ง้อเมียได้สำเร็จก็ขลุกอยู่กับเมียตัวเองอยู่ในบ้านทั้งวัน ไม่ได้ออกมาดูงานอย่างที่เคยๆ สักนิด

Playing with Fire: เล่นกับเพลิง ระเริงกับไฟ... – 3“ก็ไม่ต้องหยุดสิจ๊ะ มะนาวพร้อมแล้ว”เธอยืนยันก่อนครางแผ่วพร้อมกับแอ่นแผ่นหลังบางขึ้นเมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มเคล้าคลึงก้อนเนื้ออวบตึงของเธอ มือน้อยจึงสอดเข้าไปภายใต้เสื้อกล้ามของเขาด้วยอย่างไม่ยอมแพ้กัน นิ้วเล็กๆ ก็บีบเล่นกับยอดอกแข็งเกร็งราวกับไม่ได้รู้ตัวเลยว่ากำลังเล่นกับไฟอยู่เพลิงพิศวาสลุกโพลงอย่างไม่อาจห้ามไว้ได้อีกต่อไป เมืองแมนดึงเสื้อกล้ามออกเพื่อให้หญิงสาวได้สัมผัสตัวเขาให้ง่ายขึ้น จากนั้นจัดการดึงเสื้อสายเดี่ยวตัวจ้อยเนื้อบางทิ้ง โดยมีเจ้าของยกมืออำนวยความสะดวกให้เช่นกัน มิหนำซ้ำยังช่วยเขาแกะกระดุมกางเกงขาสั้นออก แล้วสลัดทิ้งด้วยตัวเองตามด้วยชั้นในชิ้นบนและล่างที่โผล่มายั่วเขาจนสติแตกแบบนี้นัยน์ตาคมเบิกกว้างด้วยไฟพิศวาสยามร่างอิ่มเปลือยเปล่าขาวผ่องเป็นยองใยปรากฏให้เห็น ที่ว่าสวยงามเต็มตึงเมื่อเห็นร่างเล็กด้วยเสื้อผ้ารัดๆ นั้นเทียบไม่ได้กับความสวยงามในตอนนี้สักนิด มันเหมาะเจาะพอดีลงตัวไปหมดสิ่งที่ควรมีก็มีจนล้นไม้ล้นมือ สิ่งที่ไม่ควรมีก็ไม่มีให้รกหูรกตาเมืองแมนเหงื่อแตกพลั่กๆ มึนเมากับความสวยงามอยู่พักใหญ่จนเจ้าของร่างงามต้องอ

Playing with Fire: เล่นกับเพลิง ระเริงกับไฟ... - 5เมืองแมนครางกระหึ่มยามค่อยๆ สอดแทรกตัวตนแสนใหญ่โตผ่านช่องทางเล็กแคบฉ่ำชุ่มอย่างใจเย็น และมันไม่ง่ายเลยต่อการล่วงล้ำเข้าไปในกายสาวที่รูปร่างเล็กกว่าเขามากโขไม่พอ ยังเกร็งตัวไว้ด้วยความหวาดหวั่นด้วยอีกต่างหาก สะโพกแกร่งดุนดันตัวเองเข้ามาได้เพียงครึ่งทางเท่านั้นก็ไม่อาจเคลื่อนตัวได้อีกต่อไปเพราะเนื้อเยื่อแห่งพรหมจรรย์มาขวางทางไว้ส่วนคนที่พร้อมมานานก็สะดุ้งเฮือกและเกร็งสะท้านยามรับรู้ถึงอาการเจ็บแปลบที่แล่นขึ้นมาเป็นริ้วๆ ใบหน้างามเหยเกกับความเจ็บปวดที่เธอไม่คิดว่ามันจะมากมายขนาดนี้ แต่ก็ผ่อนลมหายใจเพื่อหมายจะลดอาการตื่นกลัวของตัวเองลงเมืองแมนกัดฟันข่มใจระงับความเสียวซ่านที่ตอดตุบๆ อยู่ตรงส่วนปลายที่ปวดหนึบ ก่อนจับเรียวขาให้เปิดกว้างพร้อมสำหรับก่อนเคลื่อนตัวเข้าหาเธออีกครั้ง ใบหน้าคมก้มลงบดเคล้าจุมพิตแสนดูดดื่มลิ้นร้อนโลมเลียรุกไล่กับลิ้นเล็กๆ อย่างเมามันเพื่อดึงความสนใจออกจากการประสานตัวด้านล่างจนร่างเล็กเผลอไผลจูบตอบเขาอย่างไม่ยอมกันบดเบียดร่างอิ่มเข้าหาอย่างเร่าร้อนในอารมณ์ ร่างใหญ่จึงถอดถอนตัวออกมา แล้วดันความกำยำใหญ่โตกลับเข้าไปใน

ตอนที่ 15 The Awakening: ตาสว่าง กระจ่างใจ - 1“จะให้เพ็ญจัดสำรับเลยมั้ยคะ” แม่บ้านสาวกัดฟันบริการนายหญิงที่ตนเกลียดเข้าไส้ พร้อมกับเดินไปขวางทางมุกตาภาที่เพิ่งเดินลงมาจากชั้นสอง และกำลังเดินดุ่มๆ ผ่านห้องรับแขกออกไปทางประตูหน้าบ้าน ทำเอาคนเห็นต้องขมวดคิ้วกับความไม่มีมารยาทของอีกฝ่ายจะมาขวางทางเธอไว้ทำไม“ไม่ต้องหรอก มุกจะออกไปทานกับนายเหมืองที่โรงอาหารน่ะ”จริงๆ เธอไม่ได้จะไปทานข้าวกับอิศม์เดช แต่มีเรื่องจะคุยกับเขาเลยว่าจะแวะไปหา แต่ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงให้วันเพ็ญรู้ถึงความสัมพันธ์อันดีงามระหว่างเธอกับสามีในช่วงที่ผ่านมาให้อีกฝ่ายรับรู้...“จะดีหรือคะ ที่นั่นคนงานผู้ชายเยอะแยะ” คนอื่นฉันไม่สน ฉันสนแต่นายเหมืองของฉันคนเดียว วันเพ็ญแค่แกล้งออกความเห็นราวกับเป็นห่วงเป็นใยทว่ากลับเข่นเขี้ยวอยู่ในใจหล่อนไม่สนว่านังมุกตาภาจะไปเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหนกับใคร ยังไงแต่หล่อนแค่อยากจะจำกัดเวลาการพบเจอของสองคนนี้ลงบ้างก็เท่านั้น เพราะตั้งแต่หล่อนกลับมาจากเยี่ยมบุตรชายเมื่อเดือนที่แล้ว ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็ดีวันดีคืน พูดคุยหยอกล้อกันกะหนุงกะหนิงราวกับคนรักกันมาเนิ่นนาน จับมือถือแขนหรือแม้แต่กอดจ