Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

เขายังนึกว่าความสัมพันธ์ของสองคนนี้คงจะมั่นคงแน่นแฟ้นแล้วเสียอีก คิดไม่ถึงว่าพอเพิ่งจะกลับมาก็ได้ยินข่าวว่าพวกเขากำลังจะหย่ากัน แถมดูจากความหมายที่เสิ่นชิงชวนพูด การหย่าร้างในครั้งนี้ยังเป็นฝ่ายภรรยาของกู้จิ่งเยี่ยนที่เป็นคนเอ่ยปากเสนอก่อนด้วย จึงอดไม่ได้ที่จะทำให้เขาเกิดความอยากรู้อยากเห็นมากยิ่งขึ้นพอพูดถึงเรื่องนี้ บาดแผลของเสิ่นชิงชวนก็หายเจ็บขึ้นมาทันที เอ่ยพูดด้วยสีหน้าตื่นเต้นสนใจ “ฉันจะบอกให้นะ แค่สองวันก่อนหน้านี้ พวกเราสองคนเจอเมียเขาที่บริษัท เขาคิดว่าหล่อนกำลังสอดแนมติดตามเขาอยู่ ผลปรากฏว่าฝ่ายนั้นไม่ชายตาแลเขาแม้แต่น้อย แถมยังด่าเขาชุดใหญ่แล้วเดินจากไปอีก เขายังจะปากแข็งพูดอะไรว่าผัวเมียทะเลาะกัน...”ใบหน้าของกู้จิ่งเยี่ยนมืดมนลงทันตา “หุบปากเน่า ๆ ของแกซะ!”เสิ่นชิงชวนส่งเสียง “จิ๊” ทีหนึ่ง “ถูกทิ้งแล้วยังไม่ยอมให้คนอื่นพูดอีก”เส้นเลือดตรงขมับของกู้จิ่งเยี่ยนกระตุกเกร็งโม่หมิงเซวียนตบลงบนขาของเสิ่นชิงชวนเบา ๆ อีกฝ่ายจึงยอมเลิกราแต่โดยดี พร้อมทั้งเปลี่ยนประเด็นพูดได้ประจวบเหมาะ “จริงสิ จิ่งเยี่ยนมีหุ้นอยู่ที่โรงพยาบาลหนานซานนี่นา สามารถให้เขาอาศัยเส้นสายช่วยสืบหาข้

เฉียวรั่วซิงหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก “ทำไมเรื่องอะไรพอมาอยู่ในปากเธอ ถึงได้ฟังดูง่ายดายไปหมดเลยนะ”“นั่นเพราะฉันมั่นใจในตัวเธอน่ะสิ ฉันยังหวังจะพึ่งพาเธอเพื่อย้ายไปอยู่วิลล่าหลังใหญ่อยู่นะ รีบ ๆ ตอบตกลงไปเลย!”เฉียวรั่วซิงถอนหายใจ “ฉันขอคิดดูก่อนแล้วกัน เดือนหน้าโน่นแหนะถึงจะเริ่มอัดรายการ ยังอีกตั้งนาน”เช้าวันถัดมา เฉียวรั่วซิงหิ้วของมุ่งหน้าไปยังเจียงเซิ่งกรุ๊ปเพื่อตามหาคนแต่งงานกับกู้จิ่งเหยียนมาสามปีเศษ ๆ เธอไม่เคยย่างก้าวเข้ามาในตึกสูงแห่งนี้เลยสักครั้งเดียว คิดไม่ถึงว่าการมาครั้งแรก กลับเป็นการมาเพื่อทำเรื่องหย่าร้างเฉียวรั่วซิงจัดแจงจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อย สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วก้าวเท้าเดินเข้าไปข้างในเจียงเซิ่งกรุ๊ปเป็นบริษัทชั้นนำของเมืองเจียงเฉิง อาคารตึกปลูกสร้างอยู่ในจุดที่เจริญรุ่งเรืองที่สุดทางเศรษฐกิจของเมือง รูปลักษณ์ภายนอกอันทันสมัยได้กลายเป็นแลนด์มาร์กที่มีชื่อเสียงของเมืองเจียงเฉิงไปแล้ว ภายในอาคารยิ่งหรูหราโอ่อ่า เพดานสว่างไสวสะท้อนเงาคนได้อย่างชัดเจนเธอเก็บซ่อนสายตาอันอยากรู้อยากเห็นเอาไว้ แล้วเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์ต้อนรับทันที“สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าห

คงเป็นเพราะดูซีรีส์ไร้สมองมากเกินไป ถึงได้ไปเชื่อประโยคประเภทที่ว่า “หากคิดจะมัดใจผู้ชาย ต้องมัดกระเพาะของเขาก่อน” เธอจึงตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนทำอาหาร ด้วยหวังว่าจะดึงดูดความสนใจจากกู้จิ่งเยี่ยนได้ ทว่าตัวเธอเองกลับไม่มีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารเอาเสียเลย เรียนมาตั้งเป็นเดือน อาหารที่ทำออกมาก็แค่พอทานแก้ขัดได้เท่านั้นถึงกระนั้น เธอก็ยังคงกระตือรือร้นทำข้าวกล่องไปให้กู้จิ่งเยี่ยนอยู่ดีเธอยังจำได้ดีถึงตอนที่นำผลงานที่ตัวเองภาคภูมิใจที่สุดออกมาให้กู้จิ่งเยี่ยนลองชิม เขาให้คำประเมินออกมาเพียงแค่สองคำว่า “ไม่อร่อย”เธอไม่ยอมแพ้ วันต่อมารีบทำข้าวกล่องให้อีก ยัดใส่มือให้ตอนที่กู้จิ่งเยี่ยนกำลังจะไปทำงาน แถมยังหน้าด้านกล้ารับประกันอีกว่า “คราวนี้ต้องอร่อยแน่นอนค่ะ”กู้จิ่งเยี่ยนคร้านที่จะสนใจเธอ ในใจของเธอจึงเต็มไปด้วยความกังวล พอกู้จิ่งเยี่ยนกลับมาในยามค่ำคืน เธอจึงรีบเอ่ยถามเขาด้วยความกระวนกระวายใจ “วันนี้ดีขึ้นกว่าเมื่อวานบ้างไหมคะ?”ครั้งนี้กู้จิ่งเยี่ยนตอบกลับมาด้วยคำพูดแค่เจ็ดคำเท่านั้น “ไม่อร่อย เลิกทำได้แล้ว”แม้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่กล่องใส่อาหารกลับว่างเปล่า นั่นทำให้เธอจึงแอบดีใจอย

เธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าถ้าเมื่อครู่นี้ไม่ขนท่าไม้ตายไม้นี้ออกมา กู้จิ่งเยี่ยนคงไม่มีทางปล่อยให้เธอขึ้นมาบนชั้นนี้แน่ ๆ เธอจึงถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก เหลือเพียงชุดเดรสสั้นเข้ารูปกระโปรงทรงเอรัดสะโพกสีขาวเปิดไหล่โชว์ แล้วถ่ายรูปมุมเจาะลึกส่งไปให้กู้จิ่งเยี่ยน พร้อมส่งข้อความถามเขาว่า รูปนี้เอาไปโพสต์ลงบนโซเชียลมีเดียได้ไหมอันที่จริงแล้วมันคือการขู่กู้จิ่งเยี่ยนอยู่ในทีว่า ถ้าหากยังไม่ยอมปล่อยให้เธอเข้าไปข้างในอีก เธอจะโพสต์รูปนี้ลงโซเชียลจริง ๆ และถึงเวลานั้นถ้าภาพลักษณ์ของเจียงเซิ่งกรุ๊ปต้องเสื่อมเสีย คนที่ต้องขายหน้าก็คือเขานั่นแหละคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่ามารยาร้อยเล่มเกวียนที่ตัวเองงัดออกมาใช้ พอย้ายมาอยู่ในปากของกู้จิ่งเยี่ยน กลับกลายเป็นว่าเธอส่งรูปถ่ายส่วนตัวไปยั่วเขาเสียอย่างนั้น!“ประธานกู้คะ รูปนั้นไม่นับว่าเป็นรูปส่วนตัวสักหน่อย...”กู้จิ่งเยี่ยนทำการกรองคำพูดของเธอออกไปโดยอัตโนมัติ พลางจ้องมองรูปภาพแล้วเอ่ยวิพากษ์วิจารณ์ “ก็ไม่นับจริง ๆ นั่นแหละ แต่งรูปแต่งแสงจนเกินจริงไปหน่อย ฉันจำได้ว่าเธอมีขนาดแค่คัพ A ไม่ใช่เหรอ?”ใบหน้าของเฉียวรั่วซิงมืดมนลงทันตา เธอขนาดคัพ C ต่างหากล่ะย่

ในเวลาแบบนี้ เธอยิ่งปล่อยให้เฉียวซวี่เซิงรู้เรื่องที่เธอหย่าร้างไม่ได้เด็ดขาด และกู้จิ่งเยี่ยนเองก็คงไม่มีทางยอมช่วยเธอแสดงละครตบตาต่อไปหลังหย่าแล้วแน่นอนเฉียวรั่วซิงรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมาในทันใดหรือว่าผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือไม่หย่า?แล้วถ้าอย่างนั้น คำพูดอวดดีที่เธอเคยโพล่งออกไปต่อหน้ากู้จิ่งเยี่ยนก่อนหน้านี้มันคืออะไรกัน? แสดงละครตลกให้เขาดูงั้นเหรอ?แล้วเธอจะไม่เอาหน้าไปไว้ที่ไหน?ยิ่งไปกว่านั้น กู้จิ่งเยี่ยนก็สวมเขาให้เธอจนเธอจะกลายเป็นควายหน้าโง่อยู่แล้ว ถ้าเธอยังไม่ยอมหย่าอีก ไม่แน่วันดีคืนดีอาจจะมีเด็กตัวเป็น ๆ วิ่งเข้ามาหาแล้วร้องเรียกเขาว่า “พ่อ” ก็ได้ ถึงตอนนั้นเธอคงได้กลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเมืองเจียงเฉิงแน่ ๆยังไงการหย่าครั้งนี้ก็ต้องหย่าให้ได้!พอนึกถึงตรงนี้ เธอจึงปรับเปลี่ยนสีหน้าท่าทางอีกครั้ง “ประธานกู้คะ คุณดูสิคะ การที่คุณหย่าร้างก็ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเจียงเซิ่งกรุ๊ปเหมือนกันใช่ไหมล่ะคะ? ไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเลย นึกจะหย่าก็หย่า มันคงส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อบริษัทและหุ้นอะไรพวกนี้ด้วยใช่ไหมล่ะคะ?”กู้จิ่งเยี่ยนเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “เธออยากจะพูดอะไร?”“ค