All Chapters of ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว: Chapter 1 - Chapter 10

"หมายเลข 23 คุณเฉียวรั่วซิง ติดต่อญาติได้หรือยังคะ?"พยาบาลเอ่ยปากเตือนไม่รู้เป็นรอบที่เท่าไหร่ เฉียวรั่วซิงก้มหน้าลงมองโทรศัพท์ สายของกู้จิ่งเยี่ยนยังคงไม่มีคนรับสายเช่นเดิมเกิดอุบัติเหตุรถชนท้ายกันเป็นทอด ๆ บนสะพานยกระดับวงแหวนรอบที่สามทางตอนเหนือของเมืองเจียงเฉิง รถโดยสารประจำทางคันหนึ่งพลิกคว่ำตกน้ำ ผู้บาดเจ็บหลายสิบคนถูกนำตัวส่งโรงพยาบาล บรรดาญาติ ๆ ต่างทยอยเดินทางมาถึง มีเพียงญาติของเธอคนเดียวเท่านั้นที่ยังติดต่อไม่ได้เสียทีภาพความสยดสยองตรงจุดเกิดเหตุยังคงติดตา ทว่าความหวาดกลัวนั้นกลับเทียบไม่ได้เลยกับความเย็นชาในหัวใจ ณ วินาทีนี้เธอพลันนึกขึ้นมาว่า หากวันนี้เธอต้องตายในอุบัติเหตุครั้งนี้ จะมีใครสักคนมาจัดการศพให้เธอหรือเปล่า?"คุณเฉียวคะ?"เฉียวรั่วซิงรู้สึกตัว คราบเลือดที่กระจัดกระจายบนร่างกายยิ่งขับให้ใบหน้าของเธอดูขาวซีดจนโปร่งแสง น้ำเสียงของเธอแหบพร่าเล็กน้อย แม้จะอยู่ในสภาพสะบักสะบอมแต่ก็ยังคงไว้ซึ่งความสง่างามตามแบบผู้ดี "ขอโทษด้วยนะคะ เขาอาจจะติดธุระอยู่ ฉันเซ็นชื่อเองได้ไหมคะ?""ต้องขออภัยด้วยค่ะ หากไม่มีญาติเซ็นรับรอง ทางเราแนะนำให้อยู่โรงพยาบาลเพื่อเฝ้าระวัง

ไอร้อนเป่ารดข้างใบหู พร้อมอุณหภูมิร่างกายที่ร้อนผ่าว ทำเอาปลายหูของเฉียวรั่วซิงเห่อแดง ทว่าริมฝีปากของเธอกลับซีดเผือด เนื่องจากอาการเจ็บปวดระบมตรงรอยช้ำบริเวณหน้าท้องโชคดีที่ไฟในห้องปิดอยู่ เขาจึงมองไม่เห็นเธอเงยหน้าขึ้นประทับจูบลงบนลูกกระเดือกของเขา ลมหายใจของกู้จิ่งเยี่ยนเริ่มปั่นป่วน แววตาเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เขาก้มลงขบเม้มตรงลำคอของเธอเบา ๆ ทว่าวินาทีถัดมา กลับได้ยินน้ำเสียงราบเรียบของเธอเอ่ยขึ้นว่า "วันนี้เป็นช่วงไข่ตกของฉัน ได้เวลาส่งการบ้านแล้วค่ะ"ร่างของกู้จิ่งเยี่ยนชะงักกึก ความปรารถนาในดวงตาสลายไปในพริบตา สีหน้าพลันสลดลง น้ำเสียงแฝงไปด้วยความรุนแรง "ในสมองของเธอมีแต่เรื่องนี้หรือไง?"เฉียวรั่วซิงจ้องมองเพดาน ความร้อนที่ปลายหูค่อย ๆ จางหายไป "คุณแม่คอยเร่งฉันตลอด เรื่องแบบนี้ฉันทำคนเดียวไม่ได้เสียหน่อย ไม่อย่างนั้นคุณก็บริจาคอสุจิตัวเองมาสิ ฉันไปทำเด็กหลอดแก้วเอาเองก็ได้"กู้จิ่งเยี่ยนหัวเราะเยาะอย่างชาเย็น "ตกลงว่าแม่เร่ง หรือเธอกลัวว่าตำแหน่งคุณนายกู้จะไม่มั่นคง เลยอยากจะคลอดลูกออกมาไว้เป็นข้อต่อรองกันแน่?"หัวใจเหมือนถูกบีบรัดอย่างรุนแรงจนเจ็บแปลบ แต่สีหน้าของเฉ

"เอ่อ คุณผู้ชายเหรอคะ? คุณผู้ชายยัง ไม่ตื่นเลยค่ะ""งั้นก็ไปปลุกเขาที่ห้องนอนสิ!" เฉียวรั่วซิงเริ่มรู้สึกโมโหขึ้นมาจริง ๆ แล้วปลายสายเงียบไปพักใหญ่ ก่อนจะมีเสียงชายหนุ่มทุ้มต่ำส่งมา "มีอะไร?"คำถามนี้เอ่ยออกมาได้อย่างเป็นธรรมชาติเหลือเกิน น้ำเสียงงัวเงียคล้ายคนเพิ่งตื่นนอน วินาทีนั้นเฉียวรั่วซิงถึงกับคิดไปว่า หรือเธอจะมองคนในแง่ร้ายเกินไปเอง?เธอเม้มริมฝีปากแน่น สูดหายใจเข้าลึก ๆ "อีกสองสามวัน ฉันจะเขียนรายการแนบไปให้ว่าเสื้อผ้าชิ้นไหนของคุณเก็บไว้ตรงไหน แล้วส่งไปให้ หวังว่าวันข้างหน้าคุณจะไม่โทรมาหาฉันด้วยเรื่องไร้สาระแบบนี้อีก!""ไร้สาระ?" กู้จิ่งเยี่ยนหัวเราะเยาะ "เฉียวรั่วซิง เรื่องไร้สาระพวกนี้ไม่ใช่สิ่งที่เธอชอบทำที่สุดหรือไง? แม้แต่กางเกงในที่ฉันจะใส่เธอยังต้องคอยบงการ ชีวิตของเธอมันก็มีเป้าหมายอยู่แค่นี้เองไม่ใช่หรือไง?"ลมหายใจของเฉียวรั่วซิงสะดุดกึก นิ้วมือกำแน่นเข้าหากันฉับพลัน ความรู้สึกเจ็บแปลบแล่นปลาบผ่านหัวใจไปเป็นริ้ว ๆถึงจะรู้อยู่แล้วว่าตัวเธอในสายตาของเขามีค่าแค่ไหน แต่การได้ยินกับหูตัวเองมันก็ไม่เหมือนกันอยู่ดีต่อให้หัวใจแข็งแกร่งเพียงใด แต่ถูกเหยียดหยามย่

เพิ่งจะกดส่งข้อความไป แต่วินาทีต่อมาเธอกลับถูกเตะออกจากกลุ่มแชตทันที……"ยืนเหม่ออะไรอยู่?"โต๊ะตรงหน้าถูกเคาะสองที ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาคนหนึ่งเอาข้อศอกยันไว้กับเคาน์เตอร์ พลางเลิกคิ้วขึ้นถามยิ้ม ๆ "ผมจ่ายเงินเดือนมาเพื่อให้คุณยืนเหม่อหรือไง?"ชายคนนี้ก็คือเสิ่นชิงชวน เจ้าของบริษัทข้าง ๆ และยังเป็นเจ้าของบริษัทหลิงอวี่แห่งนี้ด้วยพนักงานต้อนรับรู้ถึงนิสัยของเสิ่นชิงชวนเป็นอย่างดี จึงไม่ได้เกรงกลัวเขาเลยสักนิด "เจ้านายเองก็ใช่ว่าจะอยู่ติดบริษัทที่ไหนกันล่ะคะ""เห้ ยัยเด็กปากกล้าคนนี้นี่!"เสิ่นชิงชวนกำลังจะหยอกล้อกับพนักงานสาวต้อนรับ ทว่าด้านหลังกลับมีเสียงแอมไอเบา ๆ ดังขึ้นขัดจังหวะ ท่าทางของเขาชะงักกึก หุบรอยยิ้มกรุ้มกริ่มลงทันที แล้วกลับมาทำสีหน้าเคร่งขรึมเป็นการเป็นงาน "กัวเวยล่ะ ไปเรียกเขาลงมาหาฉันหน่อย""ผู้อำนวยการกัวกำลังเทสต์เสียงให้นักแสดงอยู่ค่ะ""เทสต์เสียง?" เสิ่นชิงชวนตะลึงไปวูบหนึ่ง "ริ่วมู่ฝานซิงมาแล้วเหรอ?"พนักงานต้อนรับพยักหน้าดวงตาของเสิ่นชิงชวนเปล่งประกายความดีใจออกมาครู่หนึ่ง พอหมุนตัวกลับไปเห็นกู้จิ่งเยี่ยนที่ทำหน้าตึงอยู่ เขาก็รีบสะกดเก็บความดีใจนั้

"พ่อคะ พ่อเองก็เปิดบริษัทเหมือนกัน เด็กฝึกงานคนไหนในบริษัทพ่อที่เพิ่งเข้ามาทำงาน แล้วขับรถหรูราคาเป็นล้านไปทำงานบ้างคะ? กู้จิ่งเยี่ยนรับโครงการระดับหมื่นล้านครั้งก่อน ยังขับรถเบนซ์คันละสามล้านกว่าไปเจอลูกค้าเลย แล้วทำไมพอเป็นยัยนี่ถึงต้องเริ่มต้นด้วยรถสเปกราคาเป็นล้านล่ะคะ?"เฉียวซวี่เซิงเริ่มโมโหขึ้นมา "สถานการณ์ของแต่ละบริษัทมันไม่เหมือนกัน วัน ๆ แกเอาแต่เสวยสุขให้ตระกูลกู้เลี้ยงดู แกจะไปรู้อะไร!""ให้ตระกูลกู้เลี้ยงดูเหรอคะ?" เฉียวรั่วซิงยกมุมปากยิ้มเยาะ "ตอนนั้นที่พ่อเกลี้ยกล่อมให้หนูลาออกจากงาน พ่อไม่ได้พูดแบบนี้นี่คะ อีกอย่าง คนที่ตระกูลกู้เลี้ยงดูอยู่น่ะ มีแค่หนูคนเดียวซะที่ไหนกัน?""ปึง ——" เฉียวซวี่เซิงตบโต๊ะดังสนั่น เอ่ยขึ้นด้วยความโกรธจัด "แค่ขอยืมรถแกคันเดียว แกจะมาขุดคุ้ยเรื่องเก่า ๆ กับฉันทำไม!"เฉียวซือเหยารีบเข้าไปประจบประแจงเฉียวซวี่เซิงทันที "พ่อคะ พ่อความดันสูงอย่าเพิ่งโมโหเลยนะคะ ทั้งหมดเป็นความผิดของหนูเอง หนูไม่ควรพูดเรื่องนี้ขึ้นมาเลย ถ้าพี่ไม่เต็มใจให้ยืมก็ไม่เป็นไรค่ะ พ่ออย่าไปโกรธพี่เลยนะคะ"ยิ่งเธอเอ่ยปากปลอบ เฉียวซวี่เซิงก็ยิ่งมองลูกสาวแท้ ๆ อย่างเธอไม่