Share

บทที่ 24

Penulis: เฉียวสิบเอ็ด
ทุกคนต่างพากันหันมามอง กู้จิ่งเยี่ยนใช้เวลานานพอสมควรกว่าหยุดอาการไอลงได้ สีหน้าบึ้งตึงเขียวคล้ำ

ทุ
Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi
Bab Terkunci

Bab terbaru

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 30

    ณ ชั้นสิบสอง ห้องทำงานของกู้จิ่งเยี่ยนตอนที่หลินซูเคาะประตูเดินเข้ามา กู้จิ่งเยี่ยนกำลังยืนมองลงไปข้างล่างอยู่ตรงหน้าต่างเมื่อเห็นเขาเดินเข้ามา จึงหันมาถามด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ไปแล้วเหรอ?”หลินซูพยักหน้ารับ“ได้พูดอะไรไว้บ้างไหม?”หลินซูมีท่าทีลังเลเล็กน้อย ไม่รู้ว่าจะเอ่ยอย่างไรดีกู้จิ่งเยี่ยนเหลือบมองเขาแวบหนึ่ง “ทำไมนับวันยิ่งทำตัวจู้จี้จุกจิกเหมือนผู้หญิงขึ้นเรื่อย ๆ สรุปว่าเธอพูดอะไรไว้กันแน่?”หลินซูกลืนน้ำลายลงคอ เอ่ยเสียงเบา “คุณผู้หญิงฝากผมมาขอโทษแทนเธอครับ เธอบอกว่า... ตอนทำไส้อ่อน ลืมล้างครับ”การเคลื่อนไหวของกู้จิ่งเยี่ยนพลันชะงักกึกแทบในทันใด————ไส้อ่อนนั้นย่อมผ่านการล้างทำความสะอาดมาแล้วแน่นอน เฉียวรั่วซิงแค่ตั้งใจพูดแบบนั้นเพื่อเอาคืนให้กู้จิ่งเยี่ยนให้รู้สึกขยะแขยงเล่น ๆ ใครใช้ให้เขาตลบแตลงไร้สัจจะกันล่ะ?พอคิดถึงสีหน้าอันน่าชมเชยของกู้จิ่งเยี่ยนในเวลานี้ อารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาทันตา หมอนั่นในตอนนี้คงอยากจะเอาน้ำยาฆ่าเชื้อกรอกปากลงไปล้างลำไส้และกระเพาะอาหารให้รู้แล้วรู้รอดแน่ ๆทว่าความสะใจบนความทุกข์ของคนอื่นอยู่ได้ไม่นาน ก็ต้องมาหัวเราะทีหลังดังกว่า——

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 29

    ในเวลาแบบนี้ เธอยิ่งปล่อยให้เฉียวซวี่เซิงรู้เรื่องที่เธอหย่าร้างไม่ได้เด็ดขาด และกู้จิ่งเยี่ยนเองก็คงไม่มีทางยอมช่วยเธอแสดงละครตบตาต่อไปหลังหย่าแล้วแน่นอนเฉียวรั่วซิงรู้สึกหงุดหงิดใจขึ้นมาในทันใดหรือว่าผลลัพธ์ที่ดีที่สุดก็คือไม่หย่า?แล้วถ้าอย่างนั้น คำพูดอวดดีที่เธอเคยโพล่งออกไปต่อหน้ากู้จิ่งเยี่ยนก่อนหน้านี้มันคืออะไรกัน? แสดงละครตลกให้เขาดูงั้นเหรอ?แล้วเธอจะไม่เอาหน้าไปไว้ที่ไหน?ยิ่งไปกว่านั้น กู้จิ่งเยี่ยนก็สวมเขาให้เธอจนเธอจะกลายเป็นควายหน้าโง่อยู่แล้ว ถ้าเธอยังไม่ยอมหย่าอีก ไม่แน่วันดีคืนดีอาจจะมีเด็กตัวเป็น ๆ วิ่งเข้ามาหาแล้วร้องเรียกเขาว่า “พ่อ” ก็ได้ ถึงตอนนั้นเธอคงได้กลายเป็นตัวตลกของคนทั้งเมืองเจียงเฉิงแน่ ๆยังไงการหย่าครั้งนี้ก็ต้องหย่าให้ได้!พอนึกถึงตรงนี้ เธอจึงปรับเปลี่ยนสีหน้าท่าทางอีกครั้ง “ประธานกู้คะ คุณดูสิคะ การที่คุณหย่าร้างก็ถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับเจียงเซิ่งกรุ๊ปเหมือนกันใช่ไหมล่ะคะ? ไม่มีสัญญาณเตือนล่วงหน้าเลย นึกจะหย่าก็หย่า มันคงส่งผลกระทบที่ไม่ดีต่อบริษัทและหุ้นอะไรพวกนี้ด้วยใช่ไหมล่ะคะ?”กู้จิ่งเยี่ยนเหลือบมองเธอแวบหนึ่ง “เธออยากจะพูดอะไร?”“ค

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 28

    เฉียวรั่วซิง : “...”ใส่น้ำตาลเยอะขนาดนั้น ทำไมไม่เอาน้ำตาลมาราดปิดปากคุณไปเลยล่ะ!ช่างมันเถอะ! ในเมื่อมีเรื่องต้องง้อขอร้องเขา เธอยอมทน!เฉียวรั่วซิงฉีกยิ้มประจบ ท่าทีนอบน้อมเป็นอย่างยิ่ง “ไม่ได้ทำเสียนาน มือไม้เลยฝืดไปหน่อยน่ะค่ะ ไว้คราวหน้าฉันจะระวังนะคะ”สีหน้าของกู้จิ่งเยี่ยนดูดีขึ้นมาอีกหลายส่วนจริง ๆเฉียวรั่วซิงได้ทีจึงฉวยโอกาสเอ่ยขึ้นว่า “ประธานกู้คะ การหย่าก็เหมือนกับการแต่งงานนั่นแหละค่ะ ต้องคัดเลือกฤกษ์งามยามดี คุณดูสิคะ ตอนพวกเราไปจดทะเบียนสมรสกันก็เพราะเลือกวันเวลาที่ไม่เป็นมงคล ผลสุดท้ายชีวิตการแต่งงานเลยไม่ราบรื่น ครองคู่กันไปจนสุดทางไม่ได้ เพราะฉะนั้นการหย่าร้างเลยต้องพิถีพิถันเลือกวันเวลาให้ดี ๆ ค่ะ เพื่อที่ว่าหลังจากพวกเราสองคนหย่ากันแล้ว จะได้ไม่ต้องโดนพันธนาการจากชีวิตการแต่งงานครั้งก่อน และสามารถไปเริ่มต้นพบเจอที่พึ่งพาดี ๆ ได้ด้วยกันทั้งคู่ ฉันลองเช็กดูแล้ว วันที่ 21, 24, 25, 26, 27, 28 และ 31 ของเดือนนี้ล้วนเป็นวันมงคลฤกษ์ดีทั้งนั้น คุณลองเลือกวันใดวันหนึ่งในบรรดาวันพวกนี้ดูสิคะ คุณคิดว่ายังไงบ้าง?”กู้จิ่งเยี่ยนแค่นหัวเราะ “นอกจากวันเสาร์อาทิตย์ที่เป็นวัน

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 27

    เธอรู้ดีอยู่แก่ใจว่าถ้าเมื่อครู่นี้ไม่ขนท่าไม้ตายไม้นี้ออกมา กู้จิ่งเยี่ยนคงไม่มีทางปล่อยให้เธอขึ้นมาบนชั้นนี้แน่ ๆ เธอจึงถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก เหลือเพียงชุดเดรสสั้นเข้ารูปกระโปรงทรงเอรัดสะโพกสีขาวเปิดไหล่โชว์ แล้วถ่ายรูปมุมเจาะลึกส่งไปให้กู้จิ่งเยี่ยน พร้อมส่งข้อความถามเขาว่า รูปนี้เอาไปโพสต์ลงบนโซเชียลมีเดียได้ไหมอันที่จริงแล้วมันคือการขู่กู้จิ่งเยี่ยนอยู่ในทีว่า ถ้าหากยังไม่ยอมปล่อยให้เธอเข้าไปข้างในอีก เธอจะโพสต์รูปนี้ลงโซเชียลจริง ๆ และถึงเวลานั้นถ้าภาพลักษณ์ของเจียงเซิ่งกรุ๊ปต้องเสื่อมเสีย คนที่ต้องขายหน้าก็คือเขานั่นแหละคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่ามารยาร้อยเล่มเกวียนที่ตัวเองงัดออกมาใช้ พอย้ายมาอยู่ในปากของกู้จิ่งเยี่ยน กลับกลายเป็นว่าเธอส่งรูปถ่ายส่วนตัวไปยั่วเขาเสียอย่างนั้น!“ประธานกู้คะ รูปนั้นไม่นับว่าเป็นรูปส่วนตัวสักหน่อย...”กู้จิ่งเยี่ยนทำการกรองคำพูดของเธอออกไปโดยอัตโนมัติ พลางจ้องมองรูปภาพแล้วเอ่ยวิพากษ์วิจารณ์ “ก็ไม่นับจริง ๆ นั่นแหละ แต่งรูปแต่งแสงจนเกินจริงไปหน่อย ฉันจำได้ว่าเธอมีขนาดแค่คัพ A ไม่ใช่เหรอ?”ใบหน้าของเฉียวรั่วซิงมืดมนลงทันตา เธอขนาดคัพ C ต่างหากล่ะย่

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 26

    น้ำเสียงอันเย็นชาพลันทำลายความรู้สึกหวั่นไหวปั่นป่วนเมื่อครู่นี้ลงจนหมดสิ้นอย่างที่คิดไว้จริง ๆ ไอ้ผู้ชายเฮงซวยไม่สมควรมีปากไว้พูดเลยสักนิดเฉียวรั่วซิงเดินเข้ามาหาอย่างไม่เต็มใจเป็นอย่างยิ่ง แล้วเอ่ยเสียงเบา “นั่นคือเห็ดทรัฟเฟิลขาวที่คุณเคยรับปากฉันไว้ค่ะ”เมื่อได้ยินดังนั้น สายตาของกู้จิ่งเยี่ยนจึงละจากกองเอกสารย้ายมามองที่ใบหน้าของเธอเรียบง่ายและดูหมดจด ก้มหน้านอบน้อม ดูภายนอกแล้วแทบจะไม่แตกต่างไปจากเมื่อก่อนเลยสักนิด แต่กู้จิ่งเยี่ยนรู้ดีว่า ทั้งหมดนี้เป็นเพียงภาพเสแสร้งที่เธอสร้างขึ้นมาเท่านั้นภายใต้เรือนร่างนี้ไม่ใช่แม่กระต่ายหัวอ่อนว่าว่าง่ายคนเดิมอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นแมวป่าที่ขอเพียงแค่ถูกสะกิดนิดหน่อย ก็พร้อมที่จะกางกรงเล็บเพื่อข่วนใส่ทันทีเขายืดตัวเอนหลังพิงเก้าอี้ ดวงตาเรียวทรงหงส์หรี่ลงเล็กน้อย แสดงท่าทางเกียจคร้าน พลันเลิกคิ้วเอ่ยว่า “อ้อ? ฉันเคยรับปากอะไรไว้เหรอ?”เฉียวรั่วซิงชะงักไป ราวกับไม่อยากจะเชื่อว่ากู้จิ่งเยี่ยนจะมาตลบแตลงไม่ยอมรับแบบนี้ เธอจึงกัดฟันแน่นแล้วเอ่ยว่า “คุณเคยบอกเองว่า ถ้าฉันยอมไปช่วยรับแขกในงานต้อนรับน้องสาวคุณ คุณจะช่วยนำของสิ่งนี้ไปส่งต่อ

  • ท่านประธานกู้ ภรรยาบล็อกคุณแล้ว   บทที่ 25

    คงเป็นเพราะดูซีรีส์ไร้สมองมากเกินไป ถึงได้ไปเชื่อประโยคประเภทที่ว่า “หากคิดจะมัดใจผู้ชาย ต้องมัดกระเพาะของเขาก่อน” เธอจึงตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนทำอาหาร ด้วยหวังว่าจะดึงดูดความสนใจจากกู้จิ่งเยี่ยนได้ ทว่าตัวเธอเองกลับไม่มีพรสวรรค์ด้านการทำอาหารเอาเสียเลย เรียนมาตั้งเป็นเดือน อาหารที่ทำออกมาก็แค่พอทานแก้ขัดได้เท่านั้นถึงกระนั้น เธอก็ยังคงกระตือรือร้นทำข้าวกล่องไปให้กู้จิ่งเยี่ยนอยู่ดีเธอยังจำได้ดีถึงตอนที่นำผลงานที่ตัวเองภาคภูมิใจที่สุดออกมาให้กู้จิ่งเยี่ยนลองชิม เขาให้คำประเมินออกมาเพียงแค่สองคำว่า “ไม่อร่อย”เธอไม่ยอมแพ้ วันต่อมารีบทำข้าวกล่องให้อีก ยัดใส่มือให้ตอนที่กู้จิ่งเยี่ยนกำลังจะไปทำงาน แถมยังหน้าด้านกล้ารับประกันอีกว่า “คราวนี้ต้องอร่อยแน่นอนค่ะ”กู้จิ่งเยี่ยนคร้านที่จะสนใจเธอ ในใจของเธอจึงเต็มไปด้วยความกังวล พอกู้จิ่งเยี่ยนกลับมาในยามค่ำคืน เธอจึงรีบเอ่ยถามเขาด้วยความกระวนกระวายใจ “วันนี้ดีขึ้นกว่าเมื่อวานบ้างไหมคะ?”ครั้งนี้กู้จิ่งเยี่ยนตอบกลับมาด้วยคำพูดแค่เจ็ดคำเท่านั้น “ไม่อร่อย เลิกทำได้แล้ว”แม้จะพูดออกมาแบบนั้น แต่กล่องใส่อาหารกลับว่างเปล่า นั่นทำให้เธอจึงแอบดีใจอย

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status