Todos os capítulos de รักลวงใจ นายแสนเลว: Capítulo 201 - Capítulo 210

ท้องฟ้าทั่วเมืองหลวงของอังกฤษถูกปรกคลุมไปด้วยแผ่นฟ้าสีมืด ทว่าบนท้องถนน และร้านรวงกลับเปิดไฟสีส้มนวลตาทำให้รู้สึกอบอุ่น และโรแมนติกในเวลาเดียวกันภาพคู่รักสองคู่เดินจับมือกันตามท้องถนนมันอาจจะชินตาสำหรับคนที่นี่ แต่สำหรับพวกเขาและเธอนั้น มันเป็นความรู้สึกสุขที่ยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด บางครั้งแค่ได้อยู่กับคนที่เป็นเจ้าของหัวใจของกันและกัน ใช้เวลาร่วมกัน เพียงชี้ให้พวกหล่อนดูนั่นนี่ ชิมขนม หรือแค่ความรู้สึกอุ่น ๆ ของฝ่ามือที่ประสานกันไว้นั้น... มันก็เพียงพอแล้ว“แต่เค้าอยากขึ้นไปดูวิวอ่ะ โรมรออยู่ข้างล่างก็ได้นะ”“ไม่เอาอ่ะ โรมจะขึ้นด้วย”“หืม? แน่ใจนะ”โรมกับวีว่ายืนคุยกันระหว่างรอไวน์กับพะพายไปซื้อตั๋วลอนดอนอายส์ หรือชิงช้าสวรรค์ที่สูงกว่า 135 เมตร เพื่อขึ้นไปชมทิวทัศน์มุมสูงของเมืองลอนดอน แต่วีว่ารู้ดีกว่าใครว่าทำไมโรมถึงงอแง“เป็นไรของมัน?” ไวน์ถามขึ้นหลังจากได้ตั๋วเรียบร้อยแล้ว“พี่โรมเขากลัวความสูงน่ะ”“เหอะ แค่เนี้ย” ไวน์ยิ้มเยาะ“ก็คนมันกลัวไง ทีพี่กลัวจิ้งจกกรี๊ดลั่นบ้านผมยังไม่เห็นว่าอะไรเลย”“ฮ่า ๆ กรี๊ดเลยเหรอ?” วีว่าหัวเราะพี่ชายอย่างไม่เก็บอาการ“หึย อย่าพูดดิ แม่งความรู

Special Chapter 1[ไวน์ x พะพาย]1 ปีต่อมา...เครื่องบินลำใหญ่จากลอนดอนแลนดิ้งถึงไทยเมื่อตอนเช้าตรู่ของวันหนึ่ง ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง วันที่พวกเขาได้รับอนุญาตให้กลับมาตุภูมิ ...เมื่อเรียนจบ และงานแต่งที่ตกลงกันไว้ก็กำลังจะมาถึงในเร็ววันนี้สองร่างสูงโปร่งเดินเข็นรถใส่สัมภาระออกมายังบริเวณจุดนัดพบ ริมฝีปากหยักของไวน์และโรมฉีกยิ้มกว้างทันทีเมื่อเห็นคนที่ยืนรอรับพวกเขาอยู่ แม่อำภา แม่ปานวาด พะพาย และวีว่า พวกเขาเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้นก่อนจะสวมกอดแม่ของตนเอง“คิดถึงแม่จังเลยครับ” ไวน์เอ่ยอ้อนแม่ของเขาก่อนจะผละออก“แล้วพ่อล่ะครับ ไม่มารับพวกผมเหรอ?” โรมถามขึ้นเมื่อไม่เห็นผู้ที่มีคำสั่งให้พวกเขาไปเรียนต่อ อุตส่าห์จะเอาใบปริญญามาอวดเสียหน่อยเกียรตินิยมอันดับ 1 ไม่ใช่ว่าใครก็ทำได้นะ และไวน์กับโรมก็เป็นคนที่ทำได้“พ่อ ๆ เขาทำงานไง”พอทักทายผู้ให้กำเนิดแล้วก็ก้าวมาหาผู้เป็นภรรยา โรมเพียงยิ้มบาง ๆ และเกลี่ยผมสั้นของวีว่ามาทัดหูของเธอเท่านั้น ทว่า...แววตาและความรู้สึกทุกอย่างกลับส่งถึงคนตัวเล็กได้“เหนื่อยไหมคะ”วีว่าคว้ามือหนาขึ้นมากุมไว้ด้วยทั้งคู่เกรงใจแม่ ๆ ที่ยืนมองอยู่นั่นเอง ต่างจากไวน์ที่รี

มือหนากวักน้ำอุ่นในอ่างอาบลงบนไหล่นวลก่อนจะบีบนวดร่างบางที่นั่งพิงร่างสูงอยู่ ความสบายนี้อาจทำให้พะพายผ่อนคลายได้ไม่น้อย แต่ทว่า...เจ้าหนูน้อยที่อยู่ในท้องนี่สิ“อ๊ะ”“เป็นอะไรคะ? พี่ไวน์นวดแรงไปเหรอ?” ไวน์หยุดมือก่อนที่พะพายจะเงยหน้าขึ้นมายิ้มให้เขาบาง ๆ“เปล่าค่ะ เจ้าตัวเล็กดิ้นต่างหาก สงสัยจะชอบที่คุณพ่อนวดให้”เมื่อได้ยินเช่นนั้นมือหนาก็วางทาบที่ท้องโตทันที ดวงตาคมฉายแววอ่อนโยนมองท้องนูนผ่านน้ำใส ความรู้สึกที่ได้สัมผัสตอนนี้มันยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด ยิ่งหัวใจดวงโตเต้นแรงเจ้าตัวเล็กที่อยู่ในท้องก็ยิ่งตอบสนองเขาราวกับกำลังสื่อสารกัน“...พ่อรักลูกนะ รักคุณแม่ด้วย”ฟอดจมูกโด่งกดหอมฟอดใหญ่ที่แก้มนุ่มพร้อมกับลูบเบา ๆ ที่ท้อง พออาบน้ำเสร็จคนตัวโตก็จัดการสวมชุดคลุมท้องสีหวานให้ภรรยา แล้วพามานอนบนเตียงกว้าง ไวน์ทำให้พะพายรู้สึกว่า ตัวเองเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุด แม้เขาจะทำงานที่บริษัทด้วย ซึ่งก็ไป ๆ มา ๆ เหมือนเดิม แต่หน้าที่พ่อบ้านเขาก็ไม่เคยขาดตกบกพร่อง ยิ่งได้ลูกสาวคุณพ่ออย่างไวน์ก็ยิ่งประคบประงมพะพายจนเธอแทบไม่ได้ทำอะไร“เข้านอนกันค่ะ พรุ่งนี้ต้องเข้าบริษัทไม่ใช่เหรอคะ?”พะพายลูบศี

Special Chapter 2[โรม x วีว่า]วันเวลาช่างผ่านไปรวดเร็วเหลือเกินทุกอย่างดำเนินไปตามครรลองของมัน บริษัท VR ที่โรมหมายมั่นเมื่อหลายปีก่อนตอนนี้ก็ขยายฐานการผลิตไปที่จีนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ด้วยปัจจัยหลาย ๆ อย่างทำให้บริษัทนี้มีความมั่นคงและเป็นที่หน้าจับตามอง ส่วนครอบครัวเล็ก ๆ ของโรมและวีว่าตอนนี้ก็มีสมาชิกเพิ่มเข้ามาอีกหนึ่งคน เป็นเด็กชายตัวน้อยที่ช่างพูดช่างเจรจา วีว่าและโรมสอนให้ลูกชายรู้จักดูแลตัวเองหวังให้ ‘โซล’ เป็นที่พึ่งให้ครอบครัวในอนาคต แถมผู้เป็นพ่อยังวางแผนอยากมีเจ้าตัวน้อยอีกสักคน เพราะลูกชายคนนี้บ่นเหงาอยากมีเพื่อนเล่น และเขาก็ตั้งใจทำมันทุกครั้ง แต่ไม่มีท่าทีว่าลูกคนที่สองจะมาสักทีติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก ติ๊ก ต๊อก...เสียงเข็มนาฬิกาเดินอย่างสม่ำเสมอ แม้จะเลยเวลาเที่ยงคืนแล้วแต่เด็กชายวัยเจ็ดขวบก็ยังคนนั่งรอผู้เป็นพ่ออยู่บนโซฟารับแขกอย่างไม่คิดท้อถอย“หาว...” มือเล็กป้องปากหาวหวอดใหญ่ไม่บ่อยนักที่โซลจะนอนดึกแบบนี้ และถึงแม้ร่างกายอยากจะพักผ่อนเพียงใด แต่โซลมีเรื่องสำคัญจะต้องคุยกับพ่อให้ได้ วันนี้พ่อของเขาไปงานเลี้ยงที่โรงแรมแห่งหนึ่ง ซึ่งแม่ของเขาไม่ได้ไปด้วยเพราะรู้สึกไม่

“ก็กินดื้อไงครับ”สิ้นเสียงทุ้มอันทรงเสน่ห์ริมฝีปากของทั้งคู่กับประกอบกันราวกับแม่เหล็กต่างขั้ว โรมละเลียดชิมความหวานจากปากอิ่มอย่างถนุถนอมปลายลิ้นเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อกันอย่างเพลิดเพลิน ในขณะเดียวกันช่วงล่างก็เสียดสีกันเพียงชั่วครู่มังกรใหญ่ที่รอจะกลับถ้ำก็ค่อย ๆ เคลื่อนตัวเข้าไปในถ้ำอันแสนคับแคบ“อ๊ะ โรมขา...”แสงสุดท้ายของวันฉาบให้บรรยากาศเป็นสีส้มอ่อนดูโรแมนติก เสียงครางหวิวสอดประสานกับลมหายใจถี่สะกดกลั้นความอึดอัดที่ถูกบีบรัด สุดท้ายคนตัวโตก็ทนไม่ไหวกระแทกสวนขึ้นไปจนมังกรตัวโตหลุบเข้าไปมิดตัว“อา...”“โรมแกล้งหนู”“เปล่าแกล้งสักหน่อย ก็โรมอยากกินเมียแล้วนี่นา”เขาดันวีว่าให้พิงกับขอบอ่างยกขาเรียวข้างหนึ่งให้สูงขึ้นทำให้เขาเข้าออกได้อย่างถี่ถนัดก่อนที่ตนจะเป็นฝ่ายนำ แม้ช่วงนี้โรมจะไม่ค่อยได้กินวีว่าสักเท่าไรด้วยภาระความรับผิดชอบที่มากขึ้น แต่อย่างน้อย ๆ ก็ต้องก็ต้องโดนคนตัวโตจับกินสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง และแต่ละครั้งก็กินระยะเวลานานพอสมควร“ครางให้ผัวฟังหน่อย”“อ๊ะ ผัวขา เมียเสียว... อืม...”คนตัวเล็กจัดให้ตามคำขอพร้อมกับส่งสายตาเชิญชวนให้สามีสุดที่รักลิ้มชิมรสสวาทแสนหวาน“ซี๊ด...