รักลวงใจ นายแสนเลว

จุ๊บเด็กหนุ่มจูบที่มือนุ่มจนเกิดเสียง พร้อมกับขยับสะโพกเป็นจังหวะเนิบช้า เขาทรมานกับแรงตอดรัดของโพรงเนื้อ ถ้าอยู่แบบนี้อีกสักหน่อยเขาคงขาดใจตายแน่‘ขอทำแรง ๆ นะ อ้า~ โรมเสียว ...ซี้ด อ้า’ไม่รอให้คนตัวเล็กอนุญาต เด็กหนุ่มก็จ้วงแทงด้วยจังหวะหนัก ๆ จนคนตัวเล็กไถลไปกับเตียงโป๊ก!‘โอ๊ย~!’เด็กสาวยกมือขึ้นมากุมศีรษะทันทีที่มันชนเข้ากับหัวเตียงแข็ง ๆ เสียงแรงกระแทกนั้นทำให้คนตัวสูงหยุดการกระทำ แล้วดึงแขนของเธอขึ้นมานั่งคร่อมบนตักอีกครั้ง‘เจ็บไหมคะ? โรมขอโทษนะ’มือหนาลูบเบา ๆ ที่บริเวณศีรษะที่นูนออกมาเล็กน้อยอย่างปลอบประโลม แต่ใบหน้าหล่อเหลากลับยิ้มอย่างมีความสุข‘ไม่ต้องมายิ้มเลย เจ็บ!’ เธอค้อนใส่‘งั้นก็ขย่มให้โรมหน่อย หัวจะได้ไม่กระแทกกับเตียง’เด็กหนุ่มนั่งในท่าเหยียดขา แขนทั้งสองข้างค้ำยันตัวเองเอาไว้กระแทกสวนขึ้นไปเบา ๆ เป็นสัญญาณให้คนตัวเล็กที่นั่งทับแก่นกายอยู่เริ่มขยับแขนเรียวก็โอบรอบลำคอหนาเพื่อหาที่ยึดเหนี่ยว สะโพกผายกระดกขึ้นรูดท่อนเอ็นที่ถูกตัวเธอครอบครองเอาไว้ด้วยจังหวะที่เนิบนาบ‘ซี้ด... อ้า...’แรงเสียดสีทำให้คนตัวสูงเสียวซ่านจนไม่คิดจะเก็บเสียงครางเอาไว้‘อ๊ะ อ้า...’ใบหน

“ทุกสิ่งที่พี่ทำกับฉัน ฉันอโหสิกรรมให้”เขาเองก็ไม่อยากให้เธอต้องเจ็บปวดแบบนี้ แต่เขาขี้ขลาดเกินไปที่จะทำในสิ่งที่หัวใจเรียกร้อง... วันนั้นเขาปล่อยให้เธอเดินออกมาจากชีวิตเขา มันเป็นสิ่งที่พลาดที่สุดในชีวิต“โรมไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้”“พี่ไม่ได้ตั้งใจจะให้ฉันเห็นมากกว่า ถ้าพี่ระวังตัวมากกว่านี้ พี่ก็จะยังหลอกผู้หญิงหน้าโง่คนนี้ได้ พี่ก็จะยังมีวีว่าอยู่...และมีผู้หญิงคนนั้นอยู่ด้วย ...ใช่ไหมคะ?”ก่อนหน้านี้ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้ว่าโรมแอบคุยกับใครบ้าง เขาแอบมีคนอื่นตลอดเวลาที่คบกับเธอ โทรศัพท์มือถือ...เป็นสิ่งที่เขาห้ามเธอแตะต้องเด็ดขาด...ทั้งที่รู้อยู่แล้ว แต่จะทำไงได้ ก็...มันโง่รักผู้ชายคนนี้จนหมดหัวใจแล้วนี่“...”“หึ เถียงไม่ออกล่ะสิ ความคิดของพี่ ฉันอ่านออกทั้งหมด ความคิดของผู้ชายเห็นแก่ตัวไงล่ะ”คนตัวเล็กสะบัดข้อมือออกจากการเกาะกุมแล้วรีบเดินไปที่รถของตัวเอง ก่อนจะรีบบึ่งออกไปทันที“...”ใช่... เขามันเห็นแก่ตัว แต่ตอนนั้นเขายังเด็กมาก ความคิดแบบเด็ก ๆ มันอาจจะทำให้เขาเผลอไผลไปบ้าง ไม่เผลอไผลหรอก เรียกว่าสนุกกับการคบซ้อน สนุกกับการสับรางมากกว่าแต่จะโทษวีว่าก็ไม่ได้ที่เลือกจะไ

“รอแค่พวกนายสองคนย่ะ ด่วนเลย” เบลล่าชักสีหน้าใส่วีว่าอย่างไม่พอใจราวกับว่าจะโทษเธอที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ทีมไม่ครบ ส่วนวีว่าเพียงแค่มองหญิงสาวรุ่นพี่ด้วยใบหน้าเรียบเฉย“พี่ไปก่อนนะ ว่าง ๆ ก็ไปเชียร์พี่ด้วย” โรมบอกกับคนที่เขาตั้งใจมาหา“พี่โรมคงมีคนเชียร์เยอะแล้ว ทำไมวีต้องไปเชียร์พี่โรมด้วยคะ”น้ำเสียง และท่าทางน้อยใจเสียเต็มประดาทำให้โรมระบายยิ้มออกมา เธอบังคับให้เขาพูดทางอ้อมสินะ และเขาก็ยินดีที่จะพูด“ก็...พี่อยากได้กำลังใจจากเราไง”“เดี๋ยววีว่าขอคิดดูก่อนนะคะ” หัวใจดวงน้อยเต้นแรงกว่าเดิม แค่นี้หัวใจก็กรีดร้องอย่างบ้าครั่งแล้ว“โรม! ไปได้แล้ว” เบลล่าเร่งเร้า“มาเชียร์พี่ด้วยนะ” เขาย้ำอีกครั้งวีว่าไม่ตอบอะไรเพียงแค่พยักหน้าพร้อมกับรอยยิ้มหวาน ๆ และประโยคถัดมามันก็ทำให้วีว่าแทบล้มพับ“ตอนเย็นรอกลับพร้อมพี่นะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”“ไปได้แล้วค่ะ”น้ำเสียอู้อี้ในลำคอกับใบหน้าแดงระเรื่อทำให้โรมพอใจอย่างมาก วีว่าดันหลังของชายหนุ่มให้เดินไปข้างหน้า โรมหันมายิ้มให้เธอก่อนจะโบกมือให้เธอแล้วเดินจากไป“ก็แค่ของเล่นเท่านั้นแหล่ะ ไม่นานเขาก็จะเขี่ยเธอทิ้ง”วีว่าหุบยิ้มลงก่อนจะหันมาสนใจสายตาแข็งกร้าวที

โรมยอมปล่อยคนตัวเล็กขึ้นแท็กซี่กลับบ้าน แต่พอวีว่าหันกลับไปมองด้านหลังก็เห็นว่าโรมกำลังขับรถจักรยานยนต์คันใหญ่ตามมา นั่นมันยิ่งย้ำความรู้สึกของเธอให้ชัดขึ้นไปอีกหลายเท่า จากที่ชอบก็กำลังจะกลายเป็นรักผู้ชายคนนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ‘ไอ้พี่โรมของเธอมันไม่ได้ดีอย่างที่เธอคิดหรอกนะวี ...สักวันเธอจะเห็นความชั่วของมัน ฉันไม่อยากให้เธอรักมันจนหมดใจ เผื่อใจไว้บ้าง ...อะไรหลาย ๆ อย่างมันไม่ได้เป็นแบบที่เราต้องการเสมอไปหรอก’นั่นเป็นคำพูดของกาฬที่วีว่าจำได้ขึ้นใจ แต่เธอก็เลือกที่จะเชื่อตัวเอง และปัดความหวังดีของเพื่อนร่วมชั้นเรียนทิ้งไป เพราะเวลาที่ผันผ่านแม้จะเป็นช่วงเวลาเพียงแค่สองเดือนหลังจากวันที่ทั้งสองตกลงใช้สถานะแฟนก็ตาม ใช่ว่าเธอจะไม่เห็นข้อเสียในตัวของโรม แต่เธอก็บอกตัวเองเสมอว่า ทุกคนย่อมมีข้อเสียในตัวของตนเอง สำหรับโรมแล้ว... วีว่าเลือกที่จะมองข้าม เธอไม่อยากงี่เง่า และทำให้เขารำคาญฟอด!จมูกโด่งสูดดมความหอมของแป้งเด็กจากแก้มนุ่มหลังจากที่เขาหย่อนก้นลงบนโซฟาข้าง ๆ เธอ หากอยู่ด้วยกันสองคนเขามักจะหอมแก้มเธอแบบนี้เสมอ แม้จะเขินทุกครั้งแต่วีว่าก็ชินเสียแล้ว และชอบให้เขาแสดงออกแบบนี้กับเธอเอาม

วีว่าเลือกที่จะเลื่อนสายตาออกจากภาพนั้น สูดหายใจเข้าจนอากาศเต็มปอด แล้วเดินเข้าไปในสถาบันติววาดภาพสำหรับคนที่อยากเรียนต่อในสายที่เกี่ยวข้องตกดึกหลังจากรับประทานอาหารแล้ววีว่าจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเข้าไปในแอพพริเคชันไลน์ก่อนจะพิมพ์คำถามที่ค้างคาใจลงไปVIVA: พี่โรมหายไปไหนทั้งวันอ่ะ? วีว่าโทรไปก็ไม่รับROMAN: พอดีโรมไปติวข้อสอบกับเพื่อนน่ะROMAN: หนูมีอะไรหรือเปล่า?VIVA: แค่ไม่คิดว่าพี่โรมจะลืมว่า จะมารับหนูไปเรียนพิเศษน่ะค่ะวีว่าพิมพ์ตอบกลับด้วยท่าทีนิ่ง ๆ แต่จงใจให้เขาคิดว่าเธอเง้างอนเขา หากเธอแทนตัวเขาว่า พี่โรม นั่นแสดงว่าไม่ปกติ ช่วงนี้โรมไม่มีเวลาให้วีว่าเหมือนแต่ก่อน พวกเขาไปไหนมาไหนด้วยกันน้อยลง แม้แต่ตอนเย็นหลังเลิกเรียนที่มักจะรอกลับบ้านพร้อมกันก็หายไปด้วย...เหมือนกับโรมค่อย ๆ ถอนห่างจากเธอไปเรื่อย ๆ คงมีแค่วีว่าเท่านั้นที่พยายามไขว่คว้ามือหนาของเขาเอาไว้ROMAN: พอดีเพื่อนโทรตามน่ะ โรมรีบจนไม่ได้ไปรับ หนูงอนหรือเปล่าครับ?ROMAN: (รูปภาพ)วีว่ากลืนก่อนจุกลงคอเมื่อเห็นภาพที่เขาส่งมา พยายามกัดฟันข่มกลั้นน้ำตาที่มันอยากจะไหลออกมาจนแสบจมูกเธอจึงสูดเอาออกซิเจนเข้าไปในปอด ภาพที่