Todos os capítulos de รักลวงใจ นายแสนเลว: Capítulo 191 - Capítulo 200

Chapter 23ขึ้นเครื่องบินลำเดียวกันหลังจากวันนั้นที่ไวน์ล่อลวงพะพายให้รับเขาเป็นพ่อของลูกแล้ว ชายหนุ่มก็เข้ามาคุยกับพ่อแม่ทันที เวลาหลังอาหารเย็นนี่แหล่ะที่เหมาะจะคุยเรื่องนี้ที่สุด ก่อนหน้านี้แม่ของเขาได้เลียบ ๆ เคียง ๆ คุยกันแม่ของพะพายแล้ว ท่านก็ไม่มีปัญหาอะไร เรื่องจะแต่งหรือจะหมั้นหมายก็ค่อยมาคุยกันอีกทีแค่อยากให้พะพายเรียนจบก่อนอีกอย่างก็อยากพิสูจน์ความจริงใจของไวน์ด้วยว่า เขารักพะพายจริงหรือเปล่า เพราะตอนนั้นสองหนุ่มสาวคบกันได้ไม่กี่เดือนเท่านั้น ท่านเลยค่อนข้างจะเป็นห่วง แม้ว่าพวกเขาจะรู้จักกันมาตั้งแต่เด็กแล้วก็ตาม“คนอื่นเขาจะคิดยังไงถ้าพะพายแต่งกับลูกตอนนี้ น้องยังเรียนไม่จบเลยนะ” เสียงศาลสูงสุดของบ้านตัดสินให้เป็นเช่นนั้น แต่มีหรือที่ไวน์จะยอมง่าย ๆ“หมั้นไว้ก่อนก็ได้ นะครับแม่ นะคร้าบ... ทีไอ้โรมยังทำได้เลย”วีว่าถอนหายใจยาวเหยียด ที่โรมทำทุกอย่างก็เพื่อจะได้แต่งงานกับวีว่า ซึ่งเขาทำสำเร็จรางวัลมันก็ต้องตกเป็นของเขาอยู่แล้ว แต่กับพี่ชายของเธอนี่สิ ...เอาแต่ใจเป็นบ้า แถมยังเอาแต่ตามพะพายต้อย ๆ วัน ๆ ไม่เห็นทำอะไรเลย ชิ“โอ๊ย พ่อคะ มาคุยกับเจ้าลูกชายตัวดีสิ” จนใจจะพูดจึงต

ส่วนอีกด้านของบ้านพักไวน์มองแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองด้วยแววตาเศร้าสร้อย เมื่อวันก่อนเขากับพะพายยังสวมแหวนให้กันอยู่เลย และเมื่อวานก็ยังได้มองใบหน้าสวยหวานนั้นเต็มตาอยู่เลย ...แต่วันนี้ เขากลับต้องมานอนจ้องแหวนวงเล็กอยู่บนโซฟาตัวยาวฮันนี่ของพี่ไวน์ : ช่วยแม่ทำงานที่คาเฟ่อยู่ค่ะ ตอนนี้ยังไม่ว่าง ถ้าว่างแล้วหนูจะทักไปนะแม้จะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิของอังกฤษ ทว่าไวน์กลับรู้สึกหนาวจับขั้วหัวใจ เวลานี้ใกล้เวลาปิดร้านแล้วพะพายคงกำลังยุ่งอยู่ แต่คนมันคิดถึงจะให้ทำยังไงได้ฮันนี่ของพี่ไวน์ : ตั้งใจเรียน แล้วก็เป็นเด็กดีนะคะ ห้ามเถลไถลเด็ดขาด!ที่รักของพะพาย : คร้าบ รักฮันนี่น้า กลับไปต้องแต่งงานกันพี่ไวน์นะฮันนี่ของพี่ไวน์ : ค่ะ หนูจะรอนะคะ ไปทำงานแล้วฮันนี่ของพี่ไวน์ : (สติ๊กเกอร์หนูน้อยกำลังทำขนมเค้ก)ไวน์อ่านข้อความเดิมวนซ้ำเป็นรอบที่ 5 กดดูภาพถ่ายคนตัวเล็กในชุดบาริสต้าของร้าน Mama’ s café และจำชัดเข้าไปในสมองส่วนซีรีบรัม“นี่แอบร้องไห้จริง ๆ เหรอ?”เสียงเย้าของโรมทำให้ไวน์รีบซับน้ำตาเม็ดสวยออกจากหางตาก่อนจะแก้ตัวหน้าด้าน ๆ “ไม่ได้ร้องโว้ย แค่ฝุ่นเข้าตา”“คร้าบฝุ่นเข้าตา ไปหาอะไรกินเถ

“หึ ๆ งั้นเราก็เข้าห้องเราดีกว่าเนาะ”โรมเดินเข้ามาปลดกระดุมเสื้อโค้ทตัวยาวของวีว่าออกพร้อมกับใบหน้ากรุ่มกริ่ม ดวงตาคมไล่มองร่างอรชรที่แม้ว่าจะสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าด้านใน แต่มันกลับรัดเน้นสัดส่วนจนโรมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ซึ่งดูเหมือนว่า สิ่งที่อยู่ภายใต้กางเกงของเขามันเรียกร้องหาอิสรภาพเต็มที“เหนื่อยไหม?” มือหนาเลื่อนขึ้นมาลูบไล้ที่ไหล่เล็กพร้อมกับบีบนวดเบา ๆ“ปวดตัวนิดหน่อยค่ะ บนเครื่องนอนไม่ค่อยสบายเลย”“งั้นไปอาบน้ำเถอะดื้อจะได้มาพักผ่อน เดี๋ยวโรมจัดของให้”พอเห็นเมียเหนื่อยเขาก็ไม่อยากกวนเธอ ทว่าใบหน้าที่แสดงถึงความผิดหวังกลับทำให้วีว่ามองว่า น่ารัก เธอเขย่งปลายเท้าจุ๊บเบา ๆ ที่ริมฝีปากหยักจนเกิดเสียงจุ๊บ“งั้นเค้าไปอาบน้ำก่อนนะ”วีว่าเปิดกระเป๋าใบใหญ่ของตัวเองแล้วหยิบของใช้จำเป็นออกจากกระเป๋า ทุกการกระทำของเธอล้วนแต่อยู่ในสายตาของโรม คนตัวโตมองตามร่างเล็กตาละห้อยจนวีว่าเดินเข้าไปในห้องน้ำ“อดทนไอ้โรม เมียมึงเหนื่อยให้เมียมึงพักก่อน”เขากระซิบบอกตัวเองก่อนจะลงมือจัดเสื้อผ้า และของใช้ของวีว่าเข้าตู้ โดยแบ่งโซนให้เธอเหมือนที่เคยทำ ชายหนุ่มง่วนอยู่กับการจัดสกินแคร์ และเครื่องสำอางอยู่ท

“เมนส์มายังคะ?”คำถามแรกดังขึ้นหลังจากที่ประตูปิดลงทำเอาพะพายยิ้มอย่างเขินอาย นี่เธอกับไวน์มาถึงจุดที่คุยเรื่องประจำเดือนเป็นเรื่องธรรมดาแล้วหรอ?“พึ่งหมดเมื่อสองวันที่นี้เอง ถามทำไมเหรอคะ?”“เพราะพี่ไวน์จะกระแทกหนูให้จมเตียงไงละคะ”รอยยิ้มร้าย ๆ กับคำตอบของไวน์ทำให้พะพายหน้าเห่อร้อนขึ้นมาทันที นึกถึงวันนั้นที่เขาเคยพูดว่า ...ถ้าไม่ติดว่าเป็นเมนส์จะกระแทกให้จมเตียง วันนี้เธอจะโดนแบบนั้นสินะ“ใจร้าย ไหนบอกจะให้หนูกินพี่ไวน์ไงคะ?” พะพายยู่ปากอย่างกระเง้ากระงอดพร้อมกับโอบเอวสอบเอาไว้อย่างเง้างอน“ให้พี่ไวน์กินหนูก่อนไม่ได้เหรอ?”เขาก้มมองคนตัวเล็กก่อนจะจูบเบา ๆ ที่หน้าผากเนียน พะพายเป็นผู้หญิงอ่อนหวานที่น่าทะนุถนอม ร่างบาง ๆ และใบหน้าสวยหวานราวกับตุ๊กตาของเธอทำให้ไวน์กลัวว่าเธอจะแตกหัก ในทางกลับกัน เธอกลับเร่าร้อนอย่างเหลือร้าย ก็อย่างที่วีว่าแซวว่า ...ไม่คิดว่าพะพายจะแอบแซบ ซึ่งไวน์รู้อยู่แล้วว่าเมียของเขาแซบเกินกว่าจะเปรียบกับพริกทั้งสวน“ก็ได้ค่ะ แต่พะพายขออาบน้ำก่อนนะคะ เมื่อยจะแย่”“ครับ เดี๋ยวพี่ไวน์อาบให้!”คนตัวโตเอ่ยอาสาอย่างแข็งขันแล้ววิ่งเข้าไปในห้องน้ำเพื่อเปิดน้ำในอ่างรอเธอ

เช้าวันที่อากาศข้างนอกเย็นจนไม่น่าลุกออกจากเตียงนอนและผ้าห่มอุ่น แต่ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะเอาแต่ใจแล้วนอนกอดเมียทั้งวันได้ เพราะในเมื่อภารกิจยังไม่เสร็จโรมก็ไม่สามารถงอแงได้ ยิ่งวันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบด้วยแล้วโรมตื่นแต่เช้าลุกขึ้นมาทำอาหารเอาไว้เผื่อว่าสองสาวจะหิวในระหว่างที่เขากับไวน์ออกไปมหาวิทยาลัย ทว่าชายหนุ่มที่อยู่อีกห้องหนึ่งกลับไม่มีท่าทีจะเปิดประตูออกมาเลย ดวงตาคมมองนาฬิกาที่ผนังก่อนจะเดินไปเคาะห้องนอนของไวน์“พี่ไวน์ ตื่นยัง”ก๊อก ๆ ๆ“พี่ไวน์”ก๊อก ๆ ๆไร้เสียงตอบรับจากอีกฟากมือหนาจึงทุบประตูเสียงดังปึงปัง เข้าใจว่าอยากนอนกอดเมีย แต่ว่าถ้าไม่ตื่นตอนนี้อาจจะต้องเลื่อนเวลาแห่งความสุขออกไปอีกเป็นปีเลยก็ได้ปึง ๆ ๆ ๆ“ไอ้พี่ไวน์!”ไวน์กรอกตาอย่างไม่สบอารมณ์ เขาตื่นแล้วแต่ยังตัดใจจากร่างบางที่อยู่ในอ้อมกอดไม่ได้ ...ขอทำใจอีกนิดก็ไม่ได้ ไอ้น้องเขยบ้า!“อืม...”“ชู่ว์... นอนต่อเถอะคะ”ไวน์บอกคนตัวเล็กที่ย่นคิ้วอย่างนึกรำคาญเสียงรบกวนด้านนอก หลังจากที่ประทับจูบลงบนขมับของพะพายแล้วเขาก็หยิบกางเกงนอนขึ้นมาสวมแล้วเดินไปเปิดประตูให้ไอ้บ้าที่ทุบประตูแทบพัง“อะไรวะ?”“จะไปควิซมั้ย?” โ