Semua Bab Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ: Bab 131 - Bab 140

พรึบ!คนป่วยรีบลุกออกจากเตียงเดินออกจากห้องในสภาพที่ตัวเขายังใส่ชุดนอน รีบกดลิฟต์ไปโซนจัดปาร์ตี้ด้านบน“ถ้ามึงอยากเจ็บตัวมาก กูจัดให้” กรอด! เสียงกัดฟันสีน้ำขบกรามแน่นขึ้นเป็นสันใบหน้าถมึงทึงพร้อมไปจัดการองศาParty In Sky Lounge องศาโอบเอวเก็บดาวพามานั่งที่โซฟาเพื่อคุยเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับสีน้ำ และแผนการต่อไปที่เขาคิดจะทำต่อหน้าสีน้ำเพื่อให้ไอ้คนปากแข็งมันยอมรับสักทีว่ามันน่ะชอบเธอหมดหัวใจ“มันขอดาวคบหรือยัง”“ยัง.. เขาคงยังไม่พร้อมจะมีแฟนล่ะมั้ง”“แต่เรารอได้”“ดาว ถ้าเราทำอะไรไปโดยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้าดาวอย่าโกรธได้ไหม” เขาเอ่ยในตอนที่เห็นว่าสีน้ำกำลังเดินเข้ามา“หมายถึงเรื่องอะไรล่ะ?”“ไม่ทันแล้ว” องศาเอ่ยเพียงประโยคสั้น ๆ ก็ได้กระทำบางอย่างที่เธอก็ยังตกใจ“อ๊ะ?”หมับ! พรึบ!คนตัวเล็กไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกองศากุมใบหน้าแล้วดึงเข้าไปจนเกือบติด แต่ในมุมมองภาพที่สีน้ำเห็นคือทั้งสองจูบกัน!“ไอ้เหี้ย!”หมับ! ผั๊วะ!สีน้ำเดินปรี่เข้าไปกระชากคอเสื้อองศาลุกออกจากเก็บดาว แล้วทำการปล่อยกำปั้นสุดแรงซัดเข้าไปข้างใบหน้าทำให้องศาล้มตึงไปนั่งกองกับพื้น“สีน้ำ!” เก็บดาวยกมือขึ้นร้องด้วยความตกใ

“เราพอแล้วว่ะ” “หมายความว่ายังไง” “ก็ตามที่พูด ข้อตกลงที่ทำไว้จบลงวันนี้” “ต่อไปดาวจะไปจูบหรือเอากับใครมันก็ไม่เกี่ยวกับเราอีกแล้ว” เขาก้มลงมามองสบตาเธอ แววตาเขาว่างเปล่าคำพูดที่ไร้เยื่อใย “สีน้ำจะเอาแบบนี้ใช่ไหม” เธอรู้สึกตัวสั่นเทาอยากจะร้องไห้แต่ก็ต้องอดกลั้นเอาไว้ไม่ให้เขาเห็นความอ่อนแอ จิกมือกำแน่น “อืม” “สำหรับแกอะไร ๆ ก็ดูเป็นเรื่องง่ายไปหมดเลยเนอะ” เธอเม้มริมฝีปากอยากจะรั้งเขาไว้ ยังแอบคิดว่าเขายังโมโหเลยไม่ได้อยากจะได้ยินอะไร แต่เธอก็เจ็บปวดกับคำพูดเขาแทบจะแหลกสลายอยู่แล้ว “ตอนทำข้อตกลงให้เราอ้าขาให้แกเอาเรื่อย ๆ ก็เพราะแกต้องการ พอตอนนี้คิดจะยกเลิกก็มาบอกจะยกเลิกกันง่าย ๆ ไม่แคร์กันเลยเหรอ” “มันก็ง่ายแบบนี้แหละ เริ่มต้นง่าย ๆ ก็จบลงง่าย ๆ” “สมัครใจเองนี่ คนที่เริ่มเรื่องก็ดาวเองนะ” “เรากลับไปเป็นแค่เพื่อนกันเถอะ” สีน้ำหันหลังพูดใส่เธอ เป็นคำพูดบาดลึกไปถึงหัวใจจบประโยคนั้น เขาก็เดินหนีออกมาจากห้องพัก ปล่อยให้เธอจมอยู่กับความรู้สึกเศร้าเสียใจกับคำพูดของเขา สีน้ำกดลิฟต์ขึ้นไปชั้นดาดฟ้าพร้อมกับขวดเหล้าราคาแพงกระดกดื่มแทนน้ำเปล่าไปแล้ว ในมือยังจุดบุหรี่สูบ ตอนแ

The Ice Blue Room (ห้องนอนไอซ์บลู)สีน้ำลากเธอกลับมาที่ห้อง แต่เก็บดาวกลับสะบัดแขนออกเดินไปเก็บของทุกอย่างยัดใส่ลงในกระเป๋าเดินทางใบใหญ่ เธอไม่สามารถทนนอนร่วมเตียงกับสีน้ำได้อีก หลังจากได้ยินคำพูดพวกนั้นออกมาจากปากของเขา พยายามจะไม่เก็บมาคิดแต่ใครจะไปทำได้ลง“ยัยตัวเล็กจะไปไหน”“ไปที่อื่น”“ตามใจ”เก็บดาวเดินเก็บของเงียบ ๆ คนเดียว ส่วนสีน้ำนอนเล่นโทรศัพท์บนเตียงเพียงเปิดหน้าจอเหมือนเลื่อนดูคลิปแต่ตากับสมองไม่ได้สนใจเลย วนคิดเรื่องเก็บดาว เธอจะไปนอนที่ไหนกับใครมันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา เธอมีทั้งไอ้ขอบฟ้ามีทั้งไอ้องศาที่จะพึ่งพา แต่ทำไมเขาถึงได้โมโหคำพูดตัวเองนักวะ!เมื่อเก็บเสื้อผ้าของใช้ทุกอย่างจนครบร่างบางลากกระเป๋ามาหยุดยืนข้างเตียงฝั่งประตูทางออกแล้วเอ่ยประโยคหนึ่งกับเขา“ขอบคุณที่ทำให้เราได้เรียนรู้อะไรขึ้นเยอะ” ประโยคพวกนั้นของเขาทำให้ความคิดที่เธอมีก่อนหน้านี้ได้รับคำตอบหมดแล้ว“เราจะเลิกวิ่งตามแล้วล่ะ”“..”“ไปนะ”เป็นคืนแรกที่สีน้ำไม่ได้นอนร่วมเตียงกับเพื่อนสนิทตัวเล็ก ทำไมถึงได้รู้สึกว่างเปล่าขนาดนี้กันนะที่ผ่านมาก็นอนคนเดียวได้ไม่ใช่เหรอ หรือเพราะชินกับการได้มีเธอนอนอยู่ข้าง

ขอบฟ้ากับองศามาส่งเก็บดาวขึ้นเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวของแก๊ง Swift Fire เธอโบกมือลาสองหนุ่มลากกระเป๋าขึ้นเครื่อง ถึงจะเสียใจร้องไห้ฟูมฟายก็ยังดีที่ได้ร้องไห้บนไพรเวทเจ็ตล่ะนะ“ฮึกฮืออ ไอ้คนใจร้าย” ร้องไห้พูดด่าใส่รูปถ่ายที่มีด้วยกันในเครื่องความสัมพันธ์ยาวนานของพวกเขากำลังจะจบลงแล้วจริง ๆ ใช่ไหม“พูดมาได้ไงว่าเป็นแค่เพื่อน”“ก็บอกรักไปแล้ว ไม่ใส่ใจเลย แงงง”“ทำไมต้องใจร้ายด้วย”“เราหายไปแกก็คงไม่วิ่งตามหรอกใช่ไหม ฮึกฮืออ”“ไอ้คนใจร้าย”เธอเลิกดูรูปความทรงจำที่มีร่วมกัน แต่น้ำตายังคงไหลออกมาไม่หยุด ยิ่งคิดถึงช่วงที่มีความสุขก็ยิ่งร้องแต่ก็เจ็บถ้ายังอยู่ต่อแบบที่เป็นได้แค่เพื่อนสนิทเอากัน..เอาจริงเจ็บปวดกว่าครั้งที่สองที่พยายามหลบหน้าเขาอีก รู้สึกว่าครั้งนี้จะเป็นครั้งสุดท้าย ทั้งคำพูดและสายตาของเขา รู้สึกได้ว่านี้จะเป็นการจากลาครั้งสุดท้าย คงเป็นปีแรกที่ไม่ได้ฉลองวันปีใหม่ด้วยกัน..เช้าวันถัดมา..สีน้ำไม่เห็นเก็บดาวเลย พยายามเดินตามหาเธอทั้งวัน พึ่งคิดได้หลังจากตื่น คำที่เขาพูดออกไปมันแย่มาก ขอโทษเหล้าที่ดื่มเข้าไป ทำให้ขาดสติ แถมยังพูดอะไรแย่ ๆ ที่มันกระทบกับจิตใจเธอ แล้วเมื่อคืนเขาก็ด

“กรินเดลวัลด์?” สีน้ำพึมพำชื่อเมืองหนึ่งขึ้นมา พลางขบคิดว่ามันคือที่ไหนในโลกนี้..“แล้วมันคือที่ไหนวะ??”เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาค้นหาในอินเทอร์เน็ตปรากฏว่ามันคือหมู่บ้านในประเทศสวิตเซอร์แลนด์!“เอาวะ! ใช่ไม่ใช่ก็ต้องเสี่ยงดู”“แต่ก็ขอให้ใช่”ความทรงจำผุดขึ้นมาว่าเธอมีญาติฝั่งแม่บุญธรรมอยู่ประเทศนั้น แล้วประกอบกับคนตัวเล็กพึ่งเอ่ยชวนเขาไปเที่ยวประเทศสวิตเซอร์แลนด์ แต่เพราะเขาขอไม่ให้เธอไป เก็บดาวเลยไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องไปต่างประเทศอีกก่อนที่เขาจะได้คิดอะไรเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นมีคนโทรเข้ามา คนนั้นคือขอบฟ้าเพื่อนสนิทในกลุ่มของเขาเอง วันนี้แข่งรถไม่ใช่เหรอทำไมถึงมีเวลาโทรมา?Trrr TrrrMobile Khobfah“ว่าไงมึง กูกำลังยุ่งเรื่องตามหาเก็บดาว”- “กูก็โทรมาเรื่องนั้น กูไปลองถามพราวฝนเรื่องเก็บดาวมาให้ แต่รู้แค่ประเทศ”“ประเทศอะไร!” สีน้ำมีความหวังขึ้นมาทันที- “สวิตเซอร์แลนด์” เมื่อขอบฟ้าเอ่ยชื่อประเทศก็ทำให้สีน้ำยิ้มกว้าง- “กูรู้มาแค่นี้ ที่เหลือมึงต้องไปตามหาต่อเองแล้ว”“งั้นกูรู้แล้วล่ะว่าต้องไปตามหายัยตัวเล็กที่ไหน”“ไอ้ขอบฟ้ากูขอบคุณมึงมากนะเพื่อน ที่มาช่วยยืนยันเซ้นส์กู”สีน้ำวางสายจากขอ