All Chapters of Savagezoned ในวันที่ใจหล่นทับสีน้ำ: Chapter 111 - Chapter 120

ไม่รู้เลยว่าเวลาผ่านมากี่ชั่วโมงแล้ว แต่สีน้ำยังคงสนุกกับการได้กลืนกินเธอทั้งตัวแบบที่ไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย ต่างกับเก็บดาวที่แทบจะขยับตัวไม่ไหว ทำได้แค่นอนเฉยกับส่งเสียงครางไปตามอารมณ์ปล่อยให้เขาได้ทำตามใจ สีน้ำจะจับเธอพลิกซ้ายจับเธอพลิกขวา จับขาเธออ้าจับขาเธอหุบ จับหงายหน้าจับคว่ำหน้า เธอก็ไม่ได้เอ่ยปากขัดขืนเพราะรู้ว่าสีน้ำกำลังมีความสุข ยอมรับเลยว่าการทำรักสูบพลังเธอจนหมด แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่ามีความสุขในเวลาเดียวกันเพราะเก็บดาวได้ทำกับคนที่เธอแอบรักรอบนี้ก็ไม่ต่างกันสีน้ำจับตัวเธอพลิกคว่ำหน้าลง ดึงเอวเธอยกขึ้นแล้วจับท่อนเอ็นร้อนที่สวมใส่ถุงยางบางเฉียบถูขึ้นลงตามร่องก้น จ่อไว้ที่ช่องทางรักแล้วกระแทกแก่นกายเข้าไปใหม่จนสุดโคนปัก ๆ ตับ ๆปัก! ตับ!พั่บ ๆ พั่บ ๆและไม่รอช้าที่จะเริ่มขยับสะโพกเข้าและออกเป็นท่วงทำนองร้อนแรง เก็บดาวขยับก้นเด้งสู้ตอบรับ เข้าจังหวะกับเขาได้เป็นอย่างดี สีน้ำบีบคลึงแก้มก้นงอนของเธอจนขึ้นเป็นรอยมือทั้งห้านิ้ว “อย่าพึ่งสลบนะ ซี้ด ท่านี้ เข้าไปโคตรลึกเลย”ท่าหมานี้โคตรโดนใจสีน้ำเลย เข้าสูดออกสุด ยิ่งก้นงอนเด้งกลับเวลาที่เขากระแทกแก่นกายเข้าไปยิ่งทำให้

07:30 AMTrrr! Trrr!เสียงนาฬิกาดังมาจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงของสีน้ำถูกตั้งปลุกอัตโนมัติ ปลุกให้ร่างสูงรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา สีน้ำรีบลุกควานหาโทรศัพท์เพื่อจะกดปิดนาฬิกาปลุกกลัวจะไปรบกวนคนตัวเล็ก ตอนนี้ยังเช้าอยู่มาก เขาเองก็พึ่งจะได้นอนไปช่วงประมาณตีห้า ตอนแรกมีนัดไปขับเจ็ทสกีเล่นกับเพื่อน แต่เมื่อคืนเขาได้เล่นสนุกกับเก็บดาวจนเกือบเช้า ตอนนี้เขาเลยเปลี่ยนใจอยากนอนกอดคนตัวเล็กทั้งวันมากกว่า..“กูขอบิดละกันนะครับเพื่อน ๆ”สีน้ำกดเข้าแชตกลุ่มส่งข้อความไปยกเลิกที่นัดเอาไว้ก่อนหน้า ยอมละทิ้งทุกอย่างได้หมดถ้าได้ใช้เวลากับเก็บดาวต่ออีกสักหน่อยLINE Group swift fire 🔥 (6)s.nam : วันนี้กูไม่ไปขับละนะ (บิด)phuu_ : หึ! ตั้งแต่เมื่อคืนหายไปไหนล่ะมึง!!?t.wan : ผมว่าผมรู้นะครับว่าคุณสีน้ำหายไปไหนpp.pluem : กูบิดด้วย เมื่อคืนใช้แรงไปเยอะ👅prod.pp : ไว้ขับพรุ่งนี้ กูก็เหนื่อยkhobfahh : ครับ.พลางมองไปยังยัยตัวที่นอนหันหลังเขาพิจารณามองแผ่นหลังซึ่งก่อนหน้ามีผิวขาวเนียนไร้รอย มาตอนนี้กลับมีรอยจ้ำสีแดงเป็นแบบเลือดฝาดเกิดการที่สีน้ำเป็นคนทำ“รู้สึกดีจังที่ได้เห็น” เขายิ้มพอใจกับผลงานตัวเองฟุบสี

สีน้ำทำตามตำสัญญาโดยการนั่งเฝ้าดูแลเก็บดาวไม่ห่าง คอยเช็ดตัว ใส่ชุดนอนกระโปรงลายลูกไม้ผ้าแพรสีขาวพลิ้วไหวที่เธอเตรียมมา เขาถือวิสาสะเปิดหลังจากสั่งให้พนักงานยกมาให้ที่ห้องพักส่วนตัว และยังคอยวัดอุณหภูมิให้อยู่ตลอด เปลี่ยนแผ่นแปะเจลลดไข้ให้เธอ จากที่ตัวเธอร้อนจี๋ก็เริ่มจะอุ่น ๆ คิดว่าถ้ายังไม่หายดีเขาตั้งใจจะเรียกแพทย์มาดูแลเธอต่อ“สีน้ำ..”เธอกะพริบตาปริบ ๆ ภาพตรงหน้าเริ่มชักตื่นขึ้นเต็มตา หันมาเห็นสีน้ำกำลังจ้องเธอด้วยสายตาเป็นห่วงทำให้เก็บดาวรู้สึกอุ่นใจ“หืม ตื่นแล้วเหรอ”“รู้สึกยังไงบ้างยัยตัวเล็ก ดีขึ้นไหม”สีน้ำลูบหัวเธอยิ้มให้เล็กน้อย ใช้หลังมือวัดไข้ข้างแก้ม ไข้เธอลดลงไปเยอะเลย ทำให้เขารู้สึกโล่งใจขึ้นมาได้บ้าง“ยังรู้สึกปวดตามตัวนิดหน่อย”“แต่หัวไม่ค่อยปวดเท่าตอนแรกแล้วล่ะ”น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อยแต่ก็ดีขึ้นกว่าเมื่อช่วงเช้ามากแล้วล่ะ ร่างกายเธอได้รับยาอย่างดีและยังมีเขาคอยช่วยดูแลจนไข้เธอลดลงไปเยอะมาก“ขอโทษนะ ลืมไปว่านั่นเป็นครั้งแรก.. เราน่าจะทำให้เบากว่านี้”สีน้ำยังคงพร่ำเอ่ยคำขอโทษสายตาละห้อยของเขาบ่งบอกว่าสำนึกผิดจริง ๆ ที่ทำให้เธอล้มป่วยแล้วยังเจ็บตัวอีกต่างหาก“ไม่เป

“สุดท้ายดาวก็จะหายไปอีกแล้วใช่ไหมล่ะ”“อนาคตที่ไม่มีเรา มันคงเป็นเรื่องง่ายที่สุดของดาว”เก็บดาวอ้าปากค้างหลังจากได้ยินคำพูดที่สีน้ำเอ่ยออกมาอย่างตัดพ้อ สีน้ำดูน้อยใจเรื่องการโยกย้ายเดินทางไปอยู่อาศัยในต่างประเทศของเธอมากเขาถึงขั้นบอกว่าอนาคตเธอจะไม่มีเขาก็ไม่เป็นไรใช่ไหม มันจะไม่เป็นอะไรได้ไง เธอก็อยู่ไม่ได้หรอกนะถ้าเกิดไม่มีเขาขึ้นมาในชีวิต..ช่วงวัยเด็กของเธอรวมถึงเวลาที่ผ่านมาก็ด้วย ล้วนแล้วแต่ก็มีเขาคอยอยู่เคียงข้างมาตลอด ช่วงที่สุขหรือช่วงที่ทุกข์ก็ผ่านมาด้วยกันเหมือนกลายเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันไปแล้ว“ทำไมพูดแบบนั้น มันจะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง..”“เราไม่มีวันจะทิ้งสีน้ำหรอกนะ”เก็บดาวยื่นมือไปกุมใบหน้าหล่อให้หันมาสบตา เธอส่ายหน้าส่งสายตาอย่างจริงจัง ก็อาจจะมีบ้างที่แค่อยากหลบหน้าเขา ตอนนั้นเธอก็แค่โกรธบวกกับน้อยใจและรู้สึกผิดที่ใช้คำพูดรุนแรงใส่เขา แต่มันก็ไม่ถึงกับจะตัดขาดได้ อีกอย่างคือเวลาที่เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงคนอื่นมันทำให้เก็บดาวรู้สึกปวดใจ“งั้นก็อย่าไปไหนนะ อยู่กับเรา”“..” เธอเงียบเพื่อพิจารณา กลัวว่าวันหนึ่งจะผิดสัญญากับเขา ไม่ชอบรับปากในสิ่งที่ทำไม่ได้“อยู่ด้วยก

ตอนนั้นเป็นการแข่งที่จัดในสนามตระกูลภูเมฆและเป็นการเฉียดตายครั้งแรกของสีน้ำ รถเกือบพลิกคว่ำ แต่เพราะสีน้ำสามารถควบคุมได้ถึงไม่เกิดอุบัติเหตุร้ายแรง แต่พอแข่งเสร็จมีการต่อยตีหนักจนถึงขั้นเข้าโรงพัก แต่เพราะเป็นการทะเลาะของตระกูลมหาอำนาจจึงถูกปิดข่าวทั้งหมด จะให้เหล่าทายาทของพวกเขามีข่าวเสียหายไม่ได้“พวกแม่งยิ่งชอบเล่นสกปรกด้วย” ปลาบปลื้มพูดเสริมไม่มีใครลืมเหตุการณ์นั้นลงแน่ ๆ“เรื่องนั้นถ้าใครมาทำให้สนามแข่งพวกเราเสียชื่อ”“กูจัดการเอง” สีน้ำเอ่ยเสียงดุดัน เขาไม่ยอมให้ใครมาทำลายสิ่งที่พวกเขาทั้งหกตั้งใจสร้างขึ้นมาแน่นอน“อย่าห่วงกูเป็นคนเชิญ ถ้ามีปัญหากูเคลียร์เอง”“แต่รับรองว่าจะไม่มีเรื่องให้ใครต้องเฉียดตายเป็นครั้งที่สอง” ภูเมฆไม่ยอมเหมือนกันถ้าใครจะมาทำร้ายเพื่อนของเขา เขาเลยทำสัญญาว่าถ้าพวกมันก่อเรื่องต้องแลกกับรถสุดรักของพวกมัน แน่นอนว่าการยกรถสุดที่รักให้คนที่เกลียดเหมือนต้องก้มหัวลงไปกราบตีน“กูไม่อยากแพ้พวกแม่งเลยว่ะ” ปลาบปลื้มรู้สึกกังวลกลัวว่าจะเสียหน้าพ่ายแพ้ในการแข่งรถ“มึงไม่มีทางแพ้”“รวมถึงพวกเราด้วยต้องชนะพวกมัน” ตะวันพูดเสียงดุดัน ถ้าต้องแพ้ในถิ่นตัวเองเขากัดลิ้นตัว