All Chapters of DEAL WITH THE BILLIONAIRE: Chapter 31 - Chapter 40

Mabilis akong napalingon sa pinto ng kwarto nang bumukas iyon. Bumungad sakin si Ethan na may malawak na ngiti sa kaniyang mga labi. Agad na napawi ang kaniyang saya nang makita niya akong nakaupo sa gilid ng kama habang walang tigil ang pagbuhos ng aking mga luha, hawak ang aking nanginginig na mga kamay."Love? What's wrong? Bakit ka umiiyak? Is it because of the news again?" mabilis na tanong niya habang nagmamadaling lumalapit sa aking pwesto upang lumuhod sa aking tapat.Inilayo ko ang aking mga kamay nang akma niya itong hahawakan. "Huwag mo akong hawakan, Ethan. Huwag mo akong tawaging love," mariing saad ko sa isang gumaralgal na boses."What do you mean, love? What did I do?" bakas ang labis na gulat at takot sa kaniyang mga mata habang nakatitig sa akin."Narinig ko kayo ni Lucas sa garden kanina," diretsong saad ko habang nakatitig sa kaniya habang patuloy na umaagos ang aking mga luha. "Narinig ko ang lahat ng pinag-usapan ninyo tungko

Bumalik kami ni Aiden sa bahay ng aking mga magulang. Ilang araw na akong mukhang lantang-gulay, walang gana sa lahat ng bagay, at gabi-gabing umiiyak habang nakatitig sa kisame ng lumang kwarto ko.Isang tanghali ay habang nakaupo ako sa gilid ng higaan, dahan-dahang lumapit si Aiden bitbit ang kaniyang paboritong laruan."Mama..." nahihiya at nalilitong tawag ng anak ko. "Bakit po tayo nandito ulit kila Mamala at Papala?"Pinilit kong ngumiti at hinaplos ang kaniyang buhok. "Dito muna tayo, anak. Namiss kasi ni Mama ang bahay nina Mamala, eh.""Pero Mama... bakit hindi na tayo kay Papa Ethan?" tanong pa niya, bakas ang lungkot sa kaniyang mga mata. "Sabi po ni Papa, doon na tayo titira sa malaking house niya, eh. Miss ko na po si Papa. Hindi po ba niya tayo bibisitahin dito?"Napakagat ako sa aking labi upang pigilan ang muling pagbuhos ng aking mga luha. "Busy lang si Papa sa work, anak. Marami siyang kailangang gawin sa company."

Mahigit dalawang buwan ang mabilis na lumipas. Tinupad nga ni Ethan ang kaniyang binitawang pangako. Hindi na siya muling nagpakita pa samin. Wala nang mga bulaklak, pagkain, o ang pamilyar na itim na sasakyan na nag-aabang sa labas tuwing umaga.Pinili niyang lumayo nang tuluyan para sa kapayapaan ng puso ko. Pero sa bawat araw na lumilipas ay ang mansyon na iniwan namin at ang lalaking itinaboy ko ang palaging laman ng aking isipan. Gabi-gabi pa rin akong umiiyak, pilit na nilalabanan ang matinding pangungulila.Isang Sabado ng umaga ay kasalukuyan akong naglilinis sa loob ng bahay. Si Papa naman ay maagang umalis para asikasuhin ang titulo ng lupa sa bayan."Atasha, sasama ko muna si Aiden sa palengke, ha?" paalam ng aking ina habang isinusuot ang kaniyang tsinelas sa may pinto. "Bibili lang kami ng sahog para sa tanghalian natin."Lumapit si Aiden sa akin na tuwang-tuwa. "Mama, pwede po ba buy po kami ng ice cream ni Mamala?"Ngumiti

"H-his father...?" nauutal na ulit ni Ethan. "What do you mean, Atasha?" Hindi ko na siya nagawang sagutin pa kundi ang tumango nang mariin habang patuloy na humahagulgol sa tapat ng kaniyang mga paa.Nang makita ang aking pagtango, tila biglang nagising si Ethan sa isang panaginip at mabilis akong hinila patayo. "Damn it, Atasha! Let’s go! We need to go to the hospital right now!" sigaw niya habang binubuksan ang pinto ng kaniyang sasakyan.Pagkarating na pagkarating namin sa ospital, mabilis kaming dinaluhan ng mga staff patungo sa Blood Bank. Dahil kritikal ang lagay ni Aiden sa loob ng Operating Room dahil sa internal bleeding sa tiyan at kulang ang supply ng kaniyang blood type sa ospital ay agad na sumailalim si Ethan sa mabilisang screening at cross-matching. Nang makitang perpektong tugma ang kaniyang dugo, mabilis siyang kinuhaan ng dugo para maiproseso at agad na maisalin sa aming anak.Habang hinihintay matapos ang operasyon

Habang nagpapagaling ang anak ko, mas lalo namang lumalamig at bumibigat ang pakitungo sa akin ni Ethan. Isang gabi ay habang mahimbing na natutulog si Aiden ay lumabas muna si Papa para samahan si Mama na maglakad-lakad. Hinarap ako ni Ethan. Nakatayo siya malapit sa bintana, pormal ang suot, at seryosong-seryoso ang mukha habang nakatingin sa akin. "We need to talk, Atasha," malamig na panimula niya. Huminga ako nang malalim at lumapit nang bahagya. "Tungkol saan, Ethan? Kung tungkol ito sa bayad sa ospital, unti-unti kong babayaran sa'yo—" "I don't care about the money," putol niya sa sasabihin ko, mas lalong umigting ang kaniyang panga. "This is about my son. This is about Aiden." Napakunot ang noo ko, nakakaramdam ng kaunting kaba sa dibdib. "Ano ang tungkol sa kaniya?" "I want to formally acknowledge him," diretsong sagot ni Ethan habang nakatitig nang marubdob sa aking mga mata. "Gusto kong kilalanin si Aiden bilang legal kong anak. My lawyers will be here tomorrow