Semua Bab Contracted Nights With My Billionaire Gigolo (SPG): Bab 51 - Bab 60

Kabanata 51Kimberly's POVKanina pa ako nanunuod ng threesome sex videos. Sinusubukang sikmurahin ang gusto ni Michael. My laptop was open on the bed, the screen glowing in the dim light of our bedroom. I had watched at least ten different videos, each one more graphic than the last. Two men and one woman. Three bodies tangled together. Sounds that I couldn't even begin to describe.Pero kahit anong gawin ko, hindi ko talaga kaya. I tried to understand what Michael saw in this. I tried to imagine myself in that position, with two men touching me, using me, taking turns with me. But every time I pictured it, I felt sick to my stomach.Dalawang lalaki ang makakasama ko sa isang kama? Parang binaboy ko ang sarili ko.I closed my laptop with a loud snap. The sound echoed in the quiet room. I ran my hands over my face, feeling the exhaustion deep in my bones. It wasn't just physical tiredness. It was emotional. Mental. The kind of exhaustion that came from trying to understand something t

Kabanata 53Kimberly's POVPagmulat ko pa lang ng mga mata ko, sunod-sunod na ang notifications sa phone ko. My phone was vibrating nonstop on the nightstand, the screen lighting up every few seconds with new alerts. I reached for it groggily, still half-asleep, wondering what could possibly be causing so much activity this early in the morning.Messages. Missed calls. Tags. At screenshots ng mga post tungkol sa akin.I sat up in bed, my heart already starting to race. I opened my messaging app and saw dozens of unread texts from friends, colleagues, and even people I hadn't spoken to in years."Kim, are you okay?""Did you see what they're posting?""Who would do this to you?""Call me when you get this."I scrolled through the messages, my hands starting to shake. Then I opened Facebook and immediately saw my face on my timeline. A photo. An intimate photo of me and Cameron. We were in a hotel room. I was wearing a robe, my hair still wet from the shower. Cameron was beside me, shir

Kabanata 55Kimberly's POV"He's awake," sabi ng doktor makalipas ang mahigit isang oras na pagkawala ng malay ni Daddy.Napabuntong-hininga ako nang hindi ko namalayang kanina ko pa pala pinipigilan ang paghinga ko. Nanghina ang mga tuhod ko sa sobrang laking ginhawa. Buhay si Daddy. Magiging okay siya. Ayon sa mga doktor, mild heart attack lang ang nangyari, hindi malala. Kailangan niya ng sapat na pahinga, mga gamot, at pagbabago sa lifestyle, pero malalampasan niya ito.Agad akong naglakad papunta sa hospital room niya. Desperado akong makita siya, humingi ng tawad, at ipaliwanag ang lahat. Pero bago pa man ako makarating sa pinto, may biglang humawak sa braso ko at hinila ako palayo.Papasok na sana ako sa loob nang bigla akong pigilan nina Kuya Sebastian at Arturo.Humakbang si Sebastian sa harapan ko. Matigas at malamig ang ekspresyon ng mukha niya. Katabi niya si Arturo, ang isa ko pang kapatid na kadalasan ay mas mahinahon. Pero ngayon, kahit siya ay nakatingin sa akin nang m

Kabanata 57 Kimberly's POV "Kim," sabi niya, maingat at kontrolado ang boses. "That's not what you think." "Not what I think?" malamig kong ulit, habang pilit kong pinipigilan ang panginginig ng boses ko. "Michael, kakapanood ko lang sa'yo na may ginagawa sa dalawang lalaki. So tell me, what exactly am I supposed to think?" Lumapit siya at inabot ang laptop. Agad ko iyong inilayo at niyakap sa dibdib ko. "Kim, please. Let me explain." "Explain what?" tumaas ang boses ko. "Ipapaliwanag mo kung paano mo ako niloko sa loob ng ilang taon? Explain how you married me knowing you were attracted to men? Ipapaalam mo sa akin kung paano mo ako ginamit na cover para maitago ang lihim mong buhay?" "That's not fair," sabi niya, halos nagmamakaawa ang boses. "I never meant to hurt you. Akala ko kaya kong magbago. I thought if I married a woman, if I had a normal life, magiging normal din ako." "Normal?" Napatawa ako nang mapait. "You call this normal? Ang magpakasal sa isang taong hindi mo

Kabanata 59 Kimberly's POV Nang imulat ko ang mga mata ko, nasa loob na ako ng condo ko. Nakapagbihis na rin ako. Dahan-dahan akong bumangon, kumikirot ang ulo ko sa tindi ng hangover. Tumingin ako sa paligid ng kuwarto, pilit binubuo sa isip ko kung ano ang nangyari. Nasa sarili kong kama ako. Suot ko ang pajamas ko. Bahagyang basa ang buhok ko, na para bang bagong ligo ako. Pero wala akong maalala. Hindi ko maalalang nakauwi ako rito kagabi. Pinilit kong balikan sa isip ko ang mga nangyari. Naalala ko ang bar. Naalala ko ang pag-inom. Naalala ko ang paglabas ko at ang matinding pagkahilo. At pagkatapos... Wala na. Tuluyang blangko. Paano ako nakauwi? Sino ang nagdala sa akin dito? Paano ako napunta sa pajamas ko? Muli akong tumingin sa paligid ng kuwarto. Nasa maayos na lugar ang lahat. Nasa bedside table ang purse ko. Naka-charge ang cellphone ko sa tabi ng kama. Maayos na nakatiklop ang mga damit na suot ko kagabi at nakapatong sa upuan. Pinasadahan ko ng tingin ang pa