All Chapters of Contracted Nights With My Billionaire Gigolo (SPG): Chapter 61 - Chapter 70

Kabanata 62Cameron's POV"Boss? Are you still listening?"Napakurap-kurap ako at pilit na bumalik sa kasalukuyan. Nakatayo sa harapan ng desk ko si Gian, halatang nag-aalala habang nakatingin sa akin."Yeah, I'm listening," sabi ko, kahit malinaw sa sarili kong hindi ko talaga narinig ang mga sinabi niya."Sir, you were spacing out again. Is everything okay?""I'm fine," mabilis kong sagot. "Just tired."Tumango si Gian, pero halatang hindi siya naniniwala. Matagal na siyang nagtatrabaho para sa akin kaya alam na niya kung kailan ako nagsisinungaling."Okay, Sir. Whatever you say.""Hanapin mo ang pinagmulan ng mga larawang pinapakalat sa social media," sabi ko habang ibinabalik ang atensyon sa trabaho. "I need names. I need proof. Gusto kong malaman kung sino ang nasa likod nito.""Already on it, Sir. My team is working around the clock.""Good," sabi ko. "Also prepare the board for my comeback."Nanlaki ang mga mata ni Gian."Your comeback? Sir, do you mean you're going to make a p

Kabanata 64 Cameron's POV Tumigil muna ako sa pagsasalita at hinayaan kong pumasok sa isip nila ang mga sinabi ko. Pagkatapos, direkta akong humarap kay Tito Nestor. "But it seems I was wrong." "Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Tito Nestor, halatang nagtatanggol sa sarili. "I mean," mabagal kong sabi, "that there have been some... irregularities in the company's accounts. May malalaking halagang inilipat sa offshore accounts. May mga kontratang napunta sa mga kumpanyang pagmamay-ari ng mga taong malapit sa'yo. And there are expenses that don't seem to correspond to any actual business activity." Tumayo si Tito Nestor mula sa kinauupuan niya. "How dare you accuse me of something like that! I've been running this company in your absence. Araw-araw akong nagtatrabaho para mapanatiling maayos ang kompanya. And this is how you repay me?" "I'm not accusing you of anything," kalmado kong sagot. "I'm simply stating facts. The numbers don't lie, Tito. May napuntahan ang pera. And I

Kabanata 66 Kimberly's POV Pagkalabas ko ng clinic, wala akong ibang maisip kundi ang dalawang lalaki na posibleng ama ng batang nasa sinapupunan ko. I walked out of the clinic in a daze. Maliwanag ang sikat ng araw, pero para sa akin ay parang kulay abo ang lahat. Para bang bumagal ang takbo ng mundo. May mga taong naglalakad sa paligid ko, pero hindi ko sila nakikita. May mga sasakyang bumubusina sa kalsada, pero hindi ko iyon marinig. Para akong nakahiwalay sa lahat ng nangyayari sa paligid ko. Nakakita ako ng isang bakanteng bangko sa isang maliit na parke malapit sa clinic at doon ako naupo. Nanginginig ang mga kamay ko nang ilabas ko mula sa bag ko ang resulta ng pregnancy test. Muli kong tinitigan ang papel, na para bang magbabago ang nakasulat doon kapag paulit-ulit ko itong tiningnan. Positive. Eight weeks pregnant. Ano na ang gagawin ko? Kung si Michael ang ama, ano ang mangyayari? Ginamit niya ako para maitago ang tunay niyang buhay at ang katotohanang naaakit siya s

Kabanata 68 Kimberly's POV Unti-unti nang lumulubog ang araw nang hapon na iyon. Humahaba na ang mga anino sa paligid ng gusali, at kapansin-pansin na rin ang paglamig ng hangin. Ngunit kahit ilang oras na akong naghihintay, hindi pa rin lumalabas si Cameron. Hindi ko na kayang maghintay pa. Hindi ko kayang manatili lang sa bangkong iyon habang umaasang lalabas din siya kalaunan. Kailangan ko siyang mahanap. Kailangan ko siyang makita. Kailangan ko siyang makausap at kailangan niyang marinig ang sasabihin ko. Kaya nagpasya akong sumabay sa mga empleyadong papasok din sa building. Naghintay ako hanggang sa may malaking grupo ng mga empleyadong papasok sa entrance. Nang abala ang security guard sa pakikipag-usap sa telepono, mabilis akong sumingit sa likuran nila. Hindi niya ako napansin habang nagmamadali akong pumasok at dumiretso sa mga elevator. Halos lumabas na ang puso ko sa dibdib sa sobrang bilis ng tibok nito. Pagkapasok ko sa loob ng Archangel Group, agad akong nagtanong

Kabanata 70Kimberly's POVNanatili lamang na tahimik si Cameron. Hindi siya makapagsalita.He just stood there, staring at me with an expression I couldn't read. Mahigpit ang kaniyang panga, habang nakakuyom ang dalawang kamay niya sa magkabilang tagiliran. Para siyang nag-iisip nang mabuti tungkol sa lahat ng sinabi ko, pero wala akong mabasa sa mukha niya.Lalong bumigat ang katahimikan sa pagitan namin. Tanging mabilis na pagtibok ng puso ko ang halos marinig ko. Ramdam ko na naman ang pag-ipon ng luha sa mga mata ko. Katatapos ko lang sabihin sa kaniya na buntis ako. Sinabi ko ring posibleng anak niya ang dinadala ko. Pero wala siyang sinasabi.Pinunasan ko ang namumuong luha sa mga mata ko.Hindi ko na kayang tiisin ang katahimikan. Hindi ko kayang manatili sa ganitong kalagayan na hindi ko alam kung ano ang iniisip niya. Kailangan kong malaman kung saan ako nakapuwesto sa buhay niya, kahit pa ang sagot niya ay tuluyang makasakit sa akin."Don't worry. Hindi kita pipilitin kung