Mag-log inKabanata 64 Cameron's POV Tumigil muna ako sa pagsasalita at hinayaan kong pumasok sa isip nila ang mga sinabi ko. Pagkatapos, direkta akong humarap kay Tito Nestor. "But it seems I was wrong." "Anong ibig mong sabihin?" tanong ni Tito Nestor, halatang nagtatanggol sa sarili. "I mean," mabagal kong sabi, "that there have been some... irregularities in the company's accounts. May malalaking halagang inilipat sa offshore accounts. May mga kontratang napunta sa mga kumpanyang pagmamay-ari ng mga taong malapit sa'yo. And there are expenses that don't seem to correspond to any actual business activity." Tumayo si Tito Nestor mula sa kinauupuan niya. "How dare you accuse me of something like that! I've been running this company in your absence. Araw-araw akong nagtatrabaho para mapanatiling maayos ang kompanya. And this is how you repay me?" "I'm not accusing you of anything," kalmado kong sagot. "I'm simply stating facts. The numbers don't lie, Tito. May napuntahan ang pera. And I
Kabanata 63Cameron's POVParang sasabog si Tito Nestor nang makita niya akong nakaupo sa conference room.Pagpasok niya sa glass doors, agad kong nakita ang pagbabago sa mukha niya. Saglit na natigilan ang confident niyang paglalakad. Kumunot ang panga niya at sumikip ang mga mata.Hindi niya inaasahang makikita niya ako rito.Nakaupo sa head ng mahabang conference table na para bang hindi ako kailanman nawala.Pinagmasdan ko siyang tingnan ang buong paligid.Nasa magkabilang gilid ng mahabang mahogany table ang mga board members. Nasa kabilang bahagi naman ang mga investors, halatang curious at hindi sigurado sa mga nangyayari. Nakatayo sa gilid ng conference room ang mga senior staff, palipat-lipat ang tingin sa akin at sa tiyuhin ko.Lahat sila ay naghihintay kung ano ang susunod na mangyayari.Kararating lamang niya kasama ang ibang employees at investors ng kompanya. May dala siyang entourage, marahil para subukang takutin ako.Pero hindi ako natatakot.Ilang linggo ko nang pina
Kabanata 62Cameron's POV"Boss? Are you still listening?"Napakurap-kurap ako at pilit na bumalik sa kasalukuyan. Nakatayo sa harapan ng desk ko si Gian, halatang nag-aalala habang nakatingin sa akin."Yeah, I'm listening," sabi ko, kahit malinaw sa sarili kong hindi ko talaga narinig ang mga sinabi niya."Sir, you were spacing out again. Is everything okay?""I'm fine," mabilis kong sagot. "Just tired."Tumango si Gian, pero halatang hindi siya naniniwala. Matagal na siyang nagtatrabaho para sa akin kaya alam na niya kung kailan ako nagsisinungaling."Okay, Sir. Whatever you say.""Hanapin mo ang pinagmulan ng mga larawang pinapakalat sa social media," sabi ko habang ibinabalik ang atensyon sa trabaho. "I need names. I need proof. Gusto kong malaman kung sino ang nasa likod nito.""Already on it, Sir. My team is working around the clock.""Good," sabi ko. "Also prepare the board for my comeback."Nanlaki ang mga mata ni Gian."Your comeback? Sir, do you mean you're going to make a p
Kabanata 61Cameron's POV"Gian," sabi ko, mababa at seryoso ang boses. "I need you to find out who leaked those photos. Gusto kong malaman kung sino ang kumuha ng phone ko, sino ang nag-post, at bakit.""I've been working on that, Sir," sagot ni Gian. "May team na akong sumusubaybay sa IP addresses at mga social media accounts. But it's difficult. Maingat ang taong nag-post. Gumamit siya ng proxies at fake accounts.""I don't care how difficult it is," sabi ko. "Just find them.""Sir, may I ask something?"Tumango ako."What's your plan for Miss Kim? Kapag natapos na ang lahat ng ito, what are you going to do?"Matagal ko siyang tinitigan.Nananatili sa pagitan namin ang tanong niya.Ano nga ba ang plano ko?Sa totoo lang, wala akong maibigay na sagot.Sinusubukan ko lang mabuhay sa gulong ito. Sinusubukan kong protektahan siya mula sa mga bagay na hindi niya nakikita. Sinusubukan kong ayusin ang problemang ito nang hindi masyadong nakikialam sa buhay niya."I don't know," amin ko. "
Kabanata 60 Cameron's POV "Boss, are you sure hindi ka na magpapakita kay Miss Kim?" tanong ng bago kong assistant habang inaayos ang schedule ko para sa buong linggong ito. Hindi ko siya tiningnan mula sa kinauupuan ko. Patuloy lang ang paggalaw ng mga daliri ko sa keyboard habang nagta-type ng emails, messages, at mga instructions. Tatlong araw na akong halos walang tigil sa trabaho. Kaunti lang ang tulog ko at halos hindi na rin ako kumakain. Masyadong maraming kailangang asikasuhin. Masyadong maraming problemang kailangang ayusin. At masyadong maraming bagay ang kailangang solusyonan. "Boss?" ulit ni Gian, bahagyang nag-aalangan ang boses. "Did you hear what I said?" "Narinig kita," malamig kong sagot. "And I already told you. I'm not going to see her." "But she's been trying to reach you. Ilang beses na siyang tumawag sa office. Pumunta pa nga siya sa dati mong apartment." Sa wakas ay napatingin ako sa kanya. Batang-bata pa si Gian, marahil nasa mid-twenties, at may kaka
Kabanata 59 Kimberly's POV Nang imulat ko ang mga mata ko, nasa loob na ako ng condo ko. Nakapagbihis na rin ako. Dahan-dahan akong bumangon, kumikirot ang ulo ko sa tindi ng hangover. Tumingin ako sa paligid ng kuwarto, pilit binubuo sa isip ko kung ano ang nangyari. Nasa sarili kong kama ako. Suot ko ang pajamas ko. Bahagyang basa ang buhok ko, na para bang bagong ligo ako. Pero wala akong maalala. Hindi ko maalalang nakauwi ako rito kagabi. Pinilit kong balikan sa isip ko ang mga nangyari. Naalala ko ang bar. Naalala ko ang pag-inom. Naalala ko ang paglabas ko at ang matinding pagkahilo. At pagkatapos... Wala na. Tuluyang blangko. Paano ako nakauwi? Sino ang nagdala sa akin dito? Paano ako napunta sa pajamas ko? Muli akong tumingin sa paligid ng kuwarto. Nasa maayos na lugar ang lahat. Nasa bedside table ang purse ko. Naka-charge ang cellphone ko sa tabi ng kama. Maayos na nakatiklop ang mga damit na suot ko kagabi at nakapatong sa upuan. Pinasadahan ko ng tingin ang pa







