Todos los capítulos de บ่วงรักสาวใช้ NC 30+: Capítulo 11 - Capítulo 20

บทที่11เรียกเมียเต็มปากเช้าวันต่อมาพิจิกาตื่นขึ้นมาพบว่าเรือยอชต์กำลังแล่นกลับสู่โรงแรมเธอจึงเดินออกมาสวมกอดกัปตันเรือที่นั่งขับเรือผิวปากอย่างสบายใจ"หลับสบายไหม?" เขาดึงมือของเธอมาหอมแล้วจูบหลังมือจากนั้นก็รีบขับเรือต่อ"หลับสบายมากค่ะ คุณพีร์คะถ้าคุณท่านรู้เรื่องของเราหนูกลัวว่าคุณท่านจะไม่โอเค""ถ้าแม่ฉันไม่โอเคเธอคิดหรือว่าท่านจะปล่อยให้เธอมากับฉันสองต่อสอง" "หนูแค่กลัวค่ะหากคุณท่านให้เราเลิกคบกันหนูคงเสียใจแย่""มันจะไม่มีวันนั้นหากแม่ฉันไม่อยากให้เราคบหากันฉันก็จะคุยกับแม่ตรงๆ ฉันมีอะไรกับเธอแล้วและฉันควรจะรับผิดชอบในสิ่งที่เกิดขึ้น หากแม่ฉันยังไม่โอเคฉันก็จะไม่ให้เธออยู่ที่บ้านฉันอีกเราจะย้ายไปอยู่ด้วยกันสองคน""อย่านะคะถ้าเป็นแบบนั้นคุณท่านจะยิ่งเสียใจค่ะ""ถ้าอย่างนั้นเธอก็อย่าคิดมากและอย่าเพิ่งคิดไปไกลทุกอย่างมันไม่ได้แย่แบบนั้นเชื่อฉันเถอะ ที่โรงแรมก็คนของแม่ฉันทั้งนั้นเราสองคนไปไหนมาไหนด้วยกันเดินจับมือกันคิดหรือว่าแม่ฉันจะไม่รู้เรื่อง โทรศัพท์ของเธอกับของฉันก็วางอยู่ตรงนี้หากมีอะไรที่แม่ฉันไม่สบายใจท่านคงโทรมาแล้ว"ก็จริงอย่างที่รณพีร์บอกเธอยอมกลับมานั่งที่จนเรือยอชต์

บทที่13แสดงความรักรณพีร์พาพิจิกามาเดินซื้อของที่ห้างเธอจึงถามถึงนริศราคนสวยที่พึ่งแยกจากกันมาเมื่อสักครู่รณพีร์จึงเล่าให้ฟังว่าเขากับนริศรารู้จักกันที่งานรวมตัวนักธุรกิจทั่วโลกเธอมาในฐานะผู้ช่วยของนักธุรกิจชื่อดังเขาและเธอทำความรู้จักกันพอประมาณเพราะว่าเป็นคนไทยด้วยกันจึงพูดคุยกันง่ายหลังจากนั้น 3 เดือนผ่านไปนริศราก็ติดต่อมายังบริษัทของเขาเพื่อมาเสนอและขอเป็น partner ด้วยจำนวนเงินที่สูงพอตัวเขาทำธุรกิจร่วมกับนริศราประมาณ 3 ปีทุกอย่างมีแต่ดีขึ้นเพราะว่างานของเธอและเขาเป็นเสมือนของคู่กันเขาเองก็พอรู้มาบ้างว่านริศราหมายปองในตัวเขาเพียงแต่เขาไม่ชอบผู้หญิงเจนจัดสักเท่าไหร่จึงทำให้เขาต้องเว้นระยะห่างกับเธอทุกครั้งที่ได้เจอกัน"เธอกลัวว่าฉันจะไปสนใจคุณนริศราหรือไง?""ถ้าคุณพีร์สนใจหนูก็จะถอยออกมาค่ะ""อะไรกันถอยง่ายๆ เลยเหรอนี่เธอไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไงฉันน้อยใจเป็นนะหนูพิ" "รู้สึกสิคะทำไมจะไม่รู้สึกเพียงแต่ว่าคุณนริศราเธอทั้งสวยทั้งเก่งที่สำคัญฐานะก็ไม่ได้แตกต่างจากคุณพีร์เลย""ถ้าฉันคบคนที่ฐานะฉันจะมายุ่งกับเธอทำไมกันหนูพิ" รณพีร์เบนหน้าหนีไปอีกทางเขารู้สึกหงุดหงิดกับคำพูดของเธอจู่ๆ ก็

บทที่15พ่อพระมาโปรดพิจิกาเล่าอาการของคุณยายให้กับชายหนุ่มได้ฟังเขาจึงขอตัวไปคุยกับแพทย์เจ้าของไข้ที่กำลังเตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัดคุณหมอมีท่าทีตกใจแถมยังถ่อมตัวด้วยการเว้นระยะกุมมือประสานกันแล้วก้มหัวให้เขาเป็นระยะจากนั้นบุคลากรทางการแพทย์ก็รีบพากันเข้าห้องผ่าตัดไม่มีอิดออด "เรื่องค่ารักษาพยาบาลฉันจัดการให้แล้วนะ แล้วก็ย้ายคุณย้ายของเธอไปอยู่ห้องพักพิเศษจนกว่าจะหายดีฉันจ้างพยาบาลพิเศษมาช่วยดูแลหลังจากผ่าตัดแม่ของเธอจะได้พักผ่อน""คุณพีร์... ฮึก!" เธอเข้าไปกอดเขาพร้อมร้องไห้สะอื้นเมื่อคืนทั้งคืนเธอก็ไม่ได้นอนคุณหมอก็รอเธอกับแม่ตัดสินใจเรื่องการผ่าตัดจนเธอรวบรวมเงินรวมถึงนำทองไปขายในตอนเช้าคุณหมอเห็นว่ายอดจำนวนเงินที่ทั้งสองรวมเงินกันได้แล้วมันเพียงพอจึงให้พยาบาลเตรียมห้องผ่าตัดโดยเร็วที่สุดแต่ใครจะคิดว่าลูกชายของหม่อมหลวงกัลยาณีจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างอีกทั้งยังบอกให้บุคลากรทุกคนทำงานกันให้เต็มที่ขออย่างเดียวให้คุณยายของว่าที่ภรรยาปลอดภัย"แล้วนี่แม่เธอไปไหนเอาทองไปขายหรือไง" ที่เขาถามเธอเพราะเมื่อกี้พยาบาลเล่าเรื่องราวให้ฟังว่าได้ยินสองแม่ลูกร้องห่มร้องไห้ต้องนำทองที่พ่อของเธอมา

บทที่17หึงหวงจนได้เรื่องเวลาผ่านไปจนถึงวันแต่งงานของรณพีร์กับพิจิกาในช่วงเช้าจะเป็นพิธีหมั้นของทั้งสองงานวันนี้ถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในจังหวัดตอนแรกรณพีร์อยากไปจัดงานที่โรงแรมของเขาแต่ก็เป็นห่วงคุณยายคงจะเดินทางไกลไม่ค่อยไหวจึงตัดสินใจแต่งในจังหวัดบ้านเกิดของพิจิกาดีกว่าหลังจากสวมแหวนหมั้นในช่วงเช้าทั้งสองก็จดทะเบียนสมรสกันก่อนจะเริ่มพิธีรดน้ำสังข์ในช่วงเวลา09.09นาที เหล่าเพื่อนๆ ของรณพีร์ยังตกใจที่จู่ๆ เพื่อนก็ทักมาใน LINE กลุ่มแล้วแจ้งข่าวดีว่าตนนั้นจะแต่งงานทำเอาทุกคนตกใจกันหมดพอก่อนหน้านี้เพื่อนยังไม่มีแฟนเพิ่งจะมาบอกเมื่องานวันเกิดเพื่อนในกลุ่มว่าเขามีแฟนแล้วไม่ทันไรก็จะแต่งงานนี่มันยิ่งกว่า the fast เสียอีก"เจ้าสาวมึงสวยว่ะมีเพื่อนไหมวะ" แทงทองกระซิบถามเจ้าบ่าวที่เอาแต่นั่งมองเจ้าสาวขณะถูกรดน้ำสังข์"ไม่รู้! มึงรีบรดน้ำสังข์แล้วไปซะคนอื่นจะได้รดบ้าง-_-!""ทำห่วงเมียนะมึงอ่ะ" การลดน้ำสังข์เป็นไปอย่างสนุกสนานตามประเพณีช่วงกลางคืนก็เป็นเวลาที่หนุ่มสาวและชาวบ้านรอคอยงานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรมคนที่มาส่วนใหญ่ก็จะเป็นชาวบ้านและกลุ่มเพื่อนพนักงานของรณพีร์ที่ขับรถมาจาก

บทที่19ชีวิตคุณรณพีร์พิจิกาตื่นขึ้นมาตอนนี้เธออยู่ในห้องพักฟื้นส่วนลูกสาวน้องพนิตาหรือหนูนิตกำลังถูกคุณพ่อมือใหม่อุ้มไม่ยอมวางแม่กับยายของเธอช่วยกันเตรียมข้าวของที่ต้องใช้ส่วนหม่อมหลวงกัลยาณีก็ไม่น้อยหน้าจัดเตรียมทองแท่งและเงินสดมากมายมารับขวัญหลานคนแรกของตระกูล "ตื่นแล้วเหรอครับคนเก่ง หนูนิตหิวนมพอดีเลย" พิจิการีบรับลูกสาวมาป้อนนมจากอกของเธอดูลูกสาวคนเก่งนี่สิพอได้เข้าเต้าก็กินนมไม่หยุดเลยเธอเห็นแม่กับยายมีความสุขก็วันนี้นี่แหละพวกท่านยิ้มสดใสมากกว่าตอนที่เธอได้แต่งงานเสียอีก รณพีร์เองก็เหมือนกันออกจากวงโคจรเพื่อนฝูงที่ชอบปาร์ตี้สังสรรค์เต็มที่ก็มีแค่นัดทานข้าวกันตอนกลางวันที่สำคัญเขาพาเธอไปด้วยทุกครั้ง "หลานสาวของย่าโตวันโตคืนนะลูกนะ" "ดูสิคะคุณหญิงผิวขาวอย่างกับหยวกกล้วยเลย""พ่อแม่ขาวกันทั้งคู่แถมหน้าตาดีกันหมดลูกออกมาไม่ต้องพูดถึงค่ะโตขึ้นมาตาพีร์คงปวดหัว ฮ่าๆ"นั่นสินะพิจิกาลืมคิดเรื่องนี้ไปเลยเธอมองหน้าคุณพ่อที่คิดตามคำพูดของผู้ใหญ่มันจริงทุกอย่างตอนนี้ลูกยังเล็กหากโตขึ้นจะเป็นยังไงคนเป็นพ่อคงปวดหัวน่าดู"สงสัยต้องมีลูกชายเอาไว้คอยปรามพี่สาวนะครับ-_-!" "เกินไปค่ะลูกเราคง