บทที่ 21ดาบนั้นคืนสนองหลายเดือนผ่านไป เป็นช่วงเวลาที่ฉันมีความสุขมากที่สุด ทั้งเรื่องเรียน เรื่องความรัก จนถึงช่วงปิดภาคเรียนฉันกับไอซ์มีแพลนกลับบ้านกัน พี่องศากับพี่สกายจะตามมาช่วงวันหยุดยาว ฉันเลยอาศัยรถไอซ์มาแทนการขับรถตัวเองก่อนเข้าบ้านพวกฉันแวะไปนั่งกินก๋วยเตี๋ยวร้านประจำที่ตลาดสด วันนี้โชคดีที่มีตลาดนัดฉัน เลยได้เดินซื้อของไปพลางๆ มาถึงร้านก๋วยเตี๋ยวเพื่อนร่วมรุ่นที่จบไปต่างเข้ามาทักทาย ฉันกับไอซ์เลยให้พวกมันมานั่งร่วมโต๊ะด้วยกัน "ครัวซองต์มึงยิ่งโตยิ่งสวยนะ กูนึกว่ามึงกับไอ้ไอซ์จะได้คบกันซะอีก" "บ้าบอ""เออจริง กูเคยชอบครัวซองต์ก็จริง แต่กูคิดว่ากูสองคนเป็นเพื่อนกันดีที่สุดว่ะ" "ใช่" "ว่าแต่พวกมึงรู้ไหมว่าฟ้าใสมันกลับมาอยู่บ้านแล้วนะ""มันสองคนจะไม่รู้ได้ไง ก็ฟ้าใสไปเรียนที่เดียวกับพวกมัน""เออว่ะ กูลืม" เพื่อนร่วมรุ่นพากันหัวเราะก่อนจะพูดถึงประเด็นฟ้าใสกันต่อ"ตอนที่ฟ้าใสมันกลับมาใหม่ ๆ มันไม่ออกจากบ้านเลยมีแต่พ่อกับแม่มันที่เที่ยวเอาบ้านครัวซองต์ไปพูดเสียๆ หายๆ วันนั้นกูอยู่ในเหตุการณ์พอดีแม่กูไปซื้อผลไม้ร้านแม่มัน พ่อมันด่าสาปครอบครัวมึงใหญ่เลย""เหอะ ก็คงมีปัญญาแค่
Terakhir Diperbarui : 2026-07-17
Masuk
