LOGIN"อ่า" ปึก! ปึก! ปึก! "พี่สกายคะ~ อ๊าาา" "ขา~ น้องครัวซองต์เป็นอะไรคะ" ร่างสูงที่กำลังสาวเอวเข้าออกเอ่ยถาม "เสียว ครัวซองต์เสียวที่สุดเลย อ๊าาา~" เธอเอียงใบหน้าเพื่อรับจูบจากร่างสูง เขาจับเธออุ้มหันหน้าให้ลูกพี่ลูกน้องเย่อกระแทกอย่างรุนแรง "อ่าา" "พะ พี่องศาคะ~" "เรียกทำไม หืมม~" เธอออดอ้อนเขาด้วยสายตา และการร่อนเอวเร่า ๆ ยั่วหัวตัดที่กำลังถูขึ้นลง ถึงร่องรักบวมแดงจากการถูกสกายเย่อกระแทก แต่มันไม่ได้ทำให้คุณหมอองศาหมดอารมณ์เลย เขากลับชอบที่เห็นเธอทรมานต่อหน้าเขา ปึก! "อ๊าาา~"
View Moreบทที่ 1
เด็กขี้โกหก NC
โรงพยาบาลภูศิธานี สาขา จันทบุรี
หลายคนมาโรงพยาบาลเพื่อมารักษาอาการป่วย แต่เธอกลับมาเพื่อสนองตัณหาราคะของตัวเอง...
ห้องเก็บของใต้บันไดที่ใครหลายคนไม่สนใจ ตอนนี้กำลังเป็นสถานที่เริงรักของบุคลากรทั้งสองและลูกสาวอาจารย์แพทย์ ธเนศ อัศวเดชา
เธอถูกอุ้มโดยหันหน้าให้อีกฝ่ายได้ก่นตอกกระแทกจนสาแกใจ ความสาวบีบรัดท่อนเอ็นแกร่ง จนอีกฝ่าสูดปากร้องครางหึ่มในลำคอ
"อ่า"
ปึก! ปึก! ปึก!
"พี่สกายคะ~ อ๊าาา"
"ขา~ น้องครัวซองต์เป็นอะไรคะ" ร่างสูงที่กำลังสาวเอวเข้าออกเอ่ยถาม
"เสียว ครัวซองต์เสียวที่สุดเลย อ๊าาา~"
เธอเอียงใบหน้าเพื่อรับจูบจากร่างสูง ที่จับเธออุ้มหันหน้าให้ลูกพี่ลูกน้องเย่อกระแทกอย่างรุนแรง
โต๊ะไม้ถูกเปลี่ยนเป็นเตียงนอนจำเป็น สกายผละออกจากกายสาวเพื่อเปลี่ยนให้องศามาประจำที่ของตัวเอง ส่วนเขาจับเธอนอนราบไปกับโต๊ะจนหัวเธอห้อยลงมาอีกฝั่ง
"อ่าา"
"พะ พี่องศาคะ~"
"เรียกทำไม หืมม~"
เธอออดอ้อนเขาด้วยสายตาและการร่อนเอวเร่าๆ ยั่วหัวตัดที่ถูขึ้นลง ร่องรักบวมแดงจากการถูกสกายเย่อกระแทก แต่มันไม่ได้ทำให้คุณหมอองศาหมดอารมณ์เลย เขากลับชอบที่เห็นเธอทรมานต่อหน้าเขา
ปึก!
"อ๊าาา~"
เอวหนาควงวนช้า ๆ จนเสียงเธอสูดปากร้องครางกระเส่า เขาสาวเอวออกมาจนสุดปลาย จากนั้นก็กระหน่ำซอยยิก จนร่างบางสั่นไหวไปตามแรง
"อ๊ายย อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ"
เสียงครางระงมเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ หมอสกายรีบเดินมาอีกฝั่ง จับลำรักจ่อเข้าปากของหญิงสาวที่แหงนคอห้อยลงมา เธออ้าปากครอบดูดด้วยความเร็ว กลืนทุกหยาดหยดไหลเยิ้มลงคอ
กายสาวถูกเย่อสาวเอวยิก ๆ ปากก็ทำงานครอบดูดจนแก้มตอบ ขนาดของพวกเขาใหญ่สะใจจนครัวซองต์เจ็บระบมทุกครั้งที่ได้เจอพวกเขา
สองหนุ่มเริ่มทะยานความเสียวขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนกำลังพาตัวเองวิ่งสู่เส้นชัยในเร็ว ๆ นี้ พวกเขาเหยียดตัวตรงจับหญิงสาวไว้ให้มั่น จากนั้นก็ตอกใส่เธอจนน้ำแตกซ่านเปียกแฉะกันหมดทั้งสามคน
••• 🖤🖤 •••
คุณหมอองศาและคุณหมอสกาย ทั้งสองเป็นทายาทเจ้าของโรงพยาบาลภูศิธานี โรงพยาบาลที่คุณหมอธเนศเป็นอาจารย์หมออยู่ที่นี่
ถ้าย้อนไปในช่วงอดีต ช่วงที่คุณหมอองศากับคุณหมอสกาย ยังเป็นนักศึกษาแพทย์ปีหนึ่ง ครอบครัวของพวกเขาฝากฝังให้คุณหมอธเนศช่วยติวเข้มให้ เนื่องจากทั้งสองเป็นทายาทโรงพยาบาลนี้ ทำให้ทุกช่วงวันหยุด ทั้งสองต้องเดินทางมาที่บ้านของคุณหมอธเนศ จนพวกเขาได้รู้จักกับ ครัวซองต์ ลูกสาวคนโตของคุณหมอธเนศ
ครัวซองต์แอบกรี๊ดทั้งสองคนจนไม่เป็นอันทำอะไร เธอเลือกไม่ได้ว่าจะชอบใครดี เลยเก็บพวกเขาไว้ในใจทั้งสองคน แต่มันก็เป็นเพียงความชอบที่ถูกเก็บเอาไว้อยู่ในใจ เธอไม่เคยบอกให้ใครรู้ ว่าเธอชอบพวกเขามากแค่ไหน
ต่อหน้าคุณพ่อคุณแม่ เธอก็เป็นเด็กเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ แต่ใครจะรู้ว่าลับหลังพ่อแม่เธอ แรดมากแค่ไหน
"ครัวซองต์พ่อรอตั้งนาน ไปไหนมาลูกทำไมดูเหนื่อย ๆ"
คุณหมอธเนศถามลูกสาวด้วยความเป็นห่วง ลูกสาวบอกจะแวะมาทานข้าวกับพ่อที่โรงพยาบาล แต่กลับปล่อยให้พ่อของเธอนั่งรอที่ร้านอาหารเกือบชั่วโมง
“พอดีมีรถเกิดอุบัติเหตุบนถนนค่ะคุณพ่อ รถเลยติดยาวเลย”
“พ่อโทรหาก็ไม่รับ โทรหาน้องกับแม่ทุกคนก็โทรหาลูกก็ไม่รับสาย รู้ไหมว่าพ่อเป็นห่วงมากแค่ไหน”
“ขอโทษค่ะคุณพ่อ”
“ดีนะพ่อมีเคสอีกทีบ่ายสาม”
ครัวซองต์ยิ้มจนตาหยี ก่อนจะเดินไปหอมแก้มคุณพ่อเป็นการไถ่โทษ จากนั้นเธอก็นั่งลงที่โต๊ะ ไม่ทันที่เธอจะหย่อนตูดลงไป จู่ ๆ ลูกศิษย์คนโปรดของคุณหมอธเนศก็เดินมา ทำให้คุณหมอธเนศรีบกวักมือเรียกทั้งสองคน มานั่งด้วยกัน
“องศา สกาย มานั่งด้วยกันเร็ว”
ทั้งสองยิ้มให้อาจารย์หมอที่เขาเคารพรัก ก่อนจะพากันมานั่งฝั่งตรงข้าม และทักทายลูกสาวอาจารย์หมออย่างเป็นกันเอง
"สวัสดีครับน้องครัวซองต์" สกายยิ้มทักทายหญิงสาว ที่กำลังนั่งชิดตัวติดคุณพ่อของเธอ
"สวัสดีค่ะพี่สกาย พี่องศา"
"ครับ" องศาตอบสั้น ๆ ก่อนจะสั่งอาหารเพิ่มอีกสองอย่าง
ทั้งสองหนุ่มไม่ได้มีอาการผิดปกติอะไรเลย เขานั่งคุยกับอาจารย์หมอธเนศถึงเคสที่ผ่านมา แม้แต่ตัวอาจารย์หมอธเนศก็ไม่รู้ว่าลูกสาวกับลูกศิษย์คนโปรดมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกันอยู่
"คุณพ่อคะ..."
"ครับลูก"
"ครัวซองต์อยากออกไปอยู่คอนโดค่ะ ถ้าเรียนมหาวิทยาลัยเรียนคงจะหนักม๊ากมาก บางทีก็ต้องทำกิจกรรมช่วยงานรุ่นพี่อีก อยู่หอก็ไม่ชอบความวุ่นวาย อยู่คอนโดสะดวกสบายกว่าตั้งเยอะ เผื่ออนาคตน้องเรียนมหาลัยจะได้ไปอยู่กับครัวซองต์ไงคะ"
อาจารย์หมอธเนศหันมามองหน้าลูกสาว เขาเองก็เคยผ่านจุดที่อยากอยู่คนเดียวมาก่อน แต่ว่าครัวซองต์เป็นลูกสาวเขาจึงมีความกังวล ถ้าลูกสาวจะต้องออกไปอยู่ข้างนอกตามลำพัง
"ก็ดีนะครับอาจารย์ น้องจะได้ช่วยเหลือตัวเองและรู้จักวางแผนชีวิตด้วยตัวเองบ้าง"
"แต่อายังห่วงลูกอยู่เลยสกาย อยู่หอก็ยังมีหนูฟ้าใสอยู่เป็นเพื่อน"
"คุณพ่อไม่ต้องห่วงครัวซองต์หรอกค่ะ ครัวซองต์โตแล้วดูแลตัวเองได้ค่ะ นะคะคุณพ่อ นะคะ"
"เฮ้อ... พ่อต้องปรึกษากับแม่ก่อน เรื่องนี้พ่อตัดสินใจเองคนเดียวไม่ได้เข้าใจพ่อหน่อยนะ"
"ค่ะ"
อย่างน้อยก็ได้พูด ต่อให้คุณแม่ไม่อนุญาตเธอก็ยังมีคุณยายที่เป็นไพ่สุดท้ายอยู่ในมือ แค่เธอแกล้งโอดครวญนิดหน่อย คุณยายก็แทบอ้าแขนโอบกอดเธอแล้ว
"ถ้าอาจารย์อยากหาคอนโดให้น้อง ไปอยู่คอนโดเดียวกับพวกผมก็ได้นะครับ นิติคอนโดค่อนข้างเป็นกันเองดูแลลูกบ้านดี โครงการใหม่ชั้นบนเพิ่งจะเสร็จด้วย" องศาอธิบายไปตามตรง ตอนนี้เขาก็อยู่คอนโดข้างนอก ไม่ได้อยู่ที่บ้านเพราะตนเองก็ไม่ชอบความวุ่นวายเหมือนกัน
"อืม ไว้อาจะลองปรึกษาอากอหญ้าดู แต่ถ้าคิดจะออกมาอยู่ข้างนอกห้ามเกเรนะครัวซองต์"
"ไม่เกเรแน่นอนค่ะคุณพ่อ"
สองหนุ่มมองหน้าหญิงสาวก่อนจะจุดยิ้มมุมปาก โรงพยาบาลของเขาตอนนี้มีทั้งกรุงเทพฯ และต่างจังหวัด อีกสองเดือนพวกเขาก็ต้องเข้าไปประจำอยู่ในกรุงเทพฯ เป็นช่วงเวลาที่ครัวซองต์ต้องไปเรียนมหาวิทยาลัยพอดี
บทที่ 30ตลอดกาล(ตอนจบ)เวลาผ่านไป การเป็นคุณแม่ลูกสองมันง่ายแต่การเป็นแม่ที่ดีและใจเย็นมันยากมากกกก ลูกคนที่สองของฉันชื่อสมายด์ เธอเอ๊ย! ดื้อสะบัดเลย "สมายด์คะ คุณพ่อตื่นแล้วนะเดี๋ยววันนี้พวกเราจะไปทำบุญที่วัดกัน สมายไปอาบน้ำแต่งตัวสวยๆ ก่อนนะคะ" "ไม่ไปค่ะ!" เด็กน้อยวัยเกือบสองขวบตอบด้วยน้ำเสียงที่ฟังไม่ค่อยชัด แต่เธอก็พยายามพูดออกมาให้คนอื่นเข้าใจ "พี่อัยย์แต่งตัวเสร็จแล้วนะคะลูก" ลูกสาวคนโตสวมใส่ชุดไทยประยุกต์น่ารัก สมกับเป็นคุณหนูแห่งสวนอัศวะเดชา ส่วนคนเล็กนั้น... น่ารักเหมือนกันนั่นแหละแต่นิสัยต่างกันฟ้ากับเหว"พี่แต่งตัวเสร็จแล้วนะสมายด์" "แง แงงง ไม่เอาไม่ไปวัดมังย้อนน" "ไม่ร้อน ที่วัดเย็นสบายจะตาย คุณทวดบอกว่าทำบุญแล้วจะได้บุญ ชาติหน้าเกิดมาจะได้สวยๆ" "ไม่เอา มะ ไม่เอา!" "พี่ส้มคะรบกวนฝากด้วยค่ะ เดี๋ยวฉันขอไปดูในครัวก่อน" "ได้เลยค่ะ เดี๋ยวพี่จัดการคุณหนูสมายด์เอง" พี่ส้มจัดการอุ้มลูกสาวคนเล็กของฉันไปด้านหลัง เพื่ออาบน้ำแต่งตัว ส่วนหนูอัยย์นั่งรอเงียบๆ คุณพ่อ คุณตา คุณยายเดินลงมาจากชั้นสองกันหมดแล้ว พอเห็นหนูอัยย์ต่างก็พากันยิ้มหวานในความน่ารักเรียบร้อย "หลานยายสวยจั
บทที่ 29ความสุข2 ปีผ่านไปเสียงอ้อแอ้ของลูกสาวคนแรกของฉันกับพี่องศาดังมาจากด้านนอก คุณพ่อของฉันท่านพาหนูอัยย์ไปอาบแดด ตอนนี้กำลังพากันเดินเข้ามาในบ้านแล้ว"ไงจ๊ะหลานสาวยาย วันนี้คุณพ่อกลับบ้านใช่ไหม ตื่นแต่เช้าแต่งตัวสวยเชียว""ฮะ ๆ""หลานตานี่สดใสดีจริงๆ หนุบหนับไปหมด"ฉันมองคุณพ่อกับคุณแม่เลี้ยงหลานแล้วรู้สึกดีใจจนพูดไม่ออก พวกท่านรักและดูแลฉันกับลูกยิ่งกว่าไข่ในหินพี่สกายลงมาจากบ้านก็รีบมาช่วยคุณพ่อเลี้ยงหนูอัยย์ รายนี้อยู่ดูแลฉันมาตลอด ส่วนพี่องศาขึ้นแท่นเป็นผู้บริหารแล้ว ช่วงนี้อาจจะงานยุ่ง แต่หลังจากครึ่งปีนี้งานก็จะเริ่มเบาลง พี่องศาจึงขอมาดูแลโรงพยาบาลสาขาที่จันทบุรีส่วนที่กรุงเทพฯ จะเข้าไปดูความเรียบร้อยและเซ็นเอกสารสัปดาห์ละ 1 ครั้ง ซึ่งหลังจากนี้ฉันก็จะตามไปดูแลทุกครั้งที่พี่องศาไปกรุงเทพฯ"หนูอัยย์อยู่กับคุณพ่อสกายก่อนนะคะ เดี๋ยวแม่ไปช่วยงานในครัวก่อน คุณพ่อคะ ศรัณย์กลับมาหรือเปล่าคะ หนูโทรหาไม่รับสายเลย""ช่วงนี้น้องเรียนหนักมากเลย ไม่รู้จะได้กลับหรือเปล่า แต่เมื่อคืนพ่อโทรหาเหมือนจะงานยุ่งมาก""เอาไว้วันหยุดเราค่อยไปหาน้องที่กรุงเทพฯ ก็ได้ค่ะ""พ่อก็คิดอยู่เหมือนกัน
บทที่ 28หมดเคราะห์หมดโศก"กรี๊ดดดด ครัวซองต์!" คุณแม่กอหญ้ารีบวิ่งขึ้นมาหาลูกสาว เช่นเดียวกับคุณพ่อของเธอ สามีที่เพิ่งผ่านพิธีแต่งงานสติแทบหลุดออกมาจากร่าง"ครัวซองต์อย่าหลับ มองหน้าพี่!" องศาดึงผ้าชายกระโปรงของครัวซองต์กดห้ามเลือดที่บาดแผลบริเวณช่องท้องไว้"พี่..." เมื่อดวงตาคู่สวยดับวูบ คุณหมอธเนศจึงรีบให้องศาอุ้มลูกสาวขึ้นรถพยาบาลที่ขับเข้ามา โชคดีที่บรรดาคุณหมอเตรียมความพร้อมเรื่องพวกนี้ไว้ จึงพาครัวซองต์ออกมาจากงานได้อย่างรวดเร็วห้องผ่าตัด ไฟหน้าห้องผ่าตัดสว่างวาบ หมอธเนศและหมอองศา สองศัลยแพทย์มือหนึ่งที่เพิ่งผ่านพิธีมงคลสมรสมาเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ตอนนี้อยู่ในชุดสครับสีเขียวเข้มทับด้วยผ้ากันเปื้อนพลาสติกที่เปื้อนเลือดมือของหมอธเนศที่เคยนิ่งสงบยามกรีดมีด ตอนนี้กลับสั่นเทาเล็กน้อยเมื่อคนไข้บนเตียงคือแก้วตาดวงใจของตัวเอง"องศา ตั้งสติ" หมอธเนศเอ่ยเสียงเข้มเพื่อเตือนทั้งลูกศิษย์และเตือนตัวเอง "ตอนนี้เราสองคนไม่ใช่พ่อ ไม่ใช่สามีของคนไข้ แต่เราคือหมอที่จะช่วยชีวิตคนไข้เข้าใจไหม""ครับอาจารย์" องศาสูดหายใจเข้าลึก แววตาแปรเปลี่ยนเป็นความมุ่งมั่น "ชีพจรต่ำลงเรื่อยๆ ครับ สัญญาณชีพไม่
บทที่ 27เจ้าสาวของสองหมอ'แต่งงานกับพวกพี่นะครับ' ฉันมือสั่นไม่ใช่เพราะแพนิค แต่ที่สั่นก็เพราะกลั้นความดีใจเอาไว้ไม่อยู่ ฉันร้องไห้สะอื้นจนถูกสวมกอดจากด้านหลัง พี่สกายเข้ามากอดฉัน ตามด้วยพี่องศา ฉันดีใจที่ในที่สุดก็มีวันนี้ "พวกพี่เซอร์ไพรส์ฉันอีกแล้วนะ ฮืออ" "โอ๋เอ๋นะครับ" สกายรีบเช็ดน้ำตาให้แฟนสาว ฉันหันไปสวมกอดทั้งสองคน พร้อมหอมแก้ม จูบปากเป็นรางวัล ในที่สุดฉันก็จะได้เป็นเจ้าสาวสมใจแล้ว "พรุ่งนี้ครอบครัวพวกเรามีนัดทานข้าวกัน พวกพี่ปรึกษาผู้ใหญ่แล้ว การแต่งงานน่าจะจัดขึ้นที่สวนอัศวะเดชา พี่อยากให้คนในไร่มาร่วมสนุกด้วยกัน""ดะ ดีเลยค่ะพี่องศา ฮืออ หยุดร้องไห้ไม่ได้เลย ฮึก!" ทั้งสองช่วยกันโอ๋จนฉันหยุดร้องไห้ พวกเราสามคนพากันมานั่งทานข้าวที่ฉันซื้อมาให้ บริเวณส่วนสุขภาพอากาศปลอดโปร่ง การ์ดและช่อดอกไม้ถูกฉันถ่ายรูปไอจี ฉันปล่อยทิ้งเอาไว้แบบนั้นจนกลางดึก หลังจากภารกิจ ฉันลุกมาเข้าห้องน้ำ ไม่ลืมหยิบโทรศัพท์ติดมือมาเปิดดูคอมเมนต์จากเพื่อนและครอบครัว จนกระทั่งฉันไปสะดุดตากับคอมเมนต์หนึ่ง For_me : สกปรก! อีนี่คือใครกัน ฉันกดเข้าไปดูโปรไฟล์ของอีนางนี่ด้วยความโมโห แต่เลื่อนดูรูปแล้วเ