"หลับหรือยัง"ตีสี่ตรง ฉันเพิ่งเลิกงาน ฉันเลยพิมพ์ข้อความบนหน้าจอแล้วกดส่งไปสามเดือนแล้ว นับตั้งแต่เราเจอกันในเว็บบอร์ดนิรนามแห่งนั้น มอร์เฟียสก็กลายเป็นสิ่งเสพติดที่ฉันชอบที่สุดไปแล้วฉันจินตนาการไม่ออกเลยว่าจะเกิดอาการลงแดงขนาดไหน ถ้าไม่ได้อ่านข้อความหยาบคายที่แสดงความเป็นเจ้าของจากเขาก่อนนอน"รู้สึกไหมว่าฉันต้องการเธอมากแค่ไหน ที่รัก"ข้อความเสียงที่เขาส่งมาเมื่อคืนยังคงดังก้องอยู่ในหัว น้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าของเขาแฝงไปด้วยความหนักหน่วงที่แทรกซึมลึกเข้าไปในจิตใจฉันต้นขาของฉันเบียดเข้าหากันโดยสัญชาตญาณ ความรู้สึกร้อนรุ่มและหนักหน่วงบิดม้วนขึ้นมาในท้องน้อยฉันอยากเจอเขา ความปรารถนาพลุ่งพล่านจนถึงขีดสุดในค่ำคืนนี้ฉันอยากจะสลัดความระมัดระวังทั้งหมดทิ้งไป แล้วไปพบผู้ชายที่ครอบครองฉันผ่านทางหน้าจอโทรศัพท์โทรศัพท์ของฉันสั่นเตือน เขาตอบกลับมาในทันที"ยังเคลียร์งานไม่เสร็จเลย"จากนั้นก็มีข้อความที่สองตามมา"ฉันจะหลับลงได้ยังไงถ้าไม่ได้ยินเสียงเธอซะก่อน"ฉันอมยิ้ม เตรียมจะพิมพ์ข้อความหยอกเย้าตอบกลับไป แต่ว่าจู่ๆ รูปถ่ายรูปหนึ่งก็ถูกส่งมามันเป็นภาพถ่ายมุมใกล้ของห้องทำงาน ห้อ
Baca selengkapnya
Masuk
