หลังจากที่เคย์เดนลากน้ำขิงขึ้นรถได้สำเร็จ เขาก็พาเธอไปร้านอาหารแห่งหนึ่งที่บรรยากาศดีมากเงียบสงบ ผู้คนน้อยและให้พื้นที่ส่วนตัวได้ถูกใจเขา เคย์เดนเป็นพวกไม่ชอบไปนั่งกินข้าวในร้านอาหารที่มีผู้คนมากมาย เสียงดัง วุ่นวายจนชวนปวดหัว เรื่องนี้ครอบครัวของเขาจะรู้ดีแต่ไม่รู้ว่าน้ำขิงที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขาซึ่งกำลังทานข้าวแบบไม่ลืมหูลืมตาตอนนี้จะรู้ไหม ถ้าเป็นตอนเด็กๆ น้ำขิงจะรู้เพราะทั้งสองครอบครัวค่อนข้างที่จะนัดออกไปทานข้าวนอกบ้านบ่อย แต่เมื่อเวลามันผ่านไปหลายปีไม่รู้ว่าเธอจะยังจำได้อยู่ไหม 'เรื่องที่เกี่ยวกับเขา'"จะรีบกินไปไหน ข้าวเลอะปากหมดแล้ว" หลังจากที่ได้นั่งดูน้ำขิงทานข้าวไปเงียบๆนานหลายนาที คนที่บ่นว่าหิวจนไส้กิ่วก็ทานข้าวจนเลอะปากไปหมด ทำให้คนที่นั่งสังเกตอยู่ตลอดเวลาอย่างเคย์เดนต้องยื่นมือเข้าไปเช็ดคราบเลอะบริเวณมุมปากออกให้อย่างช้าๆและอ่อนโยนเหมือนตอนสมัยเด็กๆ แต่บุญบาปเหลือเกินทันทีที่แตะเบาๆบนริมฝีปากนุ่มภาพที่เขาจูบน้ำขิงก่อนหน้านี้ก็ปรากฎขึ้นมาในหัวพร้อมกับความรู้สึกบางอย่างที่กำลังเล่นงานหัวใจของเขาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน จนเขาต้องรีบดึงมือกลับไปแล้วแสร้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดข
آخر تحديث : 2026-07-13
