All Chapters of THE COLD BILLIONAIRE HUSBAND WHO COULDN'T RESIST ME: Chapter 41 - Chapter 50

Kinuha niya ang isang kraft paper envelope mula sa bag at inihagis iyon sa harap ni Roberto."Tingnan mo ito."Naguluhang, binuksan ni Roberto ang sobre, inilabas ang mga dokumento, at mabilis na sinilip ang laman. Biglang nagbago ang ekspresyon niya."Sino ang nagbigay sa'yo nito?""Si Oliver"Bahagyang nanginig ang mga mata ni Roberto. "Paano niya nakuha ang mga ito?""Huwag mo nang alalahanin kung paano niya nakuha." Diretsahang tanong ni Nancy. "Ang proyekto ng Sky, si Paul ba ang nagpakilala sa'yo?""Oo, siya ang nagpakilala. Pero Cy, paano mo nakilala si Paul?""Inamin na ni Zeon ang lahat. Matagal nang alam ni Paul na scam company ang Sky. Nakipagsabwatan siya sa mga tao ng Sky para maglatag ng bitag at ikaw ang mabiktima.""Ano?!" Biglang tumayo si Roberto at umurong ng halos kalahating metro ang upuan niya.Tiningnan siya ni Nancy. "Dad, sino ba talaga si Paul? Bakit gus

Tumayo ang babae sa harap niya, namumula ang mga pisngi, mahigpit na hawak ang dalawang tiket sa kanyang mga kamay."Oliver, isa po akong estudyante na tinulungan ninyo. Ang pangalan ko po ay Zarj... Ako po yung nanalo ng pambansang gold award sa sining noong nakaraang taon, natatandaan niyo po ba?"Walang pakialam ang ekspresyon ni Oliver. Pagtingin niya sa mahiyain nitong ayos, ang kanyang mga mata ay nagbigay na ng sagot.Naramdaman ni Zarj ang pagkadismaya sa kanyang puso, ngunit nilakasan pa rin niya ang kanyang loob para iabot ang mga tiket: "Napili po ang aking likhang-sining para sa Youth Art Exhibition ngayong taon. Ito po ang mga tiket para makapasok... Gusto ko po, gusto ko po sana kayong imbitahan na panoorin ito."Ibinaba ni Oliver ang kanyang mga mata at sinulyapan ang mga tiket sa kanyang kamay, ngunit hindi niya ito kinuha."Naku, naku."Isang bulto na nakasuot ng kulay alak na pula ang banayad na naglakad palabas mula sa kanto ng pasilyo."Masyadong nagmamataas si Mr.

Sa sobrang galit ni Nancy, gusto niya itong sipain. Ngunit nanghihina ang kanyang mga binti kaya napasandal na lamang siya sa pader at wala nang lakas na gumalaw.Inabot ni Oliver ang kanyang braso at itinayo siya.“Ihahatid na kita pauwi.”Nawalan ng balanse si Nancy at natisod, dahilan upang mapasubsob siya sa mga bisig nito.Humigpit ang panga ni Oliver at awtomatiko nitong niyakap ang kanyang baywang.“Hindi, hindi pa ako puwedeng umalis.”Kunot-noong nagtanong ito. “Bakit?”Humawak si Nancy sa braso nito upang makatayo nang maayos. Ibinaba niya ang tingin at huminga nang malalim nang ilang beses bago tumingin sa direksiyong pinuntahan ng lalaking nagmamasid.“Nakita niya tayong naglalambingan. Sigurado akong babalik siya kay Paul para magsumbong.”Dinilaan niya ang kanyang mga labi na may bahagyang kirot pa rin mula sa halik habang mabilis na nag-iisip.“Ito na ang pinakamagandang pagkakataon para lapitan siya…”Hindi pa siya tapos magsalita nang maramdaman niyang tila may mainit

Nang makitang nakapikit ang mga mata nito at walang reaksyon, lalo pa siyang lumapit.Biglang may boses na nagbabala “Huwag kang lalapit pa.”Tumingala si Nancy para tingnan siya. Paano niya nalamang lumalapit siya kung nakapikit ang mga mata nito?“Hindi ko mapigilan. Natatakot ako na mahilo ako sa kotse mamaya.”Iminulat ni Oliver ang kanyang mga mata at tumingin sa kanya. “Hindi ka mahihilo kung sasandal ka sa akin?”“Hindi,” sabi niya. “Kasi mabango ka.”Mabangong chamomile ang damit ni Oliver—ang amoy ng chamomile pagkatapos ng ulan, medyo mapait at napakahinhin, isang bagay na hindi mo maaamoy maliban kung lumapit ka.Para sa isang taong naglilihi tulad niya, gumana ito nang maayos para pigilan ang pagkahilo.Habang nagtatake advantage sa katahimikan nito habang nakatikom ang mga labi, idinikit ni Nancy ang buong katawan sa kanya at, naging mas matapang, nakiikot ang braso sa kanya “Asawa ko, let me s

Nanginig ang likod ni Felix agad siyang humarap at inandar ang kotse nang may matinding pag-iingat.Ngumiti nang may pagmamalaki si Nancy, medyo humilig kay Oliver “Napakasipag ni Felix—bakit ka napakasungit sa kanya?”Malamig ang boses ni Oliver “Sinasayang mo ang oras ko. Babayaran mo ba ako?”“Sige, babayaran kita.” Nagpabebe siya, lumapit sa kanyang tainga. “Ginoo, na ang bawat segundo ay nagkakahalaga ng sampung milyon, ang hapon na ito ay ganap na sa akin.”Kumislap ang kanyang mga mata sa kasiyahan.Tumingin sa kanya si Oliver.Dahil sa kanyang simpleng makeup ngayon, ang kaakit-akit na aura sa kanyang mga mata at kilay ay nabawasan nang malaki, at ang kanyang malamig at kapansin-pansing kagandahan ay medyo lumambot.Humilig siya malapit sa kanyang pisngi, napakalapit ng kanyang hininga.“Umupo ka nang maayos,” bigla niyang sinabi.Nang marinig ang kanyang utos, bumuntong-hininga nang d