All Chapters of THE COLD BILLIONAIRE HUSBAND WHO COULDN'T RESIST ME: Chapter 51 - Chapter 60

Tumigil ang mga daliri ni Oliver sa pag-ikot ng kanyang mga kuwintas ng dasal.“Ang tulad ng palabas na iyon—hindi pa ako nakakakita ng tulad niyon sa lahat ng aking mga taon. Talagang pinagpala si Cy…”“Tito,” singit ni Nancy sa kanya, ang kanyang boses ay hindi mainit at hindi rin malamig. “Nang panoorin mo ang fireworks show na iyon noong nakaraang beses, hindi pa man lang kami nagkikitang dalawa ng asawa ko.”Naningkit ang ekspresyon ni Paul. Binuksan niya ang kanyang bibig para magsalita, ngunit pinutol siya ni Nancy.“Maling tao ang pinupuri mo. Sa susunod, siguraduhin mong tama ang sinasabi mo.”Tumatayo siya at tumingin kay Oliver.Inangat ni Oliver ang kanyang mga mata; ang kanyang tingin ay malamig at walang emosyon, walang anumang nararamdaman.Natawa nang mahina si Nancy, nagsabi ng, “Ipagpaumanhin mo,” at humarap para lumabas sa pribadong silid.Nakatayo si Paul na parang naging

Parang may nakita siyang bagay na sobrang nakakadiri, kaya nagsalubong ang kanyang mga kilay at ipinikit ang kanyang mga mata.Pakiramdam ni Nancy ay talo na talaga siya.“Kung ganoon, ano pa ba ang dapat kong gawin?” sabi niya habang kinakagat ang kanyang labi dahil sa pagkainis. “Dinadala ko ang anak mo sa sinapupunan ko, kasal na rin tayo—ano pa ba ang maibibigay ko sa iyo?”May pangungutyang humalakhak si Oliver. “Sinabi ko na sa iyo noon—ano bang pakinabang ng pagpapakasal ko sa iyo?”Natigilan si Nancy. Malapit na sana siyang sumagot nang pabalang nang biglang may pumasok na ideya sa kanyang isip.“Sino ang nagsabing wala itong pakinabang? Ngayon, ipapakita ko sa iyo kung ano talaga ang kaya kong gawin.”Sinulyapan siya ni Oliver sa gilid ng kanyang mga mata at walang interes na nagsabi, “Ano naman ang ipapakita mo sa akin?”Sadyang hindi agad sumagot si Nancy. Marahan niyang hinaplos ang hita nito habang lumalapit sa kanya. “Pumunta muna tayo sa bahay mo.”Nagsalubong ang kilay

Ang katotohanang hindi niya sinabing pangit ang lasa ay sapat nang patunay na pumasa ang mangkok ng sabaw sa kanyang pamantayan.“May dalawa pa akong nilutong ulam. Gusto mo bang tikman din?” tanong ni Nancy. Pero bago pa ito makasagot, dinala na niya agad ang mga ulam sa harap nito.“Sanay kang kumain sa mga mamahaling restaurant, kaya dalawang simpleng lutong-bahay ang inihanda ko para sa iyo—magaan sa tiyan at madaling kainin.”Kinuha ni Oliver ang kanyang kutsara, sumubo ng isang ulam, tahimik na ngumunguya, saka kumuha naman ng isa pang ulam.Lalong lumaki ang ngiti ni Nancy. “Gusto mo pa ba ng kanin?”Itinaas ni Oliver ang kanyang tingin at tumingin sa kanya. “Umupo ka. Sabay tayong kumain.”Nagulat si Nancy sa pagyaya nito, kaya lalo siyang napangiti. “Sige.”Nagsandok siya ng dalawang mangkok ng kanin at inilagay ang mga ito sa counter. Pagkatapos ay hinubad niya ang kanyang apron, umikot sa kitchen island, hinila ang upuang katabi ni Oliver, at umupo upang sabay silang maghap

Agad na nagmukhang kawawa si Yanna at naunang magreklamo "Mr. Oliver napalinis kona po sa dry-clean ang mga damit ninyo. Pumarito ako para ibigay ito sa inyo, pero nilait niya ako…"Lumapit si Oliver kay Nancy, tumingin sa kanya, tsaka iniharap ang malamig niyang tingin kay Yanna "Bakit mo siya ginagago?"Nanginig si Yanna at ibinuka ang bibig para magpaliwanag.Inilahad ni Oliver ang kanyang kamay "Akin na ang bag."Dahil walang magawa, ibinigay ni Yanna ang paper bag, tsaka tumagilid at sinadyang humilig sa mga bisig nito na tila nanghihina.Bahagyang gumalaw si Oliver at mahinahong umiwas sa kanya.Natisod siya at napahiya nang mabagsak sa lupa, kung saan lumagpak ang mga tuhod niya sa tapat mismo ng mga paa ni Nancy."Patawad… bigla lang akong nahilo," mabilis niyang paliwanag, nang hindi pinapansin ang nakakahiyang kinalalagyan niya.Tumingin sa kanya si Oliver mula sa itaas, walang anumang emosyon sa mukha.Pinanood ni Nancy ang gawa-gawang palabas na ito nang may malamig na tin

Mariing suminghal ang Ikalawang Dakilang Tiyuhin. Puno ng pangungutya ang kanyang boses habang sinasabi, “Ikaw na ngayon ang pinuno ng pamilya Mendoza—paano naman namin matatanggap ang tagay mo?” Mas direkta naman ang Unang Dakilang Tiyuhin. Hindi man lang niya tinanggap ang baso at nanatili lamang siyang nakatayo, na parang hindi niya nakikita si Oliver. Lahat ng naroon ay nanonood sa nangyayari. Puno ng paghamak ang kanilang mga mata habang palihim na nagkakatinginan, naghihintay na mapahiya siya. Ganap nang tumalab ang alak. Napakabilis ng tibok ng puso ni Oliver na parang sasabog na ito. Umapaw ang dugo sa kanyang ulo, namula nang kakaiba ang kanyang leeg, umuugong ang kanyang mga tainga, at hindi mapigilan ang panginginig ng kamay na may hawak sa baso ng alak. Nang malapit na siyang mawalan ng kontrol, biglang inagaw ng kanyang Ikatlong Dakilang Tiyuhin ang baso mula sa kanya. Sinulyapan siya nito sa gilid ng mata, saka itinaas ang ulo at inubos ang laman ng baso sa isang lago