All Chapters of Remarried to a Powerful Bachelor:Bound by Vows Freed by Love: Chapter 21 - Chapter 30

Pagkatapos ng hapunan, umuwi muna si Adrian kasama si Sofia upang kunin si Nemo. Nang maisuot ang tali ay iniabot niya ito kay Sofia. Masayang tinanggap ni Sofia, hinaplos ang mabalahibong ulo ng aso. “Halika, maglalakad tayo.” Naglakad sila sa tabi ng ilog na may mga bulaklak, hanggang sa umabot sa maluwang na pampang. Nauuna si Nemo, habang magkatabi silang naglalakad, nag-uusap ng kung anu-ano. “Adrian, naaalala ko na. Noong high school, palagi kang naka-mask. Kaya hindi kita agad nakilala kasi hindi ko man lang nakita ang mukha mo noon.” “May problema ako noon sa baga, sabi ng doktor kailangan nakamask ako palagi” Tumango lang si Sofia “Ah.” Gusto sanang itanong ni Sofia kung siya ba ang batang tumulong sa kanya laban sa anim na bully noon, ngunit pinili niyang manahimik. Sa di kalayuan, nakarinig sila ng kantahan. Sa hagdanan ng pampang, may kabataang nakaupo, nakikinig sa isang gitarista na kumakanta ng kantang tungkol sa pag-ibig. Hawak ng lahat ang kanilang cell

Nang magising si Sofia kinabukasan, agad niyang napansin ang coat ni Marco na nakakalat sa sofa.Umuwi pala siya kagabi.Lumapit si Sofia sa pintuan, marahang pinihit ang doorknob, at bumukas ito. Sandaling nag-atubili, saka mabilis na bumalik sa kuwarto, hinila palabas ang maleta na matagal nang nakahanda. Plano niyang umuwi muna sa bahay ng tiyuhin at saka maghanap ng sariling matitirhan.Nasa ospital pa ang kanyang tiyo, at ayaw niyang dagdagan ang alalahanin ng tiyahin at tiyuhin sa ganitong kritikal na panahon. Pero kung magpapatuloy ito, hindi niya alam kung muling ikukulong siya ni Marco sa bahay.Hinila niya ang maleta papunta sa pintuan, yumuko para magpalit ng sapatos, at handa nang lumabas nang biglang tumunog ang doorbell. Sumilip si Sofia sa peephole, at nandoon si Madam Felisa.Bakit siya narito nang ganito kaaga?Muling tumunog ang doorbell. Wala nang nagawa si Sofia kundi itago ang maleta sa cabinet sa may entrance, nagpalit muli ng tsinelas, at binuksan ang pin

Noong high school, hinahati ng No. 1 Middle School ang mga estudyante base sa resulta ng entrance exam. Si Marco ang nanguna sa Class 1. Sa unang taon niya, gusto sana niyang sumama kina Ria at Troy sa isang trip. Ngunit tumutol ang kanyang ama at naglatag ng kondisyon: kung makakakuha siya ng first place sa final exam, saka siya papayagang sumama. Akala ni Marco, madali lang iyon. Pero second place lang ang nakuha niya. Ang first place ay nakuha ng misteryosong student mula Class 2—siya iyong palaging nagbabasa ng mga librong labas sa kurikulum kahit nasa klase. Doon unang nakatagpo si Marco ng totoong kakompetensya. Balik sa kasalukuyan, nakatitig siya sa lalaking nasa harap niya. Ang tindig, ang presensya—tila hinihila siya ulit makipagkumpara. Inilahad niya ang kamay, sakto lang ang higpit ng pagkakahawak. “Old classmate,” malamig na bati. “Saan ka na nagtatrabaho ngayon?” Bahagyang ngumiti si Adrian, walang pakialam ang anyo. “Tianjun Capital, fund manager.”

Masarap nga ang pagkain sa restaurant. Magaan ang loob ni Sofia, kaya’t nakadagdag pa siya ng kalahating mangkok na kanin kaysa sa nakasanayan. Habang pinagmamasdan siya, biglang nagsalita si Lin Songxian: “Sofia, may talento ka talaga sa medisina.” Natigilan siya. “Ang pinagsisisihan ko lang… hindi ako nakapag-residency.” Ngumiti si Lin. “Hindi lang pagiging doktor ang landas ng mga medical students. Pwede mong ipagpatuloy ang ginagawa ni Chairman Zhang. Kung gusto mong umangat, pwede ka ring mag-postgrad.” Habang nagsasalita siya, napatingin si Lin sa likuran ni Sofia. Nanlamig ang balat ni Sofia, hindi na siya lumingon. “Sofia.” Malinaw, malamig ngunit magnetiko ang tinig ni Adrian mula sa likod. Isang kamay ang lumapit sa gilid ng mukha niya. Tumayo si Lin at nakipagkamay. “Pinsan ako ni Sofia, Adrian Villanueva. At ikaw?” “Lin Songxian, senior ni Sofia.” Pinsan? Napatingin si Sofia kay Adrian. Umupo siya sa tabi, suot ang dark gray na suit, may cufflinks n

Hindi pa nagtatagal ang hapunan nang magsimulang mag-present si Chairman Zhang Duqiao tungkol sa mga produkto ng kumpanya. Ilang minuto lang nakinig si Troy, saka biglang sumabat.“Chairman Zhang, nasaan ang mga saleswomen ninyo? Hayaan n’yo silang magpaliwanag.” Binigyang-diin niya ang salitang "women".Napakuyom ng kamao si Sofia. Kung hindi lang dahil naroon si Chairman Zhang, matagal na sana niyang sinampal si Troy. Pero ngayon, kailangan niyang tiisin. Tumayo siya, kinuha ang brochure, at maingat na ipinaliwanag ang performance ng reagent, ang mga parameter, at ang clinical applications. Mahina ang boses niya, ngunit malinaw at tiyak. Nakaupo si Troy, nakasandal, nakataas ang binti, at nakangiting nakatitig sa kanya. Pagkatapos niyang magsalita, palakpak ang isinagot ni Troy. “Magaling. Pag-iisipan ng kumpanya namin.” Binuhusan niya ng kalahating baso ng red wine at itinulak sa harap ni Sofia. “Mrs. Villanueva, para sa’yo ito.” Agad tumayo si Chairman Zhang. “Mr. Ji