All Chapters of HIS SINFUL LOVE(SSPG): Chapter 91 - Chapter 100

HER POV "Thanks doc," iyon lamang at tumayo na siya at lumabas na sa loob ng clinic ng kanyang ob-giene. Nag-uumapaw ang kanyang kasiyahan ng sa wakas ay nalaman niya na ang kasarian ng kanyang baby. Excited na siyang ipaalam sa kanyang kuya Dane ang result ng kanyang ultrasound. Sa nakalipas na anim na buwan ng pananatili niya sa New York ay minsan na lang sila nagkakausap sa telepono ng kanyang kuya Dane. Hula niya ay abala ito sa trainings nito sa pagiging licenced pilot at sa paghahati ng oras nito sa negosyo ng kanilang pamilya. Wala na rin siyang balita pa sa kanyang mga magulang. Ngayon niya lang nga napagtanto na kaya pala talaga siyang tikisin ng kanyang mommy at daddy. Mas inuna ng mga ito ang reputasyon ng kanilang pamilya kaysa sa kapakanan niya na sariling anak ng mga ito. Bago siya umuwi sa kanyang apartment ay dumaan muna siya sa simbahan na kalapit lang pala sa kanyang apartment. Walking distance lang ito mula sa kanyang apartment. Magtitirik lang siya ng

HIS POV Mahal na mahal niya ang kanyang mommy Ana. Kahit pa man na lumaki siyang madalas na hindi niya kasama ang mga magulang pero ang kanilang komunikasyon at pag-uusap ay hindi napuputol. Her mommy was always there to understand him. Nasobrahan na nga siguro ito sa pag- alala sa kanyang kapakanan kaya't dinidibdib nito ang mga negatibong nangyayari sa kanyang buhay. Hindi niya naman sinisisi ang mga magulang sa mga nangyari sa kanya ng mga nagdaang taon. His mistakes was his own doing. Walang dapat masisisi. Hindi ang mga magulang o sinuman kung hindi siya lang rin naman din. But her mommy Ana does not see it like that, minsan sinisisi nito ang sarili sa pagpayag sa kanyang mga gusto. Kung hindi raw siya nito pinayagan maaaring lumaki siyang malayo sa gulo o hindi siya makakagawa ng mga kamilian sa buhay. Pinahid niya ang kanyang basang pisngi gamit ang kanyang isang palad habang ang isa naman ay mahigpit pa ring hawak ang palad ng mommy niya. Tumikhim siya at nagpakawala n

HIS POV "I am sorry , Mr. Romano, we did everything, she did not make it, hindi na niya na nakayanan. I am sorry for your lost!," tanging nasabi ng doktor at lumabas na ng silid at sumunod naman ang mga nars. Malakas na panaghoy ang pinakawalan ng kanyang daddy habang akap - akap ang mommy Ana niyang wala ng buhay. Tinanggal na rin ang mga aparatong nakakabit sa katawan nito. His lifeless mother, his poor and pitiful mommy Ana had left him forever already. Hindi na niya masisilayan ang matatamis nitong ngiti sa tuwing uuwi siya ng mansiyon. Hindi na niya maririnig muli ang malamyos nitong boses na nagbibigay paalala at payo sa kanya. At hindi na niya mararamdaman muli ang mainit at mapagmahal nitong yakap sa tuwing nalulumbay siya. "Mom.... mom... mom-- my!!!," anas niya at napalapit na rin sa hospital bed kung nasaan ang mommy Ana niya. "You cruel beast!!! Paiyak- iyak ka pa, hindi na maibabalik pa ng mga luha mo ang mommy mo!!," dumadagondong ang boses ng daddy niya na mas

HER POV “Your blood pressure is normal mommy Daisy. You have an instant glow of a newly- labored mother. Keep it up,” anya ng nurse na ngumiti pa sa kanya. “Where is my baby? Can I see him?,” excited na siyang makita ang kanyang supling at mabuhat sa kanyang dibdib. “Of course you will see your baby dear after you take your breakfast. Your baby is in the nursery, he is well- taken care of,” nabatid siguro ng nurse ang pag-alala na sumilay sa kanyang mga mata. Hindi niya pa rin kasi maiwasan na matakot para sa kanilang mag-iina lalo na hindi niya pa rin nakikilala kung sino ang may gawa ng pagkidnap at panggagahasa sa kanya. Malay niya ba kung nasa paligid niya lang ang halimaw at naghihintay lang ng pagkakataon na sumalakay at kunin ang anak niya. Pilit niyang hinawi sa kanyang utak ang kaisipang iyon. Hindi siya dapat padadaig sa takot. Nalampasan niya na ang yugtong iyon sa buhay niya. Imposibleng nasundan pa siya rito sa Amerika ng halimaw na iyon. Siyam na buwan siyang

HER POV “Alright, Daisy, let’s pick up first the cake we ordered for baby Savior,” masayang pahayag ni Raine. “Oh, you should not bother, it is really okay for me, my baby would not yet appreciate that cake yet, maybe it is good that you just keep that money for your baby Mindy’s needs!,” nahihiya niyang turan dahil ang dami- dami na lang naitulong sa kanya ng mag-asawa. Alam niyang hindi biro ang pagkakaroon ng baby. Magastos at bukod pa roon ay kailangan ng ibayong pondo kung sakali mang magkakaproblema o magkakasakit ang baby. Buti nga siya ay nandiyan ang kuya Dane niya na suportado ang pinansiyal niyang pangangailangan. Hindi naman ganoon ang kayaman sina Raine at Simon. Mga ordinaryong mamamayan lang din sila na nagsusumikap sa buhay. Isang flight attendant si Gian at piloto naman si Simon parehas ng kuya Dane niya. “No… Daisy, it is really okay! Don’t worry this cake doesn’t cost much, Anyways, let’s get going I am starving already!,” sabi pa ni Raine na inaya na siya