Lahat ng Kabanata ng Alfa İkizlerinin Geç Kalan Pişmanlığı: Kabanata 1 - Kabanata 10

Sürüdeki bütün dişi kurtlar, kız kardeşim Aurora'yla benim Alfa ikizlerinin eşleri olmamızı kıskanıyordu.Ne var ki beş aylık hamileyken sürüsüz kurtların saldırısına uğradığımızda eşlerimiz zihin bağımızı kesti. Gerçekte sevdikleri üvey kız kardeşlerini kurtarırken onları rahatsız etmememizi söylediler.Ben bebeğimi kaybettim. Kız kardeşimse bir daha asla dönüşemeyecek, hayatının geri kalanını bir Omega olarak geçirmek zorunda kalacaktı.Aurora'nın yeniden bilincini kazandığından emin olduktan sonra Alexander'a zihin bağıyla bir mesaj göndererek eş bağımızı koparmak istediğimi söyledim.Tam iki gün boyunca tek kelimeyle bile karşılık vermedi.Zihin bağımı engellediğini o zaman anladım.Sonunda telefonuna, 'Bebeğimiz öldü,' diye mesaj attım.Şaşırtıcı bir şekilde hemen aradı. Alexander'ın öfkeli sesi telefonda yankılandı."Aria, sen gerçekten böyle biri misin? Mesajlarına cevap vermedim diye çocuğumuzdan kurtulmaya mı karar verdin?" Sesi buz gibi bir öfkeyle doluydu."Varisimi

Hastane yatağında uzanmış, telefonumda gezinirken Victoria'dan bir video geldi.Videoda, sözde "kaçırılmasının" ardından nasıl kurtarıldığı ve Alexander'la Ethan'ın üzerine nasıl titrediği görülüyordu. İki Alfa, onu olası tehlikelerden korumak için etrafında pervane oluyor, güçlenmesi için sürünün en değerli şifalı bitkilerini önüne seriyordu.Victoria, yedi aylık hamile karnını okşarken Alexander'la Ethan'a sevgiyle baktı."Teşekkür ederim, sevgili ağabeylerim. Ne zaman başım derde girse tam zamanında yetişiyorsunuz."Etraflarındaki kurtlar onları kıskançlıkla izliyordu."Tanrıça aşkına, benim de böyle ağabeylerim ne zaman olacak?""Victoria, Alfa ikizlerinin üzerine bu kadar titremesi konusunda gerçekten çok şanslı."Yine de daha sağduyulu birkaç kurt, olup biteni sorguluyordu."Alfa ikizlerinin Lunaları neden burada değil? Luna Aria'nın sürüsüz kurtların pususuna düştüğünü duydum. Alfa Alexander neden gidip onu kurtarmadı?"Ancak bu endişeli yorumlar çok geçmeden hayranlık

Ethan, telefonu kulağında asansörden çıktı. "Yine neyin kavgası bu? Tartışmanızın sesi kilometrelerce öteden geliyor. Yavruyu korkutacağınızın farkında değil misiniz?"Ardından telefondaki kişiyle konuşmayı sürdürdü. "Hemen muhafız birimine dönmem gerekiyor. Hamile bir dişi kurda saldıran sürüsüz kurtlarla ilgili bir dava var. Yakalandılar, şimdi de merhamet dileniyorlar."Sözünü bitirince gözleri zayıf düşmüş bedenime takıldı. Alexander'a dönerek sordu:"Ağabey, Aria doğum mu yaptı?"Bu sözler Alexander'ı kendine getirdi. Omuzlarımı kavrayıp beni sarsmaya başladı."Erken doğum yaptın, değil mi? Aria, beni böyle korkutma."Panik içinde peş peşe sorduğu soruları duyunca ellerini tiksintiyle üzerimden ittim. "Beş aylık doğan hangi yavru hayatta kalabilir ki?" Sözlerim birer bıçak gibi yüreğine saplandı.Ama benim kalbim de kanıyordu.Karnıma saplanan pençeleri ve bebeğimin yaşamının yavaş yavaş sönüp gittiğini hissettiğim o anı hâlâ dün gibi hatırlıyordum.Hayatım boyunca hiç ki

Her zamanki gibi beni manipüle ettikten sonra ellerimin öfkeden titrediğini fark etti.Gözlerinde belli belirsiz bir memnuniyet parladı.Beni suçlamak, her zaman başvurduğu bir taktikti. Şimdi bile en ufak bir pişmanlık duymuyor, bütün suçu benim üzerime yıkıyordu.Eş olarak seçtiğim erkek buydu!Çocuklarını doğurmayı, birlikte yaşlanmayı hayal ettiğim kişi!Özünde soğuk, kalpsiz ve güvenilmeyi kesinlikle hak etmeyen biriydi!Aurora artık kendini tutamadı.Öfkeyle üzerine yürüdü. "Hiç utanman yok mu? Yavru senin yüzünden öldü! Aria'yı bulduğumda ölmek üzereydi, anlıyor musun? Madem o bu kadar büyük bir lanet, eş bağlarımızı hemen koparalım! Sen de ailen de iğrenç ikiyüzlü insanlarsınız. Sana bir şey söyleyeyim, çocuk sahibi olmayı da hak etmiyorsunuz! Umarım sonsuza dek çocuksuz kalırsınız!"Bu sözler Ethan'ı çileden çıkarmaya yetti.Belgeleri kaptığı gibi Alfa Konseyi salonuna doğru yürüdü."Pekâlâ, bu işi bitirelim! Şimdi kim geri adım atarsa korkaktır! Sonradan pişman olma

Alexander, bana güvenmek yerine çocukluklarından beri süregelen bağları yüzünden her zaman Victoria'ya inanmayı seçmişti. Victoria, onun kalbinde lekesiz bir ay ışığı gibi parlıyor; Alexander da farkına bile varmadan her seferinde ona bir mazeret buluyordu.Ta ki onu açıkça suçlu çıkaran, inkâr edilemez gerçekler ortaya çıkana kadar.Artık Victoria'nın adı geçtiğinde bakışlarındaki hayranlık ve endişenin yerini huzursuzluk alıyordu.Bu değişimi buruk bir haklılık duygusuyla izledim.Sürüsüz kurtların Alfa'sı sonunda yakalanmıştı.Haberi aldığım anda nefesim hızlandı. Göğsüm yoğun duygularla inip kalkarken yumruklarımı sımsıkı sıktım. İçime gömdüğüm bütün öfke patlamak üzereydi. Saldırı günü hâlâ bütün canlılığıyla zihnimdeydi; çektiğim acı da ilk günkü kadar taze ve yakıcıydı.Aurora da aynı duygular içindeydi. O kurt yüzünden dönüşme yeteneğini kaybetmişti ve yaraları hâlâ kapanmamıştı.Onlar ve yaptıkları olmasaydı ölümle böylesine burun buruna gelmez, doğmamış yavrularımızı k