Todos los capítulos de ท่านประธานร้ายหวงรัก: Capítulo 21 - Capítulo 30

รัญดาเม้มริมฝีปากแน่น เธอก้าวไปที่โต๊ะทำงานโดยไม่หันกลับไปมองเขาอีก เธอหยิบเอกสารขึ้นมาอ่านพยายามจดจ่อกับเนื้อหาตรงหน้าแม้หัวใจจะยังเต้นไม่เป็นจังหวะ ธารันยืนมองภาพนั้นจากมุมห้อง เขาไม่ได้เข้ามารบกวนอีก แต่สายตาของเขายังคงจับจ้องที่แผ่นหลังของเธออย่างไม่วางตาราวกับกำลังเฝ้าดูการทำงานของ ของเล่น ที่เขากำลังรอเวลาจะหยิบมาเล่นต่อ บรรยากาศในห้องเงียบเชียบจนได้ยินเพียงเสียงพลิกกระดาษ รัญดาพยายามคุมมือไม่ให้สั่น ในขณะที่ธารันเพียงจิบไวน์และมองเธอด้วยรอยยิ้มที่สื่อว่าคืนนี้...เกมยังอีกยาวไกล Rrrr! ความเงียบในห้องทำงานถูกทำลายลงด้วยเสียงสัญญาณเรียกเข้าจากโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของธารัน ชายหนุ่มเหลือบมองหน้าจอเพียงแวบเดียว ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย เขาเดินเข้าไปรับสายด้วยท่าทางผ่อนคลายโดยไม่ได้สนใจรัญดาที่นั่งตัวเกร็งอยู่ใกล้ๆ “ว่าไง...” เสียงทุ้มของเขาดังขึ้นขณะเดินไปที่ระเบียง “ตอนนี้เหรอ อืม ก็ว่างพอดี” รัญดาแอบชำเลืองมองเขาผ่านหางตา เธอเห็นธารันหยุดฟังอีกฝ่ายพูดด้วยรอยยิ้มที่เปลี่ยนไป ไม่ใช่รอยยิ้มร้ายกาจที่เขามีให้เธอก่อนหน้านี้ แต่เป็นรอยยิ้มแบบที่ใช้เข้าสังคม “ได้

รัญดานิ่งไปครู่หนึ่ง แววตาของเธอวูบไหว เธอตัดสินใจปล่อยให้ความขมขื่นที่อัดอั้นอยู่ข้างในไหลออกมาผ่านคำพูด แม้จะรู้ว่ามันเป็นการสุมไฟให้เขา แต่เธอก็ไม่อาจทนทำตัวเป็นตุ๊กตาที่ว่างเปล่าได้อีกต่อไป “คุณอยากได้ยินอะไรจากรัญดาเหรอคะคุณธารัน จะให้บอกว่ารัญดาขอบคุณเหรอคะที่คุณสอนบทเรียนให้รัญดารู้ว่าร่างกายของรัญดามันไม่มีค่าอะไรเลย นอกจากเป็นเครื่องมือรองรับความต้องการของคุณ” เธอเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยแต่แฝงไปด้วยความประชดประชันชัดเจน เธอสบตาเขานิ่ง ไม่หลบเลี่ยงเหมือนก่อน แววตานั้นกร้าวขึ้นเล็กน้อยในขณะที่เธอยังคงพูดต่อ “คุณคงภูมิใจมากสินะ ที่สามารถบดขยี้คนที่ไม่มีทางสู้อย่างรัญดาได้สำเร็จ คุณบอกว่าอยากให้รัญดาอยู่ภายใต้การควบคุมของคุณงั้นเหรอ ได้ค่ะ ในเมื่อคุณต้องการให้รัญดาเป็นคนของคนอย่างคุณ รัญดาก็จะทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด” รัญดาเว้นจังหวะก่อนจะแค่นยิ้มบางๆที่ดูเย็นชาเสียยิ่งกว่าน้ำเสียง “แต่ขอให้รู้ไว้นะคะ สิ่งที่คุณได้ไปน่ะ มีแค่ร่างกายของรัญดาเท่านั้น ส่วนหัวใจ...คุณคงจะไม่มีวันได้เห็นมันหรอก เพราะคนที่โหดร้ายกับรัญดาได้ขนาดนี้ ไม่มีวันคู่ควรกับมัน” คำพูดของเธอกรีดแทง

คฤหาสน์หรูในต่างประเทศ การยอมจำนนของรัญดาราวกับเป็นการปลดล็อกบางอย่างในตัวธารัน ท่าทีที่เคยเต็มไปด้วยความกดดันและสายตาที่เย็นชาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขากลายเป็นคนที่คอยปรนเปรอและเอาอกเอาใจเธอราวกับไข่ในหิน วันเวลาหลังจากนั้นดูเหมือนจะเปลี่ยนไป รัญดาไม่ต้องถูกขังอยู่ในห้องที่มืดมิดเหมือนเมื่อก่อน ธารันอนุญาตให้เธอเดินเล่นในสวนกว้างของคฤหาสน์ได้ตามใจชอบ ทุกเช้าเขาจะตื่นมาพร้อมกับรอยยิ้มจางๆและคอยป้อนข้าวป้อนน้ำเธอด้วยมือตัวเองราวกับต้องการชดเชยเวลาที่เขาเคยทำร้ายเธอ “วันนี้อากาศดีนะ อยากออกไปเดินเล่นที่ชายหาดส่วนตัวไหม” ธารันเอ่ยถามขณะที่เขากำลังนั่งพิงโซฟาแล้วดึงร่างของรัญดาให้นั่งบนตักเขา มือหนาลูบไล้เส้นผมเธออย่างทะนุถนอม “ค่ะ ถ้าคุณอนุญาต” รัญดาที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาพยักหน้าเบาๆ “อนุญาตสิ ถ้าเธอทำตัวน่ารักแบบนี้ ฉันจะขัดใจเธอได้ยังไง” ธารันหัวเราะเบาๆในลำคอ เขาสั่งให้คนเตรียมชุดและของใช้ที่เธอชอบจัดวางไว้ให้เสร็จสรรพ ราวกับต้องการให้เธอมีทุกอย่างที่ปรารถนา ธารันไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องที่เธอเคยพยายามขัดขืนอีกเลย เขาทำราวกับว่าอดีตที่โหดร้ายไม่เคยเกิดขึ้น เขาเปลี่ยนมาใช้ ความใจดี เ

ท่ามกลางความวุ่นวายของการกอบกู้บริษัท ธารันกลับมาที่บ้านในยามดึกด้วยความเหนื่อยล้า เขาพบรัญดานั่งรออยู่บนโซฟา เธอยังคงทำหน้าที่ ภรรยาในกรง ที่สมบูรณ์แบบ ทั้งจัดเตรียมเสื้อผ้า น้ำอุ่นและอาหารไว้ให้ เขาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาข้างเธอ หวังจะเห็นแววตาที่เป็นห่วงหรือการออดอ้อนเหมือนสมัยมหาวิทยาลัย แต่รัญดากลับทำเพียงนั่งนิ่งๆ สายตาเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่างโดยไม่หันมามองเขาเลย “ทำไมวันนี้ไม่ถามเรื่องประชุมล่ะ ปกติเธอชอบจู้จี้เรื่องงานของฉันไม่ใช่เหรอ” ธารันถามเสียงเครือหวังจะกระตุ้นให้คนตัวเล็กกล่าวอะไรออกมาบ้าง รัญดาหันมามองเขาช้าๆ แววตาของเธอไม่มีความโกรธ แต่มีสิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือความห่างเหิน” “ถ้าพูดไปแล้วมันทำให้คุณต้องรู้สึกแย่ หรือทำให้คุณต้องหาวิธีมาลงโทษรัญดาอีก รัญดาก็คิดว่าเงียบไว้คงดีกว่าค่ะ” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “…” คำพูดนั้นเหมือนเข็มเล่มเล็กๆที่แทงใจธารัน เขาที่เคยต้องการให้เธอเชื่อฟัง บัดนี้ได้สิ่งที่ต้องการมาสมบูรณ์แบบแล้ว เธอกลายเป็นตุ๊กตาที่ว่างเปล่า ไม่ขัดขืน ไม่ตั้งคำถาม แต่ในขณะเดียวกันเขาก็พบว่าเธอก็ไม่ได้มอบหัวใจให้เขาด้วยเช่นกัน” ธารันเอื้อมมือไปกุมมือเธ

ในคืนหนึ่งที่เขานั่งรอรัญดาอยู่ที่บ้าน ธารันได้รับสายจากที่ปรึกษาทางกฎหมาย “ถ้าคุณยืนยันจะถอนหมั้นตอนนี้ ตระกูลฝั่งนั้นจะเริ่มเทขายหุ้นบริษัทคุณในเช้าวันพรุ่งนี้ และความสัมพันธ์ทางธุรกิจที่เราสร้างมาหลายปีจะจบลงทันที คุณแน่ใจแล้วเหรอครับ” ธารันมองไปที่ประตูบ้านที่รัญดายังไม่กลับมา เขาตอบเสียงเรียบ “ทำตามที่ฉันสั่ง เรื่องเงินและตำแหน่งฉันหาใหม่ได้ แต่ถ้าเสียรัญดาไป ฉันไม่มีวันได้เธอกลับมาอีก” หลายอาทิตย์ผ่านไป หลังจากที่ธารันถอนหมั้นและเผชิญวิกฤต รัญดาเห็นเขาแทบไม่ได้นอน แสงไฟในห้องทำงานเปิดสว่างถึงเช้าทุกวัน ชายผู้ที่เคยดูองอาจและทรงอำนาจเริ่มดูทรุดโทรมลงไปมาก เย็นวันหนึ่ง รัญดาตัดสินใจเคาะประตูห้องทำงานของเขา เธอเห็นเขานั่งฟุบหน้าลงกับโต๊ะท่ามกลางเอกสารกองโต ในมือเขายังกำปากกาไว้แน่น แม้แต่ในตอนที่เขาเผลอหลับไปเขาก็ยังดูเหมือนกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างในความฝัน รัญดานำถ้วยกาแฟร้อนๆไปวางข้างๆเขาอย่างเงียบเชียบ ความรู้สึกสงสารที่ถูกเก็บกักไว้เริ่มทะลักออกมา เธอไม่อาจเมินเฉยต่อผู้ชายที่กำลังทำลายตัวเองเพียงเพื่อจะรักษาโอกาสที่จะอยู่ใกล้เธอได้อีกต่อไป เมื่อธารันสะดุ้งตื่นขึ้นมา