กักขังรักนางบำเรอNC25+ のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

บทที่22เกิดเรื่อง!วันต่อมาใบผักตื่นขึ้นมาก็รีบอาบน้ำแต่งตัวเพื่อลงมาช่วยงานในครัววันนี้เธอกับพลวัฒน์ต้องเดินทางกลับเชียงใหม่และคิดว่าคงอีกนานกว่าจะได้มากรุงเทพฯ อีก เมื่อทั้งสองกลับมาถึงเชียงใหม่พลวัฒน์ก็ขอตัวออกไปดูไร่ก่อน ช่วงนี้กำลังเข้าสู่ฤดูหนาวลูกค้าเริ่มจองที่พักโฮมสเตย์เขามีโครงการที่จะปลูกดอกไม้ต้อนรับฤดูหนาวใบผักจึงอยู่บ้านทำอาหารไว้รอในขณะที่ใบผักทำอาหารอยู่นั้นจู่ ๆ เปรี้ยวก็เดินพรวดเข้ามาทำเอาใบผักตกใจจนทัพพีร่วงจากมือ"พี่เปรี้ยวพี่เข้ามาได้ยังไงคะ""กูก็เดินเข้ามาไง เพราะมึงคนเดียวที่ทำให้พ่อเลี้ยงเกลียดกู""ใบผักทำอะไรคะที่เรื่องทุกอย่างมันเป็นแบบนี้ก็เพราะตัวพี่เปรี้ยวเองต่างหากไม่ได้เกี่ยวอะไรกับใบผักเลย" เธอเองก็เถียงคอเป็นเอ็นเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของเธอเสียหน่อยจะมาโบ้ยให้กันแบบนี้ก็ไม่ถูก"เพราะมึงมันหน้าด้านเหมือนอาของมึงไงอีใบผัก!!""พี่เปรี้ยว! มันจะมากเกินไปแล้วนะคะ ใบผักก็อยู่ของใบผักเฉย ๆ อย่าให้ใบผักต้องบอกคุณอาเกี่ยวกับพฤติกรรมของพี่นะ!"เปรี้ยวไม่ได้เกรงกลัวไม่สนใจเธอเก็บความโกรธแค้นมานานแล้ว หม้อต้มบนเตาเดือดพล่านช่างเดือดในเวลาที่พอเหมาะเสียจริง ใ

บทที่24จากลา"แกมันเลี้ยงไม่เชื่องใบผัก ฉันเป็นอาของแกนะแต่แกมายุ่งกับผัวฉันแกคิดอะไรอยู่!!""ใบผักไม่เคยยุ่งกับสามีใครค่ะ ถ้าอาขวัญจะมาเพื่อทำให้ใบผักอับอายก็เชิญกลับไปเถอะค่ะ" ใบผักหมุนตัวหวังจะเดินหนีแต่ขวัญฤดีคว้าข้อมือเธอไว้ ขวัญฤดีเห็นพลวัฒน์กำลังวิ่งมาที่คาเฟ่เธอจึงดึงแขนใบผักแล้วสะบัดจนตัวเธอเองล้มลงไป"ว้าย!""ขวัญ!"ขวัญฤดีเล่นใหญ่เกินไปเธอล้มลงไปผิดองศาทำให้หัวของเธอฟาดกับขอบโต๊ะกระจกจนเลือดไหล ลูกค้าคนอื่นๆ หันมามองใบผักเชิงตำหนิพลวัฒน์เห็นคนบาดเจ็บก็รีบวิ่งเข้ามาดู เขามองหน้าใบผักที่ตกใจส่วนขวัญฤดีเองก็เจ็บหนัก"พลคะ ขวัญเจ็บ ใบผักทำไมทำแบบนี้ที่ฉันมาก็เพราะเป็นห่วงเธอนะรู้ไหมฉันอยากพาเธอกลับบ้านฮึก!"เสียงติฉินนินทาเริ่มดังขึ้นพลวัฒน์เห็นลูกค้าหลายคนถ่ายคลิปและถ่ายรูปใบผักเขาจึงตัดปัญหาด้วยการให้เธอขอโทษขวัญฤดี ยังไงขวัญฤดีก็เป็นลูกค้าและมีอายุมากกว่าเธอหลายปี"ขอโทษขวัญฤดีซะใบผัก""แต่ใบผักไม่ได้ทำอะไรผิดนะคะ!""ฉันบอกให้ขอโทษขวัญไงใบผัก!!"เสียงที่ดังออกมาทำให้ใบผักตกใจเธอเม้มปากน้ำตาไหลมองขวัญฤดียิ้มเย้ยอยู่ในอ้อมกอดของพลวัฒน์"ใบผักขอโทษค่ะ"เมื่อสิ้นสุดคำขอโทษเธอก

บทที่26ดวงใจที่หายไปถึงวันที่พลวัฒน์รอคอยเมื่อรถของไร่วัฒนาขับเข้ามาพร้อมทีมงานจากกองถ่ายซีรีส์ พลวัฒน์รีบเดินออกมาต้อนรับเขากวาดตามองหาดวงใจที่เขาเฝ้ารอมานานกว่าสามปีแต่เขากลับไม่พบหรือเธอไม่มาหรือเธอไปพักที่อื่นจากมีหวังตอนนี้รู้สึกดิ่งลงเหวอีกครั้งแล้ว"สวัสดีครับพ่อเลี้ยงพลวัฒน์พวกผมเป็นทีมงานทีมเอ มาสำรวจพื้นที่ส่วนทีมบีและนักแสดงน่าจะมาถึงช่วงเย็นผมชื่อเอกครับ""สวัสดีครับขาดเหลืออะไรแจ้งคนงานได้เลยนะครับ""ขอบคุณครับ"คนผิดหวังเดินคอตกเข้ามานั่งในคาเฟ่สายตาเฝ้ามองรถทุกคันที่ขับเข้ามาไม่มีคันไหนที่มีดวงใจของเขาลงมาเลย ถึงเวลาต้องทำงานพลวัฒน์รีบขับรถไปโรงงานแปรรูปผลไม้วันนี้มีลูกค้ารายใหญ่เข้ามารับสินค้าในฐานะผู้บริหารจึงจำเป็นต้องออกไปต้อนรับด้วยตัวเองอีกด้านสี่ขาป้อม ๆ กระโดดลงจากรถพร้อมชุดสวยที่สองพี่น้องช่วยกันเตรียมมา ลูกพลับผูกโบใหญ่มากใหญ่กว่าหัวตัวเองเสียอีกส่วนลูกพีชสวมที่คาดผมตุ๊กตาเต็มหัวแม้ใบผักและทีมงานจะแกะออกสองพี่น้องก็ไม่ยอม"ลูกพีชดูสิ ส้มเต็มเลยพี่พลับชอบส้ม""น้องพีชก็ชอบ น้องพีชชอบน้ำส้ม""พี่พลับก็ชอบ มำมี๊ชอบไหม" ลูกพลับหันมาถาม ผู้เป็นแม่เธอยืนส่ายหน้า

บทที่28สร้างความปั่นป่วนวันต่อมาใบผักตื่นขึ้นมาในตอนเช้าเธอรู้สึกหนักตัวผิดปกติเมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตนเองอยู่ในอ้อมกอดของพลวัฒน์ด้านข้างมีลูกหมู 2 ตัวนอนกอดกันกลม เธอรีบดันตัวเขาออกแต่ทว่าพลวัฒน์กลับก่อนเธอแน่นกว่าเดิม"คุณอา!!""ยังเช้าอยู่เลยจะรีบตื่นไปไหน""มีถ่ายฉากตอนเช้าเดี๋ยวไม่ทันดวงอาทิตย์ขึ้นค่ะ!""เธอฟังดีๆ ตอนนี้ฝนตกกองถ่ายเลื่อนไปเป็นพรุ่งนี้ตอนนี้เธอควรจะนอนพักผ่อน ดูสิทำแต่งานเลี้ยงแต่ลูกผอมลงไปตั้งเยอะ""ปล่อยใบผักได้แล้วค่ะคุณอา ในผักไม่อยากถูกตราหน้าว่าแย่งสามีชาวบ้านอีก!""พูดอะไรของเธอ?""คุณอาน่าจะรู้ตัวดีนะคะ คุณอาควรกลับไปเรือนหอของคุณอาได้แล้วป่านนี้คงมีใครเฝ้ารอคุณอาอยู่ที่นั่น""หึ! ไปเอามาจากไหนฮะ เรือนหอนั้นก็คือเรือนหอของฉันกับเธอฉันลงมือลงแรงปลูกเรือนหอเอาไว้หวังว่าจะเจอเธอสักวันแล้วปรับความเข้าใจกันใหม่จากนั้นก็แต่งงานมีครอบครัวที่อบอุ่นในบ้านหลังนั้นเรือนหอที่ฉันตั้งใจทำเพื่อเธอ"ใบผักเบนหน้าหนีไปอีกทางเพราะว่าเธอกำลังมีน้ำตาไหลออกมาพลวัฒน์เองก็มีน้ำตาเขารอคอยวันนี้มานานแล้ววันที่จะได้กอดเธออีกสักครั้ง"ใบผักคิดว่าคุณอาจะแต่งงานใหม่ไปแล้ว""ตั้งแต่

บทที่30ปรับความเข้าใจพลวัฒน์พาทั้งสามแม่ลูกเดินชมเรือนหอที่เขาตั้งใจสร้างขึ้นมาพอเขารู้ว่าใบผักมีลูกก็รีบไปเลือกซื้อของมาทำห้องให้ลูกสาว ใบผักดูความพิถีพิถันแล้วก็รู้ได้ทันทีว่าพลวัฒน์มีความพร้อมที่จะเป็นพ่อมากแค่ไหนเด็ก ๆ เห็นห้องนอนในฝันต่างก็ดีอกดีใจที่ผ่านมาเธออยู่กับลูกในห้องสี่เหลี่ยม"ฉันอยากให้เธอกับลูกมาอยู่ด้วยกันที่นี่นะใบผัก อย่างน้อยทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ก็เป็นของเธอกับลูกเราสองคนกลับมาเป็นเหมือนเดิมนะ""อะไรคือเป็นเหมือนเดิมคะ? เป็นนางบำเรอเหมือนที่เคยเป็นใช่ไหม""นางบำเรอบ้าอะไรเอาอะไรคิดเธอเป็นเมียฉันเป็นเมียที่ฉันรักได้ยินไหมฉันรักเธอใบผัก"ใบผักพยักหน้าได้ยินชัดเจนว่าเขาบอกรักเธอนี่ก็คงเป็นความรู้สึกลึก ๆ ที่อยู่ในใจของเธอเหมือนกัน สองแฝดหัวเราจะคิกคักเกิดมาพึ่งเคยเห็นผู้ใหญ่บอกรักกันพลวัฒน์จึงหอมแก้มทั้งสามคนให้ชื่นใจแล้วปล่อยให้เด็ก ๆ เล่นกันส่วนเขาพาใบผักมาเดินสำรวจเรือนหอหลังใหม่เรือนหอนี้พลวัฒน์ยังไม่ได้ย้ายเข้ามาอยู่ทุกวันนี้เขายังนอนพักอยู่บ้านหลังเล็ก ๆ เพราะทนความคิดถึงใบผักไม่ไหว"ส่วนนี่ห้องของเรา" ห้องนอนสีขาวสบายตามีผ้าม่านลายลูกไม้ในแบบที่เธอชอบ พลวัฒ