กักขังรักนางบำเรอNC25+

บทที่2ชีวิตรันทด"พลหยุดเดี๋ยวนี้นะ! ขวัญบอกให้หยุดไง!!"ขวัญฤดีปกป้องชู้รักออกนอกหน้าพลวัฒน์เห็นแบบนั้นยิ่งช้ำใจแต่เขาเป็นลูกผู้ชายพอไม่มีวันลงไม้ลงมือกับเธอเด็ดขาด"เก็บของออกไปให้หมดอย่าให้เหลือแม้แต่เศษเส้นผมแม้แต่เส้นเดียวไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือน!"พลวัฒน์ไม่มองหน้าขวัญฤดีเขาเจ็บเขาแค้นจนน้ำตาหลั่งไหลออกมาอย่างหน้าไม่อายสุดท้ายก็เป็นฝ่ายถอยออกมาปล่อยให้เธอกับชู้รักอยู่ด้วยกันในเมื่อเธอเลือกแล้วเขาก็พร้อมที่จะเซ็นใบหย่าและจบกันเพียงเท่านี้3 ปีผ่านไปเสียงกดคีย์บอร์ดดังมาจากในห้องนอนของใบผักตอนนี้เธอเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยชื่อดังแต่ว่าเธอยังอาศัยอยู่ในบ้านของพลวัฒน์ตั้งแต่วันนั้นที่ขวัญฤดีออกจากบ้านไปก็ไม่เคยกลับเข้ามาในบ้านหลังนี้อีกเลยมีเพียงส่งข้อความบอกว่าจะมารับแต่ก็ไม่มาไม่โทร หายเงียบ ขนาดเธอโทรหาก็ไม่รับสายบางครั้งก็บอกว่าติดธุระอยู่ต่างประเทศใบผักมีอาชีพเป็นนักเขียนเธอหารายได้เดือนนึงก็หลายหมื่นบางเดือนก็ได้หลายแสนแล้วแต่ยอดขายของแต่ละเดือนเธอต้องส่งตัวเองเรียนและเอาไว้ใช้จ่ายแต่งตัวอย่างที่เธอชอบไม่ต้องกลัวใครว่าเพราะเธอหาเงินได้ด้วยตัวเอง แม่บ้านที่อยู่บางคนก็

บทที่4หลักฐานสมรู้ร่วมคิดเหมือนเธอได้ยกภูเขาออกจากอกอย่างน้อยเธอก็ไม่ต้องออกไปดิ้นรนด้วยตัวเองใบผักรีบจัดการงานของเธอให้เสร็จหวังจะเอาไปส่งให้ลูกค้าในช่วงเย็นแต่ทว่ากลับมีแม่บ้านคนหนึ่งที่เกลียดเธอเข้ากระดูกดำวิ่งเข้าไปในห้องทำงานที่พลวัฒน์กำลังให้ลูกน้องขนของออกไป"พ่อเลี้ยงคะ นี่โทรศัพท์ที่คุณขวัญฤดีทิ้งเอาไว้ค่ะ"พลวัฒน์มองโทรศัพท์เครื่องนั้นด้วยความโกรธแค้นเพราะอะไรน่ะหรือ คงเป็นเพราะว่าโทรศัพท์เครื่องนั้นเขาเคยเห็นขวัญฤดีอ้างว่าซื้อให้ใบผักหรือแท้จริงแล้วจะเป็นโทรศัพท์ที่ใช้นัดแนะกับชู้รักของเธอกันแน่เขาหยิบมันขึ้นมาเพื่อเปิดเครื่องโชคดีที่โทรศัพท์รุ่นนี้เขายังมีที่ชาร์จแบตในห้องทำงานหลงเหลืออยู่ ใบผักมองตามด้วยความสงสัยพอนึกได้ว่าโทรศัพท์เครื่องนั้นขวัญฤดีซื้อให้เธอจริง ๆ แต่ว่าขวัญฤดีชอบใช้โทรหาผู้ชายคนอื่นเธอไม่เห็นมันมานานแล้วทำไมถึงมาอยู่ที่พี่เดือนได้พลวัฒน์เปิดอ่านแชตการสนทนาและการใช้งานใบผักเป็นคนใช้งานจริงๆ แต่การสนทนาในแอปพลิเคชันมีการคุยกับชายหนุ่มหลายคนแต่คนที่ถูกคุยกันมากที่สุดคือดาราหนุ่มที่ขวัญฤดีหนีไปอยู่ด้วยกัน พลวัฒน์เดินมากระชากแขนของใบผักเข้าห้องเพื่อถามถึ

บทที่6เรื่องราวของใบผักใบผักยอมเล่าเรื่องราวในอดีตให้พลวัฒน์ได้ฟังจุดเริ่มต้นคือการที่เอกราชเข้ามาตีสนิทกับแม่ของเธอในงานประกวดเครื่องเพชร แม่ของเธอมีธุรกิจเปิดร้าน jewelry ที่สำคัญแม่ของเธอค่อนข้างมีชื่อเสียงในแวดวงไฮโซตั้งแต่พ่อเธอเสียไปแม่ของเธอก็ดูแลกิจการทุกอย่างพร้อมทั้งเลี้ยงดูเธอไม่เคยขาดตกบกพร่องจนสุดท้ายแม่ของเธอเข้ามาปรึกษาว่าตอนนี้กำลังศึกษาดูใจกับเอกราชและอยากให้เธอลองเปิดใจให้เขาเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวใบผักเห็นแม่มีความสุขกับชายหนุ่มที่แม่รักเธอเองก็มีความสุขที่เห็นแม่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่กับใครสักคน เอกราชดูแลเธอกับแม่มาตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกันเธอยอมเรียกเขาว่าพ่อเพราะว่าเขาทำหน้าที่แทนพ่อของเธอได้ทุกอย่างไปรับเธอที่โรงเรียนและไปส่งเธอในตอนเช้าโดยไม่มีอิดออดใดๆ เลยจนกระทั่งหลังจากที่แม่ได้แต่งงานกับเอกราชแม่ของเธอก็เริ่มมีปัญหาทางด้านธุรกิจเอกราชพาแม่ของเธอไปพบผู้ใหญ่ในวงการถึงเรื่องที่จะฝากฝังให้ตัวเธอไปเป็นดารานักแสดงแต่แม่ของเธอไม่ยอมจึงทำให้มีปากเสียงกับเอกราชสุดท้ายเอกราชก็ดึงนักธุรกิจหลาย ๆ คนเข้ามาร่วมลงทุนเพื่อนำผลกำไรไปหมุนเวียนในธุรกิจของแม่เธอตอนแ

บทที่7มีอารมณ์ 18+เมื่อสองแขนแกร่งโอบกอดเธอไว้เสียงหัวใจของเขาก็เต้นดังตึกตักจนคนตัวเล็กได้ยินเธอรีบผลักเขาออกก่อนจะขอโทษขอโพยยกใหญ่พลวัฒน์เอียงใบหน้ามองหน้าจอnotebook ของเธอเห็นผลงานที่เธอเขียนจึงขยับเข้าไปเลื่อนอ่านมันช้า ๆ"สำนวนการเขียนของเธอดีนะมีเสน่ห์แต่ฉันว่าบางคำมันห้วนไปหน่อย""ใช่ค่ะตอนนี้ใบผักแก้หลายรอบแล้วแต่ก็ยังไม่พอใจ""ประสบการณ์เท่านั้นที่จะสอนเธอได้"ประสบการณ์? ตายเถอะเธอเคยมีประสบการณ์ที่ไหนล่ะส่วนมากก็แอบดูคลิปวิดีโอเพื่อศึกษาอารมณ์แต่ส่วนใหญ่เธอจะเน้นหาข้อมูลจากการหานิยายอีโรติกของนักเขียนท่านอื่นอ่าน พลวัฒน์เช็ดผมไปด้วยอ่านนิยายของเธอไปด้วยไม่รู้หรือไงว่าคนยืนอยู่อายจนแทบจะมุดดินหนีแล้ว"เขียนนิยายพวกนี้ประสบการณ์ก็สำคัญนะเขียนส่งเดชบทความซ้ำ ๆ คนอ่านก็เบื่อมันต้องตื่นเต้นเร้าใจมีอะไรแปลกใหม่ให้นักอ่านได้ตื่นเต้น"ยิ่งเขาพูดแบบนี้ใบผักยิ่งทำตัวไม่ถูกจะเขินก็ว่าได้จะอายก็ว่าใช่เธอมองกล้ามแขนและซิกซ์แพ็กของพลวัฒน์พลางกลืนน้ำลายลงคอแต่เมื่อได้สติก็รีบหลุบตาลงผิวขาว ๆ พาให้ใจของเธอสั่นระรัวด้านพลวัฒน์เขารู้สึกเหมือนกับว่าร่างกายส่วนร่างคึกคักอย่างไม่เคยเป็นคงเป็

บทที่10ช่วยจูบฉันหน่อยได้ไหมNCวันต่อมาใบผักทำหน้าที่ของตนเองไม่มีขาดตกบกพร่องทำอาหารเช้าเสร็จเธอก็ออกมารดน้ำต้นไม้บริเวณบ้าน แถวนี้ไม่มีคนงานกล้าเดินผ่านมายุ่งเพราะพลวัฒน์สั่งห้ามเอาไว้เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของใบผัก วันนี้พลวัฒน์ต้องเข้าเมืองเพื่อไปจัดการเรื่องเงินที่ธนาคารเขาแต่งตัวสบาย ๆ กางเกงยีนขายาวรองเท้าผ้าใบเสื้อเชิ้ตสีขาวเซตผมพอประมาณถึงจะอายุ 33 แต่เขาก็ดูแลตัวเองทำงานเสียเหงื่อทุกวันไม่มีไขมันส่วนเกินเลย"ฉันจะเข้าไปในเมืองจะไปด้วยกันไหม"ใบผักหันไปมองเจ้าของเสียงเธอรีบพยักหน้าทันทีเธออยากไปซื้อสมุดเอาไว้จดนิยายและหนังสือเอาไว้อ่านตอนนี้เธอเรียนอยู่ปี 3 แล้วงานค่อนข้างเยอะพอสมควร"ใบผักขอไปเปลี่ยนชุดแป๊บนึงนะคะ" เพราะเธอใส่ขาสั้นคงไม่เหมาะที่จะเดินทางจึงเดินเข้าไปเปลี่ยนเป็นกางเกงขายาวมัดผมมัดเผ้าให้ดีเมื่อรถสปอร์ตขับเคลื่อนออกมาจากไร่ระหว่างทางใบผักตื่นเต้นกับไร่ส้มคาเฟ่และโฮมสเตย์เป็นอย่างมากเธออยากปั่นจักรยานชมไร่ซะเหลือเกิน"บรรยากาศดีมากเลยค่ะคุณอา""ไว้ฉันจะให้คนงานเอาจักรยานมาให้ก็แล้วกัน"เหมือนเขาอ่านใจเธอออกเธอหันไปยิ้มแป้นจากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทายคลิปวิดี