บทที่21ความลับไม่มีในโลก“ธันวา!!!!”“คุณป้า!!”“แม่!!!!!”ทั้งสองรีบผละออกจากกันธันวารีบลุกพรวดออกมาหาแม่ เขาปิดประตูห้องเพื่อให้ข้าวปั้นใส่เสื้อให้เรียบร้อย ดารุณียืนกอดอกหัวร้อนได้ที่เขาจ้องมองหน้าลูกชายจนธันวายู่ปากเข้ามากอดแม่ตัวเองเพื่อออดอ้อนเหมือนวัยเด็ก“นานหรือยังธันวา”“ก็.... ตั้งแต่ไปกระบี่นั่นแหละ”“หึ! คิดไว้แล้วไม่มีผิด เราเนี่ยมันน่าตีจริงๆ เลยธันวา”“แม๊!! ผมโตแล้วนะน้องก็โตแล้วแม่ก็เห็น”“ยังจะมาทำเสียงออดอ้อนอีก” ดารุณีหันไปดุลูกชายจนข้าวปั้นเดินคอตกเข้ามาหาเธออย่างสำนึกผิด“คุณป้า.... หนูขอโทษค่ะ” เธอยกมือไหว้ทั้งน้ำตาธันวาจึงเดินเข้าไปโอบแก้มป่องๆ ของเธอให้เงยหน้าขึ้น เขาเกลี่ยน้ำตาบนใบหน้าของเธอออกจนดารุณีถอนหายใจ“แม่ครับเรื่องนี้ผมผิดเอง ผมเป็นคนเริ่มทุกอย่าง”“เฮ้ออ แม่กลัวอย่างเดียวนะธันวา เราจะหยุดเจ้าชู้ได้ไหม ผู้หญิงยาวเป็นหางว่าว”“แม่ครับผมเคลียร์หมดแล้ว ตลอดเวลาที่ผมคบกับข้าวปั้นไม่มีใครเข้ามายุ่งกับผมและข้าวปั้นเลย แม่สบายใจได้ผมไม่ได้เจ้าชู้เหมือนพ่อหรอก”“หึ! ข้าวปั้นมันบังคับข่มขู่หนูใช่ไหมบอกป้ามาเดี๋ยวป้าจะเอาเลือดหัวพี่เขาออกเดี๋ยวนี้เลย”“ใช่ค
最終更新日 : 2026-07-18 続きを読む