หวงรักเด็กเลี้ยงNC25+ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

บทที่12นอนด้วยกัน18+พนักงานของโรงแรมเห็นเจ้านายพาสาวน้อยมาด้วยต่างเข้าใจผิดรีบจัดการเครื่องดื่มสูตรพิเศษก่อนจะยกมาเสิร์ฟให้ทั้งสองได้ดื่ม แก้วเดียวรับประกันว่าเสียวทั้งคืน“หนูดื่มได้หรือคะ”“ได้สิ” เขาตอบไปแบบนั้นเพราะเขาคิดว่าเป็นแค่ไวน์ผลไม้หมักสูตรของชาวบ้านแถวนี้ แต่ที่ไหนได้หลังจากที่ปัณณลักษณ์ดื่มไปหมดแก้วสีหน้าจากอมชมพูก็แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงระเรื่อ“ไวน์อะไรวะ” เขาพูดเพราะเขาก็ตึงผิดปกติ ไอ้ที่ว่าตึงคือเป้ากางเกงของเขาต่างหาก“หนูหนักหัวค่ะ หนูไม่ดื่มแล้วนะคะ”“อืม ขึ้นไปพักไหม”ปัณณลักษณ์พยักหน้ารับเธอไม่ไหวแล้วรู้สึกร้อนหน้าและส่วนล่างผิดปกติ ระหว่างเดินเข้าลิฟต์ธันวามองอาการคนข้างๆ จนแน่ใจว่าเธอกำลังมีความต้องการทางเพศ ไหนจะกลืนน้ำลายบ่อยๆ สองมือกำชายกระโปรงแน่น ลมหายใจเข้าออกเหมือนคนพยายามตั้งสติ“อะ อาจารย์คะ”“ครับ”“นะ หนู....” เธอพูดไม่ออกไม่รู้จะอธิบายยังไงกับเขาดี จะพูดว่ามีอารมณ์ก็คงน่าเกลียดเกินไป จะบอกว่าส่วนล่างไม่สบายก็ดูยังไงอยู่“หนูอะไร”ติ๊งค์!!ประตูลิฟต์เปิดออกทั้งสองก็รีบเดินกลับเข้ามาในห้อง ปัณณลักษณ์อาบน้ำสระผมเพื่อลดความร้อนรุ่มแต่เหมือนว่าจะไม่ดีขึ้น

บทที่14ติดใจผมยอมรับว่าผมติดใจรสชาติของเธอมาก กลับขึ้นมาบนห้องเธอก็รีบล้างเนื้อล้างตัวแล้วทายานอน พอผมเดินไปนั่งข้างๆ เธอก็รีบหลับตา เมื่อกี้ยังกดหัวผมอยู่เลยไรวะ“เด็กดื้อ”“หนูไม่ดื้อ อาจารย์นั่นแหละดื้อ”“เถียงเก่ง”“หนูไม่ได้เถียงก็อาจารย์มาว่าหนูดื้อก่อนทำไมกัน”“ก็เธอดื้อจริงๆ”“เอ๊ะ หนูบอกว่าหนูไม่ดื้อไงคะ!”“ครับ”พอเสียงเธอเปลี่ยนไปผมก็ต้องรีบชิ่งหนีออกมาทำงานต่อ ไม่ได้กลัวนะแค่ไม่อยากให้เธองอนผมอีก กว่าจะทำงานเสร็จก็เกือบเย็นผมเลยเข้ามาปลุกเธออยากพาไปดูพระอาทิตย์ตกดินแต่กลับกลายเป็นว่าเธอสวมใส่ชุดบิกินี่สีดำเกาะอยู่ริมสระน้ำ สายตามองไปยังแสงสีทองที่สาดส่องกระทบผิวผมค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตออกทีละเม็ดจนเห็นแผงอกขาวๆ เห็นเธอเล่นน้ำผมก็อยากเล่นน้ำ เธอ บ้าง“อ๊ะ! อาจารย์มาไม่ให้สุ้มให้เสียงเลยนะคะ”“เล่นน้ำคนเดียวไม่เหงาหรือไง”“ก็เหงาค่ะ อาจารย์คะเรื่องเมื่อเช้า....”“เธอไม่ชอบเหรอ ฉันขอโทษนะแต่ฉันห้ามใจไม่ไหว ของเธอมันสวยจนฉันอยากลิ้มลอง”“จริงเหรอคะ แต่มันสกปรกมากอาจารย์กินน้ำของหนูด้วย”“หวานจะตาย ของเธอสะอาดมาก”ชายหนุ่มขยับเข้าไปใกล้เขาโอบเอวเธอเพื่อดึงรั้งเข้ามา เขารู

บทที่16อยากได้กี่ครั้งพูดมาNCปึก!“อ๊า!! เจ็บมากเลย โอ๊ยย!!”ธันวาทรุดลงไปหอมแก้มคนตัวเล็ก เธอกำลังเจ็บแสบจนน้ำตาไหลเขาพรมจูบเธอเบาๆ จนเธอเริ่มหายจากอาการตื่นกลัว ร่องรักของเธอปล่อยน้ำหวานสีใสออกมาเคลือบลำยาวแม้จะมีเลือดบริสุทธิ์ปะปนมาแต่เขาก็ไม่สน เขากลับชอบมันอย่างบอกไม่ถูกเอวหนาขยับเบาๆ จนร่างกายของปัณณลักษณ์สั่นคลอน เธอขยับขึ้นลงไปตามแรงจากที่เจ็บจนจะขาดใจตอนนี้เธอเสียวเป็นบ้า เสียวจนอยากจะเสร็จใส่เขาอีกครั้งปึก! ปึก! ปึก!แรงกระแทกส่งผ่านลำยาวพาให้คนตัวเล็กร้องครางกระเส่าจนเสียงแหบแห้ง เธอลืมตามองชายหนุ่มด้วยความคลั่งไคล้ เธอเสียวจนสุดแรงต้านเขาจับเธอพลิกคว่ำพลิกหงายก็ยอมไปเสียหมด เวลานี้เธอกับเขาผสานรวมกันเป็นหนึ่งเดียว“อ๊ะ! หนูเสียว ทั้งเสียวทั้งจุกเลยค่ะ”“ซี๊ดด โคตรมันรูเล็กตอดยับ” พูดจบธันวาก็กระชากผมเธอเบาๆ ในท่าDoggy“อื้ออ ข้าวปั้นฉันอยากเสร็จแต่ไม่อยากหยุดเอาเธอเลย”“งั้น อ๊ะ! อ๊ะ! อาจารย์ก็ อื้ออ ก็เอาต่อสิคะ อร๊ายย!!”ธันวามองหาถุงยางอนามัยเป็นการด่วนแม้ครั้งแรกเขาจะไม่ได้สวมใส่เพราะอยากรับรู้รสชาติความบริสุทธิ์แต่ครั้งที่สองมันเสี่ยงเกินไปมากที่เธอจะท้องเขาจึงต้อ

บทที่18ตัวเล็กสุดเร่าร้อนNCรู้ทั้งรู้ว่าดื่มแล้วจะเป็นยังไงแต่เธอก็เลือกที่จะดื่มมัน เมื่อแอลกอฮอล์เข้าสู่ร่างกายปัณณลักษณ์จึงเริ่มมีอาการวูบวาบตามร่างกายโดยเฉพาะส่วนนั้น ต่างฝ่ายต่างมองสบตากันอาหารบนโต๊ะดูจืดชืดไปเลย ธันวาดึงรั้งร่างเล็กมานั่งบนตัก เขาสอดมือเข้าไปในเสื้อเพื่อหยอกเย้าเนินนม นิ้วชี้สะกิดเขี่ยจุกเล็กๆ จนเธอแอ่นอกเอียงใบหน้าประกบจูบกับเขาอย่างลืมตัววันนี้เธอดื่มไปหลายแก้วจนสติเลอะเลือนความเขินอายไม่รู้ไปหลงลืมไว้ตรงไหน ตอนนี้มีเพียงแต่ความกล้าและความกระหายอยากเสียตัวเต็มที เขาจับเธอพลิกหันมานั่งคร่อมโดยหันหน้าเข้าหากันคนตัวเล็กกัดริมฝีปากของธันวาเบาๆ เธออยากทำกับเขาให้เหมือนที่เขาทำกับเธอ อยากจะจัดหนักจนเขาร้องขอชีวิตบ้างปัณณลักษณ์ลุกขึ้นยืนเพื่อจัดการกับเขาเธอปลดเข็มขัดรูดซิปกางเกงแล้วเล่นกับความใหญ่โต ธันวาแทบอ่อนระทวยเขาไม่เคยเห็นเธอในมุมเร่าร้อนแบบนี้มาก่อน ไม่เสียแรงที่หอบหิ้วไวน์ผสมถังเช่ามาด้วย“น้องน่ารักนะคะ” มือเล็กจับลำยาวชักรูดเบาๆ จนน้ำใสๆ ปริ่มส่วนหัว“อ่าห์.... ข้าวปั้นฉันเสียวจังเลย” เขามองสบตาเธอด้วยสายตาอ้อนวอนวันนี้เขากำลังถูกเธอคุมเกมและเขาก็ยินด

บทที่20นักศึกษาเวลาผ่านพ้นไปจนถึงวันเปิดเรียน ปัณณลักษณ์ลงมาจากรถหรูพร้อมกับธันวาเขาเดินมาส่งเธอถึงตึกคณะวันนี้เธอมาด้วยความสดใสร่าเริงแต่พอถึงโต๊ะที่เพื่อนของเธอนั่งรออยู่เขาก็หมดอารมณ์ทันที“พี่ธันวาสวัสดีครับ” พับพีรีบลุกขึ้นมายกมือไหว้ชายหนุ่มแต่เขาแค่พยักหน้ารับเท่านั้น“ฉันไปก่อนนะมีอะไรก็โทรมาล่ะ”“คร้าบบบบ”เขายีหัวเธอเบาๆ ก่อนจะหันหลังเดินจากไปแต่ทั้งสามคนที่นั่งอยู่กลับมองปัณณลักษณ์ด้วยสายตาปริบๆ“อะไรยังไงแก” ต้นหลิวรีบดึงเพื่อนลงมานั่งเพื่อคาดคั้นถามความจริง”“ไม่มีอะไรคิดมากไปได้”ใช่ว่าเธอจะไม่อยากบอกแต่เธอแค่ยังไม่มั่นใจกับครอบครัวของธันวาเธอกลัวว่าคุณลุงคุณป้าจะไม่ค่อยโอเคจึงปล่อยให้เวลามันทำให้เธอและเขามั่นใจกว่านี้เสียก่อน ถึงวันนั้นทั้งสองจะเข้าไปบอกทั้งสองท่านด้วยตัวเองด้านธันวาเขาต้องกลับมาโรงเรียนเพื่อเตรียมการสอนแต่ทุกครั้งที่ว่างเขาจะทักไปหาเธอตลอดเพื่อรายงานตัว อาการเขินหน้าแดงของธันวาทำให้นักเรียนและอาจารย์เริ่มสงสัย อาจารย์หนุ่มผู้เย็นชาเหมือนดั่งน้ำแข็งขั้วโลกเหนือตอนนี้กำลังถูกหลอมละลายจนไม่เหลือมาดเดิมแล้วการสนทนาธันวา: ทำอะไรอยู่ข้าวปั้น: กำลังเดิน