All Chapters of หลงนายเข้าแล้ว: Chapter 11 - Chapter 20

24 Chapters

ตอนที่ 11 เจอเด็กใหม่ (NC+)

“เมื่อวานมึงไปหาเขามาใช่ปะ”“อือ แล้วเราจะยังไงต่อดี”“เราต้องรอดูไปอีกก่อนโว้ย และวันที่แกไม่ได้ไปหาเขาเราก็ต้องไปแอบดูว่าเขาพาใครไปที่ห้องของเขาไหม”“มึงนี้เหมือนมีประสบการณ์ตรงมาก่อน”“แน่นอน เห็นอ้วนๆแบบนี้ก็เคยสวนและหุ่นดีผู้ชายตึมนะจ๊ะ”“แล้ววันนี้เราไปดูเลยไหม”“เอาดิ”และคืนของวันนี้ฉันก็ไปแอบดูตอนเขากลับมาที่คอนโด “อ้าวก็ไม่ได้พาใครกลับมาด้วยหนิ” ฉันพูดขึ้นตอนที่เห็นเขาเดินมาคนเดียว“ดูไปก่อนไหม ตอนมึงมาที่นี้มึงมากับเขาตลอดหรือไง หลังๆมึงก็มาเองของมึง คนอื่นก็อาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้”“เออๆรอดูต่อก็ได้”ผ่านไป 30 นาที ไม่มีอะไรเกิดขึ้น1 ชั่วโมงผ่านไป “กูว่าเรากลับเถอะวะวันนี้คงไม่มีอะไร” ฉันพูดขึ้นเพราะขี้เกียจรอดูแล้ว“ก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยมาดูอีก” เพื่อนก็ขี้เกียจแล้วเหมือนกันนั้นแหละคิดว่า“เออ ไปได้แล้ว”“เห้ยมึงแต่เดี๋ยวๆเข้าเดินออกจากคอนโดมากลับใคร ผู้หญิงด้วยมึง”“ไหน จริงด้วยวะผู้หญิงนั้นใคร”“กอดคอกันด้วยแก คุยกันเหมือนสนิทกันมาก”“เออ อย่าตอกย้ำ มันใครวะ”“เห็นไหมกูว่าละ ผู้ชายต้องเป็นแบบนี้ ไม่งั้นคงขอมึงเป็นแฟนนานละปะ”“เชี้ยกูเริ่มเครียดหนักเลยวะ” เห็นแบบนั้นฉันอยากจ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

ตอนที่ 12 ขอรุกน้องก่อนเลยละกัน (NC+)

ฉันที่ตอนนี้มาถึงที่ที่ได้นัดน้องไว้แล้ว เชี้ยไม่ชินเลยไม่เคยนัดใครแบบนี้ เข้าห้องน้ำแปปหลังจากเข้าห้องน้ำเสร็จ ฉันเดินออกมาก็เจอน้องเขาที่นั่งที่โต๊ะแล้ว เพราะฉันได้บอกเข้าไว้แล้วว่าโต๊ะไหนก่อนเขาจะมา“เขิลจัง” ฉันเอ่ยปากพูดออกมาตอนที่กำลังเดินเข้าไปหาเขาที่โต๊ะ“ไปเข้าห้องน้ำมาหรอครับ”“อ๋อใช่จ๊ะ”“มาสั่งอาหารกันก่อนดีกว่า”“ครับ”เห็นหน้าเขาที่กำลังยิ้ม เห้ยอย่ายิ้มสิใจไม่ดีแล้ว ครั้งแรกเลยนะเว้ยที่นัดรุ่นน้องมาแบบนี้ ไม่ใช่พี่รหัสน้องรหัสแต่นัดจ๊ะ“ทำไมพี่ดูนิ่งๆจัง เขิลผมหรอ” อะน้องพูดอะไรบ้า พี่เขินที่ไหนกัน ก็จริงแหละ555“บ้า เปล่านะ มันชัดขนาดเลยหรอ”“555 มันชัดมากเลย แก้มพี่แดงอยู่รู้ไหม” เห็นน้องพูดแบบนั้นฉันก็รีบเอามือขึ้นมาจับแก้มตัวเองทันที มันแดงจริงหรอวะเห้ยจริงหรอวะ อะไรของเรานี้เขิลจนแก้มแดงหรอ โอ้ยน้องจับได้เลย“มันไม่แดงมากใช่ไหม” แล้วเราจะไปถามเขาทำไมเนี่ย“ไม่มากครับ แค่ผมดูออกว่าแดงนิดหน่อย”เขิลจริงแหละน้อง พี่ไม่เคยอยู่กับเด็กที่น่าตาดีแบบนี้ หล่อน่ารักเท่คลูๆแบบน้องมานั่งทานอาหารกับพี่2ต่อ2พี่ก็เขิลทำตัวไม่ถูกเป็นธรรมดาดีนะที่เพื่อนเราไม่มานั่งอยู่ตรงนี้ด้
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

ตอนที่ 13 ไม่สมหวัง แต่จะหวังต่อไปเรื่อยๆ

“นี้ไงรูปล่าสุดของน้อง ที่น้องลงเฟสมีคนมาเม้น มันเป็นผู้หญิงที่มาเม้นหัวใจ และน้องก็ตอบกลับด้วยสติกเกอร์หน้าขำด้วยอะ ยังไงๆ”“กูมีคู่แข่งแล้วหรอวะ”“กูว่าใช่ มึงมีคู่แข่งแล้ว”“หรือกุต้องหยุด และหาเป้าหมายใหม่มาแทน”“เอ้า มันขึ้นอยู่กับมึงจ๊ะ ขึ้นอยู่กับใจมึงด้วยว่ารู้สึกกับเขายัง ถ้ายังก็เปลี่ยนคนยังทัน”ไม่ทันแล้ว เพราะกุชอบไปแล้วอะดิเพื่ิอน “ก็ชอบแหละ”“ชอบแค่ไหน ชอบแบบถึงขนาดต้องการได้มาเป็นแฟนไหม”“ก็ไม่นะ”“ไม่ ถ้าไม่ก็เปลี่ยนคน”“ไม่เปลี่ยนอะ กุคิดว่าน้องเขาก็ต้องชอบกุด้วยแหละ”“เอ้าอินี้”มายังไงกุต้องได้คนนี้แหละที่จะมาดามใจกุที่เคยพังไปครั้งนึงแล้ว จริงๆกุขี้เกียจหาใหม่แหละรู้“พอๆพัก”“สรุปมึงจะ”“กุจะเดินหน้าต่อสิ”“จ้าาา แม่คนเก่งงงงงงงง”“แน่นอนไวคอยดูละกัน”“ไม่คุยกัยคนเก่งๆละ กุไปดีกว่า ฮ่าๆ”“เอ้าทิ้งกุ”“เออ ให้กุไปหน่อย ธุระกุก็มีเป็นนะ”“งั้นก็ไปชะงั้น”เหมือนกับทุกอย่างสร้างมาเพื่อพรากคนที่ฉันชอบให้ไปจากฉันหมด แต่คนนี้ขอเถอะขอให้ได้รักยาวๆ ถ้าฉันทำสำเร็จ ~~ 4 วันต่อมาทำไงดีละ รู้สึกเหมือนโลกหมุนเลยตอนนี้ ระหว่างที่ฉันจะกำลังกลับบ้าน ยังเดินไปถึงรถเลย แต่เหมือนท
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 14 อยากเริ่มต้นใหม่กับคนใหม่ที่ดีกว่า

หลังจากข้อความนั้น ฉันแทบจะทำอะไรไม่ถูก มือสั่นเล็กน้อยเหมือนกำลังเผชิญกับความรู้สึกครั้งแรกอีกครั้ง แต่ทันใดที่สติกลับมา ฉันก็พยายามสะกดใจตัวเอง“เอ้า! ลูกตาล… พักก่อน” ฉันพูดกับตัวเองเบา ๆ“ไม่ใช่เวลาจะไปใจเต้นกับใครอีกแล้ว เราผ่านเรื่องแอบชอบที่ไม่สมหวังมาแท้ๆ จะไปหลงใครอีกไม่ได้หรอกนะ”ฉันก้มลงมองมือถือที่ยังคงแสดงข้อความของเขาอยู่“ตื่นยัง คนไข้เมื่อคืน”เอ๊ะทำไมเรียกแทนฉันว่าคนไข้ด้วย เขาจำผิดคนปะวะ หรือไมเขาอาจจะมองว่าเรา… อีกอย่างเมื่อคืนฉันเจอกับเขาตอนไหน แม่งฉันว่าเขาจำผิดคนแน่ โอ้ยย… แต่ใจเต้นแรงอีกแล้ว ทำไม เห้อแต่คราวนี้ฉันพยายามหันเหความสนใจออกไปฉันลุกขึ้น เดินไปที่โต๊ะทำงาน เปิดโน้ตบุ๊ก พูดกับตัวเองอีกที “เอาล่ะ… งานส่งอาจารย์ต้องมาก่อน…เรื่องผู้ชายไว้ก่อน มุ่งมั่นกับตัวเองซะที”ทุกวันหลังจากนั้น ฉันตั้งใจทำตัวให้ยุ่ง ไม่ปล่อยเวลาให้ว่างเกินไปหัดออกไปเจอเพื่อนใหม่ ๆ ลองเข้ากลุ่มกิจกรรมที่ฉันสนใจเจอคนหลายประเภท บางคนพูดคุยได้ดี บางคนก็ไม่เข้ากับเราแต่ฉันก็พยายามเปิดใจ… ทำความรู้จักกับคนที่ดีกว่าคนเก่าๆ“มึงดูเขาเป็นไงวะ” กล้วยถามฉันกลางคาบเรียน“ใคร?” ฉันทำเสียงเรียบ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 15 แฟนใหม่หน้าคุ้น

สัปดาห์ต่อมา ลูกตาลมาร้านกาแฟใกล้มหาลัย ก่อนเจอชายหนุ่มที่เคยช่วยเธอไว้ในคืนนั้น เขาอยู่ในชุดนักศึกษาแพทย์ ไม่อยากจะคิดว่าวันนั้นคนโง่ๆอย่างเรากำลังคุยกับระดับหัวสมองที่สูงกว่าเยอะมาก แต่ฉันว่าเขาคงจำฉันไม่ได้หรอกมั้ง… ทำเป็นไม่รู้จักเขาเลยดีกว่า อย่าไปยุ่งกับเขาเลย ฉันเลือกนั่งโต๊ะที่อยู่ในสุด ให้ห่างจากโต๊ะเขา แต่ใครจะไปคิดว่าพี่แกจะเดินมาหาเราที่โต๊ะนี้ “คะ มีอะไรรึเปล่าคะ” ฉันเห็นพี่เขาเดินมายืนมองฉันไม่พูดไม่จาแบบนิ่งๆ ฉันเลยเอ่ยปากพูดก่อน “ทำของหล่นไม่รู้ตัวเลยจริงๆ เหรอ” “ฉันเหรอคะ ไม่น่าใช่ฉันนะคะของฉันอยู่ครบ” “แน่ใจนะ” ฉันหยุดคิดไปสักพักนึงก่อนนะ เปิดดูของในกระเป๋าว่ามีอะไรหายไปไหม “ไม่มีอะไรหายนะคะ” “สงสัยรวยเลยไม่รู้แม่กระทั่งว่าตัวเองทำเงินหล่น” พี่เขาพูดก่อนเดินออกไป “เดี๋ยวๆ เดี๋ยวสิพี่ แล้วไหนเงินที่พี่ว่าหนูทำหล่น” “หนูบอกพี่เองนิว่าไม่มีอะไรหาย สงสัยเงินที่พี่เก็บได้คงไม่ใช่ของหนู” “หนูไม่ได้นับเงินว่ามันเหลือเท่าไหร่ก็เลยไม่รู้ว่าเงินหล่นไปตอนไหน” “จบละ ใช้ชีวิตแบบนี้อนาคตฉิบหายแย่ เอาไปนี่เงิน พี่มั่นใจให้ได้ว่าเป็นเงินหนูเพราะมันหล่นตอน
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 16 เพื่อนสนิทที่ต้องแยกจากกันเพราะเรื่องนี้

ทำไมวันนี้ถึงไม่ใจดีกับฉันเอาซะเลย สิ่งที่ฉันเห็นตอนนี้อย่างกับโดนมีดแทงเข้าที่หลังฉันว่าฉันมองไม่ผิดแน่ๆ คนที่มากับคนคุยกับฉันมันคือเพื่อนสนิทที่ฉันไว้ใจมาก ไม่คิดว่ามันจะทำกับฉันแบบนี้ อีกอย่างที่เจ็บคือมันรู้ทุกเรื่องและเป็นคนเมาส์มอบเรื่องผู้ชายกับฉันตลอด รวมถึงคนนี้ก็ด้วยฉันเคยคุยเรื่องผู้ชายคนนี้ให้เธอฟังแต่วันนี้มันกับมาอยู่กับชายคนนี้ฉันรีบหลบหน้าพวกเขาไม่ให้เห็น ทั้งไทนาฉันไม่จำเป็นต้องหลบก็ได้เพราะควรเป็นพวกเขาที่ต้องหลบโดยเฉพาะเพื่อนของฉัน ไหนบอกว่าคนนี้ไม่ผ่าน แต่ทำไมกับไปคบกับเขาได้ล่ะ ฉันอยากรู้ ตอนนี้เกิดคำถามให้หัวมากมายแต่ถึงยังไงฉันก็ไม่กล้าตอบ ขอย้ายหอออกไปอยู่ที่อื่นที่จะได้ไม่ต้องเจอเพื่อนคนนี้สักพัก3 ปีต่อมาแม้ว่าเหตุการณ์นั้นที่ฉันเจออาจจะเบาไปสำหรับคนอื่น อาจจะดูเป็นเรื่องง่ายที่ใครหลายคนจะกลับไปคบกับเพื่อนที่ทำแบบนั้นกับเรา แต่สำหรับเราเองเรากลับไปไม่ได้จริงๆ ตั้งแต่ที่รู้ว่าเพื่อนสนิทคบกับคนคุยเก่าฉันก็ไม่กล้าที่จะคุยกับเพื่อนอีกเลย แยกกันอยู่และไม่ได้ติดต่อกันถึงแม้ว่าช่วงเรียนจะเจอกันบ้างก็ตาม ฉันเลือกที่จะหลบไม่คุย จริงเวลาเห็นเขาอยู่ด้วยกันภาพเหตุการณ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 17 น้องแอบเห็นช่วยตัวเอง

"งั้นฉันจะเรียกน้อง เธอก็เรียกฉันพี่ด้วย""...!""ได้ยินไหมเนี่ย""ได้ยินครับบบบ...คุณพี่" ตอบกวนตีนจังวะ จากที่คิดว่าเป็นพี่ตอนนี้เป็นน้องละงั้น แล้วไหนแม่เรียกมันว่าพี่ "ถึงแล้วนี่ห้องพี่""ครับ""แต่มันห้องที่มีห้องนอนเดียวนะ ถ้าเนต้องนอนพื้นเดี๋ยวพี่เอาฟูกออกมาปูให้โอเคไหม""ได้ครับ แต่จริงๆให้ผมนอนโซฟาที่ห้องนี้ก็ได้นะครับไม่ต้องให้ผมไปนอนในห้องนอนกับพี่ก็ได้""โซฟานี้มันสั้นไม่ได้เท่าตัว ดูดิตัวแกยาวขนาดนั้นจะไปนอนสบายได้ไง ไปนอนในห้องนอนด้วยกันนั่นแหละ""ครับ""แล้วก็ห้องน้ำอยู่ฝั่งนี้ ส่วนฝั่งนั้นเป็นครัวแต่เนเองคงไม่ได้ใช้หรอกเพราะมาอยู่แค่แป๊บเดียวใช่ไหมละ""ครับ""เอากระเป๋าเสื้อผ้าไปเก็บในห้องนอนก่อนไผเดี๋ยวจะถามออกไปทานข้าวข้างนอก""ทานที่นี่ไม่ได้เหรอครับ ผมไม่อยากไปข้างนอกแล้ว" เรื่องมากอีกนะไอ่เด็กนี่"ทานนี่ก็ได้แต่เนต้องล้างจานให้พี่นะ พี่ไม่ชอบล้างจานเอง""อ้าวงั้นไปข้างนอกแหละงั้น"ทรงนี้ขี้เกียจเหมือนกันนี่หว่า"ขับรถเป็นไหม" ระหว่างที่ฉันกำลังขับรถอยู่บนถนนใหญ่ฉันก็เกิดอยากรู้อะไรเลยถามน้องขึ้นมา"ไม่ครับ""นึกว่าจะขับเป็น""ไม่มีรถด้วยซ้ำจะขับเป็นได้ไง""ไม่
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 18 จะเสร็จน้องชายจริงเหรอ (NC+)

"วันนี้ผมกลับดึกนะครับ ไม่ต้องมารอรับผมตอนเลิกงาน" เนมันพูดบนรถขณะที่เรากำลังออกไปทำงานพร้อมกัน"ไปไหนอ่ะ""หาเที่ยวกับเพื่อนที่ทำงานด้วยกันต่อ""ทำงานไม่ถึงสองอาทิตย์ ได้เพื่อนเที่ยวแล้ว""แน่นอน ได้ตั้งแต่วันแรกที่เข้าไปแล้วเพื่อนอ่ะ""เอาใครมาเป็นเพื่อนดูให้ดีๆแล้วกัน อย่าพึ่งไว้ใจเกิน""ผมรู้ครับ""ว่าแต่แกจะกลับเวลาไหนขอเวลาที่ชัวร์""โห! อันนี้ไม่รู้เลยครับ""แล้วแกจะไปเที่ยวต่อชุดทำงานนี้เลยอ่ะนะ""เอาชุดไปเปลี่ยนอยู่""หู้ย! เตรียมพร้อมเชียวนะเรื่องนี้""ตอนกลับห้องผมอาจจะเมาหน่อยนะ ทำอะไรผิดไปก็อย่าถือสาคนเมา""เข้าใจ""ถึงที่ทำงานพอดีเลย ไปก่อนนะครับ""อื่อ! ทำงานก็สู้ๆนะ""พี่ก็เหมือนกันครับ"ก็ว่าทำไมมันถึงยืมเงินเมื่อคืนนี้ ที่ไหนได้จะเอาไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนมาถึงช่วงเย็นของวันนี้ ฉันแวะทานข้าวที่ร้านอาหารหลังเลิกงานก่อนจะเข้าห้อง วันนี้ทานข้าวคนเดียวเหมือนตอนที่ใช้ชีวิตอยู่คนเดียว แต่เอาจริงตอนที่มีเพื่อนทานข้าวมันอร่อยกว่าตอนที่อยู่คนเดียวมากๆ 01:50 น.เสียงเปิดประตูเข้าห้องมาทำฉันสะดุ้งตื่น ก่อนฉันจะลุกขึ้นออกไปเช็กดูว่าใช่ไอ้เนไหมที่เข้ามา พอเห็นว่าเป็นมันก็โล้ง
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 19 มีครั้งที่หนึ่งต้องมีครั้งที่เรื่อยๆ (NC+)

"อ๊าาา... เนค่อยๆ" ฉันกดไม่ได้ที่จะไม่ร้องออกมาเพราะการที่โดนสัมผัสตรงนั้นผ่านลิ้นหนาของเขาที่ตวัดกวาดไปมาตรงกลีบน้องสาวฉันมันทำเอาซะใจฉันหลุดลอยไปไหนต่อไหนแล้ว ไม่แค่นั้นมันยังดูดติ่งตรงนั้นของฉันด้วยแม่งใจหายวาบ"เน อ๊ะ อ๊าาาา..." ฉันเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องแล้วมือเริ่มไปจับที่บริเวณหัวของเน มือกำผมเนไว้แน่นตัวกระเด้งรับทุกการสัมผัสนั้น อร๊ายยยยย! ไม่ไหวแล้วววววว..."อ๊ะ...เนพี่ไม่ไหวแล้ว พี่...พี่เริ่ม อ๊ะ อ๊าาา! เริ่มจะ"พูดยังไม่ทันจะจบเนก็เหมือนจะเข้าใจที่ฉันพูด ถอดปากออกจากตรงนั้น แล้วขยับตัวขึ้นมาท่อมตัวฉันอีกครั้ง จ้องตากับฉันอยู่สักพักก่อนจะก้มลงจูบที่ริมฝีปากฉันเบาๆ งือ! นี่คือจูบแรกระหว่างฉันกับไอ้เด็กนี่เลยนะฉันไม่คิดว่าการจูบของคนที่ไม่ได้เป็นแฟนกันมันก็รู้สึกดีไม่ต่างกันเลย มันเป็นจุบที่นุ้มมากๆ ทำฉันอยากจะจูบต่ออีกนานๆ หรือว่านี่...นี่ฉันคิดอะไรกับมันไปแล้วจริงๆเหรอ"ชอบล่ะสิ" จังหวะที่มันถอดปากออกมันรู้เลยว่าฉันไม่อยากหยุดจูบ ก็ฉันมันกำลังได้ที่เลยนี่นา"ขออีกทีได้ไหม" ฉันขยับแขนขึ้นไปโอบล้อมบริเวณต้นคอของเนไว้ก่อนขอให้มันจูบอีกครั้ง"แสดงว่าชอบจริงนะเนี่ย ฮือ!" พูดจบ
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more

บทที่ 20 ไอ้เน่จะอดได้จริงเหรอ

"ถ้าพี่ไม่ให้ผม ผมจะไม่คืนเงินพี่นะ""อะไรหนี้เกี่ยวไงด้วย""เกี่ยวดิ เกี่ยวหมดแหละอะไรที่จะทำให้พี่ยอม""ค่อยคุยกันพี่จะนอนแล้ว" "...!"หลังจากนั้นเสียงก็เงียบไป มันคงอยากนอนแล้วเหมือนกันหรือขี้เกียจพูดแล้วไม่แน่ใจคืออย่างงี้นะทุกคน ฉันก็แค่พูดไปงั้นๆแหละ แค่อยากรู้ว่ามันจะทำได้ไหม แต่ฟังแบบนี้ไม่น่าจะได้ มันน่าจะห้ามตัวเองไม่ได้เหมือนกันไม่ใช่แค่ฉันเช้าวันรุ่งขึ้น ฉันตื่นขึ้นมาพบเด็กหน้าใสๆนอนหลับอยู่ข้างๆ หน้าขาวใสอะไรขนาดนั้น ดูสิผิวหน้าก็เนี๊ยนเนียน เนียนกว่าผู้หญิงอย่างฉันเลยก็ได้ ทรงผมตอนนอนอย่างกับเช็ตไว้แต่ความเป็นจริงคือไม่เลยสักนิด ไม่เคยเช็ตด้วยซ้ำตั้งแต่กูกับมันมา ฉันว่ามันเหมาะกับงานนายแบบมากกว่าพนักงานบริษัทอีกนะ"มองอะไร" มันค่อยๆลืมตาขึ้นมาก่อนมองเห็นว่าฉันกำลังนอนหันข้างไปจ้องหน้ามันอยู่"เปล่า ฉันลุกไปอาบน้ำก่อนนะ""อือ! เอ้ยยยยย..." มันตอบกับด้วยน้ำเสียงที่เบาก่อนจะยืดตัวบิดขี้เกียจบนที่นอนต่อด้วยเสียงแบบนั้นแหละ"อ้าวไม่บอกกันละว่า 8 โมงแล้ว" เนมองไปเห็นนาฬิกาตั้งโต๊ะข้างเตียงบอกเวลา 08:18 น. ก่อนเขาจะรีบลุกแล้ววิ่งไปเข้าห้องน้ำที่ตอนนี้มีลูกตาลอยู่ในนั้น"เข้า
last updateLast Updated : 2026-07-18
Read more
PREV
123
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status