All Chapters of หลงนายเข้าแล้ว: Chapter 1 - Chapter 10

คาบเรียนตอนบ่ายของวันเปิดเทอมวันแรกฉันกับยัยกล้วยหอมนั่งเรียนอยู่ในห้องของคณะตามปกติแต่แล้ว… เห้ย! บังเอิญเห็นพี่คนนั้นเดินผ่านหน้าห้องเรียนของเราไปจริงๆ ด้วย!แปลว่าพี่เขาต้องเรียนอยู่ชั้นนี้แน่เลย ฉันรีบคิดในใจทันทีถ้าคลาสนี้หมดเมื่อไหร่ ฉันจะรอให้พี่เขาเลิกเรียนก่อนกลับบ้าน…ทั้งที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจะรอทำไม ก็แค่…อยากเจออีกครั้งเท่านั้นเองแต่ถ้าเจอจริงๆ ก็ไม่กล้าพูดอะไรอยู่ดีนั่นแหละ“มึงเห็นเหมือนกูใช่ไหม?” ฉันรีบหันไปถามกล้วยหอม“เห็นสิ พี่คนนั้นเดินผ่านไปเมื่อกี้ไง”“กูว่าเขาต้องเรียนชั้นเดียวกับเรานี่แหละ”“แล้วไงต่อ?”“ก็…จะรอให้เขาเลิกเรียนก่อน ถึงจะกลับ”“แล้วถ้าเขาเลิกก่อนแกอ่ะ?”“ก็กลับเลย”“โอ้ย มึงเริ่มบ้าผู้ชายขึ้นทุกวันแล้วนะ ยัยแว่น”“เพื่อนมึงนะนี่ พูดดีๆ หน่อย”“เออๆ ตามใจ จะรอก็รอไปเถอะ”พอคลาสฉันจบ ฉันมั่นใจเลยว่าพี่เขายังไม่เลิก เพราะยังไม่เห็นเดินผ่านไปฉันกับกล้วยเลยนั่งรอ รอนานมาก จนเริ่มมีบางห้องทยอยเลิกคลาสแล้ว“ไหนล่ะ พี่สุดหล่อของมึง?” กล้วยถามเสียงขำๆ“เดี๋ยวก็ออกมาแหละ… อ๋อ! นั่นไง!”ฉันรีบกระตุกแขนเพื่อน “เห้ยๆๆ เดี๋ยวๆ ไปหลบตรงนั้นเร็ว!”แล้วก็ลากกล

มือของฉันตอนนี้วางอยู่บนหน้าตักของตัวเอง และถูกมือของพี่กลูซกุมไว้แน่น ความเงียบในรถคล้ายจะกลืนกินทุกอย่างรอบตัวมีเพียงเสียงลมหายใจของเราสองคนที่ดังสลับกันอยู่ในห้องโดยสารแคบๆเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง มันนานเกินไปแล้ว เพื่อนคงเริ่มเป็นห่วงแน่ๆฉันเลยตัดสินใจพูดขึ้นเบาๆ“เอ่อ… พี่ก–”ยังไม่ทันจบคำ พี่กลูซก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ ริมฝีปากของเขาแตะลงบนปากของฉันอย่างรวดเร็วฉันตกใจจนสมองหยุดคิด ทุกอย่างนิ่งไปหมด เหลือเพียงแค่เสียงหัวใจที่เต้นแรงจนกลัวว่าเขาจะได้ยินริมฝีปากของเขากดแน่นและขยับช้าๆ ก่อนจะเร่งจังหวะขึ้น จนฉันต้องรีบหันหน้าหนีออกมาอย่างร้อนรน“หนูว่า… เพื่อนคงตามหาแล้วค่ะ หนูออกมานานเกินไปแล้ว ขอตัวนะคะ”พูดจบ ฉันรีบเปิดประตูรถลงมา หัวใจเต้นไม่เป็นจังหวะเชี่ย… จูบแรกของฉัน!บ้าชะมัด ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลย ทั้งขนลุก ทั้งร้อน ทั้งมึนไปหมดพอกลับขึ้นห้องดีนะที่เพื่อนยังไม่ตื่น ไม่งั้นคงโดนถามยาวแน่ รีบนอนดีกว่า…เช้าวันถัดมา“มึงๆ ตื่นได้แล้ว!” เสียงยัยกล้วยปลุกฉันจากความฝัน“อื้อ… อะไรเนี่ย”“จะไปเรียนสายอยู่แล้ว รีบไปอาบน้ำ!”“เชี่ย!! ลืมไปเลยว่าวันนี้มีเรียนเช้า!”“แน่ะ

“มึงกูนอนไม่หลับ” ฉันที่เรียกยัยกล้วยที่ดูเหมือนจะหลับสนิทแล้ว เพราะไม่มีเสียงตอบรับจากหมายเลขที่ฉันเรียกเห้ออออเพื่อนก็หลับไปแล้วเมื่อไหร่ เมื่อไหร่กูหลับจะนอนฉันเลยลุกจากที่นอนเดินไปตรงระเบียงหลังห้อง ยืนรับลมไปเรื่อยแล้วตาก็เหลือบไปเห็นรถพี่กลูซ หรือตาฝาดแว่นตาฉันก็ใส่อยู่นี้ไม่หน้าดูผิด ใช่จริงๆ เขามาทำอะไรเวลานี้ มันเที่ยงคืนละนะหรือเขาอาจมีเพื่อนที่อยู่หอนี้ ฉันจ้องมองรถพี่เขาอยู่นานพร้อมคิดนั้นนี้ว่าเขาจะมาหาใครเพื่อนเขาพักอยู่ที่นี้ด้วยหรอ หรือยังไงและจู่ๆแชทก็เด้งขึ้นบนมือถือฉัน “พี่เห็นนะว่าจ้องมองที่รถพี่อยู่”เห้ยเขาอยู่บนรถอยู่หรอ นึกว่าไม่ได้อยู่บนรถ เราก็จ้องตั้งนาน เราเงียบไปพิมตอบอะไรกลับ แต่พี่กลูซก็ส่งมาอีก“ลงมานี่หน่อย”แล้วเรื่องอะไรเราถึงจะทำตามเขาหระเราไมาต้องทำตามก็ได้หนิ ...แต่ใจนึงก็อยากลงไปหา อะไรวะนี้ ไหนว่าแต่ชอบไงตาล แค่ชอบๆไม่ได้คิดอะไรมากกว่านั้น และอย่าคิดเพราะเดี๋ยวมึงก็ได้อกหักครั้งแรกหรอก...แต่สุดท้ายกูก็ลงไป เชี้ยใจกูแม่ง มันยังไง ฉันเปิดประตูรถเขาเข้าไปนั่งข้าง“นึกว่าจะไม่ลงมาชะแล้ว”เราจะแก้ตัวพูดยังไงดีให้เูว่าตัวเองไม่ได้ใจง่าย“ก็แค่คิ

วันรุ่งขึ้น ช่วงบ่าย3โมงเกือบจะบ่าย4โมงละเรากลับพี่กลูซกำลังเดินทางออกไปที่ทะเล“เอ้อพี่ลืม” พี่กลูซพูดขึ้นในรถ“อะไรคะ”“เราไม่ได้ไปกันแค่ 2 คน แต่มีเพื่อนพี่ไปด้วย”“ก็ไม่เห็นไปไรหนิ ว่าแต่กี่คน”“รวมทั้งหมดหรอ”“ยังไง ทำไมถึงว่ารวมทั้ง แสดงว่าไม่ใช่แค่เพื่อนพี่”“ก็มีแฟนพวกมันไปด้วย”“อะรวมกี่คนทีนี้”“เพื่อน 3 คน และบอกแฟนพวกมันทั้ง3คนไป ก็เป็น 6 คน รวมเรา 2 เป็น 8 คน”“เห้อออ”“ทำไม”“กูหนูจะอยู่ยังไงกับคนอื่น”“ก็อยู่กับพี่ไง จะไปอยู่กับคนอื่นทำไม”“ก็เผื่อตอนพี่ไปอยู่กับเพื่อน แล้วหนูจะอยู่กับแฟนเพื่อนๆที่ได้หรอ”“ไม่ต้องห่วง ไม่ปล่อยให้อยู่กับคนอื่นโดยไม่มีพี่อยู่ด้วยหรอก”“พูดแล้วนะ”“ครับบบบ”“แล้วนัดไปเจอกันที่นู้นเลยหรอ”“ใช่แล้ว ทีแรกพี่คิดว่าไปถึงจะได้พักผ่อนคืนแรก แต่คงไม่ใช่เพราะพวกมันอยากจัดปาร์ตี้คืนแรกเลย”“นั้นทำไมหนูเริ่มเครียดแล้ว”“เครียดอะไรไม่มีอะไรหรอก”“ก็เครียดเพราะว่าพวกพี่ดื่มกันแต่หนูคนไม่ดื่มมันก็จะอยู่ด้วยยากๆหน่อยอะ”“อยู่กับพี่ไม่ต้องห่วงบอกไว้แล้วไง พามาเที่ยวนะอย่าคิดมาก”“ก็ได้ไม่คิดแล้ว”หลังจากนั้นฉันก็เผลอหลับตลอดทางจนมาถึงที่แล้ว 6 โมงเย็นพอด

“พี่กลูซ ตาลต้องกลับแล้วนะ เพราะเพื่อนวันนี้ตาลต้องไปรอรับมัน”“ได้สิ”เราออกจากห้องของพี่กลูซ และกลับไปที่ห้องหอพักของเรา แต่ว่าให้เพื่อนเรามันมาถึงแล้ว“อ้าวมึงไหนบอกจะให้กูไปรับ”“กูบังเอิญเจอคนรู้จักเขาบอกจะมาส่งเลยมากับเขาเลย”“อ๋อ”“ว่าแต่มึง”“อะไร”“มึงไปไหนมา ตอบความจริงมาเดี๋ยวนี้”จะให้ตอบความจริงยังไงมันเป็นเรื่องที่มึงรู้ไม่ได้ ตอบมันยังไงดีหระทีนี้“เอ่อ กูไปซื้อของมา”“ไหนของมึง ไม่เห็นมี” อ้าวแย่ละ“อ๋อพูดผิด ไปทานข้าวมา”“ทานคนเดียวเนี่ยนะ”“เออดิวะก็มึงกว่าจะมา”“อ้าวหรอ เหมือนมึงมีอะไรปิดบังกูอยู่ แต่ช่างเถอะ จริงๆถ้าเกิดมีเรื่องอะก็บอกกูได้ กูไม่ว่ามึงหรอก”มันพูดเหมือนมันดูเราออกยังไงไม่รู้ หรือว่าเราควรเล่าให้มันฟัง“เอ่อจริงๆก็มี แต่ว่ามันเป็นเรื่องที่”“เรื่องอะไร”“เรื่องพี่กลูซคนนั้น”“อ๋อคนที่มึงชอบเขา ทำไมอะ”“คือฉันกับเขาแบบ เหมือนจะเริ่มสนิทกันแล้ว”“จริงดิ เดี๋ยวอีกหน่อยมึงก็ได้เป็นแฟนแล้วอะดิ คอยดู”“แต่ว่าความสนิทของเรา มันมากกว่าคนรู้จักและการกระทำมันเหมือนคนเป็นแฟนทำกัน”“ยังไง อย่าบอกนะว่าแบบมีอะไรกันแล้ว”“อือ3-4ครั้งแล้ว”“หมายความได้เป็นแหนพี่เข