All Chapters of Make The Hard One Surrender (SPG): Chapter 1 - Chapter 10

Napatigil ako sa paglakad sa kahabaan ng bangketa habang nakatapat ang cellphone sa tainga ko. Ang lamig ng boses ng lalaki sa kabilang linya ay parang yelo na bumaon sa sistema ko. Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa loob ng condo ni Jeremy, pakiramdam ko ay tuluyan nang namanhid ang buong katawan ko. Walang emosyon na lumalabas sa akin kundi ang purong pagkalito. "Sino 'to?" tanong ko, sinusubukang patatagin ang boses ko kahit na nanginginig ang buong pagkatao ko. "How did you get my number? At paano mo nalaman ang nangyari?" "That doesn't matter right now, Lyra," sagot ng baritonong boses. Sobrang kalmado ng tono niya, na para bang normal na gabi lang ito para sa kanya habang gumuho na ang buong mundo ko. "Ang mahalaga, alam ko kung gaano ka kawawa sa loob ng silid na 'yan. You look so pathetic crying over a man who doesn't deserve even a single drop of your tears." Nilingon ko ang paligid ko. Ang mga naglalakihang building sa Makati, ang mga sasakyang dumadaan, ang ilang taon

Buong weekend kong pinag-isipan kung tutuloy ako sa tagpuan. Pero heto ako ngayon, nakatayo sa lobby ng Blackwood Tower sa Bonifacio Global City. Ang buong gusali ay gawa sa madilim na salamin at bakal, mukhang matayog at malamig, eksaktong repleksyon ng reputasyon ng lalaking nagmamay-ari nito. Sumasakit ang ulo ko sa halo-halong kaba at kakaibang kuryosidad habang hawak ang bag ko."Good morning, Miss Reyes. Mr. Blackwood is expecting you," bati ng isang sekretarya na mukhang galing sa isang fashion magazine.Sinalubong niya ako at inihatid patungo sa pribadong elevator. Walang ibang pindutan doon kundi ang penthouse floor. Habang umaakyat kami nang napakabilis, naramdaman ko ang pagkabog ng dibdib ko. Dapat ba talaga akong nandidito? normal na tao ang umiiwas sa panganib, pero ako, parang kusang naglalakad papasok sa lungga ng leon.Bumukas ang pinto ng elevator at bumadya sa akin ang isang malawak, minimalistang opisina. Ang dingding ay purong salamin na tanaw ang buong skyline ng

Napatitig ako sa lumarawan na nasa unang pahina ng folder. My mind went completely blank, at pakiramdam ko ay biglang nawalan ng hangin sa loob ng opisina. Ang litrato ay kuha maraming taon na ang nakalilipas sa isang lumang hacienda. Sa gitna ng larawan ay si Papa, mas bata pa rito at nakangiti, habang nakaakbay sa isang lalaking kamukhang-kamukha ni Kael."Is this... your father?" mahina kong tanong, hindi inaalis ang tingin sa litrato."That's my uncle, Arthur Blackwood," malamig na sagot ni Kael. Tumayo siya at naglakad palapit sa gilid ng mesa ko, ang presensya niya ay hindi na ganoon kasing-distansya tulad ng kanina. "He was the former CEO of Blackwood Holdings bago siya tuluyang nawala sa eksena. Sampung taon na ang nakararaan, he allegedly committed suicide matapos mabaon sa utang ang kumpanya dahil sa isang failed expansion.""Anong kinalaman ng tatay ko rito?" Tumingin ako sa kanya, pilit hinahanap ang koneksyon. "My family is into retail and real estate. Wala kaming kinalam

Nakatitig ako sa salamin habang inaayos ng isang sikat na stylist ang huling hibla ng buhok ko. I was wearing a breathtaking emerald green gown na si Kael mismo ang pumili. physical appearance matters so much to these people, and tonight, I had to look like I belonged to the top tier of society. Pero sa loob-loob ko, nanginginig ako sa takot at reluctance.Tatlong araw na ang nakalipas simula nang lumipat ako sa penthouse ni Kael. Sobrang tahimik ng co-living setup namin, halos sa hapag-kainan lang kami nagkikita at puro negosyo lang ang pinag-uusapan. But tonight was different. Tonight, we were going public.Bumukas ang pinto ng dressing room at iniluwa si Kael. Napasinghap ako nang tahimik. He looked dangerously handsome in his classic black tuxedo. Lumapit siya sa akin, ang kanyang mga mata ay bahagyang lumambot nang makita ang hitsura ko."You look stunning, Lyra," bulong niya, ang boses niya ay may kakaibang timbre na nagpadoble sa kaba sa dibdib ko. "Are you ready? The media is

Napatigil ako sa mismong tapat ng pinto ng limousine dahil sa tanong ng journalist. My mind was racing, at nakaramdam ako ng matinding pagkabalisa. The media was already spinning the story, at kung hindi kami mag-iingat, baka ako pa ang lumabas na kontrabida sa mata ng publiko.Bago pa ako makasagot, marahan akong hinila ni Kael pumasok sa loob ng sasakyan habang hinarangan ng mga bodyguards ang reporter. Nang maisara ang pinto at umandar ang sasakyan, nanatili ang nakabibinging katahimikan sa loob ng sasakyan. I felt so conflicted. Ang pumasok sa mundo ng corporate war ay isang bagay, pero ang maging sentro ng iskandalo ay ibang usapan na."We need to control the narrative, Lyra," basag ni Kael sa katahimikan habang nakatingin sa akin. "Ang tanong ng journalist na 'yon ay hindi lang basta tsismis. Pinalabas 'yan ng pamilya ni Jeremy para sirain ang kredibilidad mo at palabasing ikaw ang nagtaksil.""Gagawin talaga nila lahat para lang isalba ang sarili nila," pait kong sabi, habang n