Kabanata 3

Hindi ako nakatulog buong gabi. Paulit-ulit na tumatakbo sa isip ko ang boses ng lalaki sa telepono, pati na rin ang grabeng pagtatakwil ng mga magulang ko. Pagdating ng umaga, imbis na magmukmok sa kwarto, dinala ko ang laptop ko sa isang tahimik na cafe malayo sa bahay namin. Kung may isang bagay man na natutunan ko sa mundo ng negosyo, iyon ay ang hindi basta-basta magtiwala sa mga taong nag-aalok ng tulong nang walang kapalit.

Sino ba talaga ang lalaking 'yon? Paano niya nalaman ang lahat?

Inisa-isa ko ang mga koneksyon ng pamilya namin at ng pamilya ni Jeremy. Sinubukan kong mag-search gamit ang iilang impormasyon na nakuha ko sa boses niya—baritono, mayaman, at may malalim na galit sa parehong mga tao na sumira sa akin. Pero walang nagtutugma. Hanggang sa maalala ko ang huling sinabi niya bago niya ibaba ang tawag kagabi. Sabi niya, ang pamilya ni Jeremy ay may malaking utang na hindi nababayaran sa isang mas malaking kumpanya.

Nagsimula akong mag-type sa search bar ng laptop ko tungkol sa mga creditors ng kumpanya ni Jeremy. At doon lumabas ang isang pangalan na nagpapatigil sa tibok ng puso ko.

Blackwood Holdings.

At ang kasalukuyang namumuno rito? Si Kael Alaric Blackwood. Ang lalaking binansagan ng media bilang ang pinakamakapangyarihang CEO sa buong bansa. Kilala rin siya sa corporate world bilang ang pinakamalupit at walang pusong bilyonaryo na walang sinasanto kapag negosyo na ang pinag-uusapan.

"No way," bulong ko sa sarili ko habang nakatitig sa litrato niya sa isang business magazine article.

Kahit sa litrato lang, kitang-kita ang lamig ng kanyang mga mata. He looked like a wolf dressed in an expensive bespoke suit. Siya ba ang tumawag sa akin? Pero bakit ang isang katulad ni Kael Alaric Blackwood ay mag-aaksaya ng oras sa isang katulad ko? Ano ang kinalaman ko sa mga plano niya?

Habang malalim ang iniisip ko, biglang nag-vibrate ang phone ko. Nang tingnan ko, tumatawag si Brenda short for Brenand, ang pinakamalapit kong kaibigan na nagtatrabaho rin bilang isang financial analyst sa Makati. Agad ko itong sinagot.

"Lyra! Oh my God, are you okay?" bungad agad ni Brenda sa kabilang linya. Balisa ang boses niya. "Nabalitaan ko ang nangyari sa inyo ni Jeremy. I'm so sorry, girl. Sabi sa office, tuloy pa rin daw ang merger ng kumpanya niyo kahit nagka-on sila ni Chloe? Gago ba siya?"

"Bren, please, ayaw ko muna pag-usapan si Jeremy," pakiusap ko habang nakatitig pa rin sa screen ng laptop ko. "May itatanong ako sa'yo. May alam ka ba tungkol kay Kael Alaric Blackwood?"

Natahimik ang kabilang linya ng ilang segundo. Rinig ko ang malalim na paghinga ni Brenda bago siya muling nagsalita, ang boses niya ngayon ay puno ng seryosong babala.

"Lyra, bakit mo tinatanong ang tungkol sa kanya? Please tell me you're not involved with that man."

"Bakit? Ano bang meron sa kanya?"

"Seryoso ka ba? He is a monster in a suit, Lyra," diretsong sabi ni Brenda. "Ang tsismis sa corporate world, kapag nakuha mo ang atensyon ni Kael Blackwood, dalawa lang ang ibig sabihin niyan. It's either gagamitin ka niya para pabagsakin ang mga kalaban niya, o ikaw mismo ang pababagsakin niya. Sobrang dumi niyang maglaro sa business. He values nothing but profit and power. Loyalty is bought pagdating sa kanya. Kaya kung ano man ang iniisip mo, stay away from him."

"Paano kung siya ang lumapit sa akin?" mahina kong tanong.

"Ano?" napasigaw si Brenda sa kabilang linya. "Are you crazy? Kung tinawagan ka niya o kinontak, ignore him. Huwag kang makikipag-deal sa kanya. Masasaktan ka lang, Lyra. Kung sa tingin mo ay sinira nina Jeremy at Chloe ang buhay mo, kayang-kaya ni Kael na burahin ang buong pagkatao mo na parang bula."

"I don't care anymore, Bren," sagot ko habang inaalala ang mukha ng kapatid ko na walang kaanu-anong pinalayas ako sa buhay ng fiancé ko. "Wala na ring natira sa akin. My parents chose money over me. If Kael Blackwood is the only person who can help me burn their world down, then I will take the risk."

"Lyra, listen to me—"

Hindi ko na pinatapos si Brenda. Ibinaba ko na ang tawag at isinarado ang aking laptop. Ang babala ng kaibigan ko ay imbis na takutin ako, mas lalo lang nitong ginatungan ang kuryosidad ko. Bakit interesado ang isang bilyonaryo sa isang sirang relasyon? May mas malalim ba itong dahilan?

Bumalik ako sa bahay ng mga magulang ko para lang kunin ang iilan ko pang gamit. Ayaw ko nang manatili sa bubong na ito kung saan ang tingin sa akin ay isang sagabal sa kanilang mga negosyo.

Pagpasok ko sa sala, nandoon si Chloe, nakaupo sa sofa habang pumipili ng mga disenyo para sa magiging kasal nila ni Jeremy. Nang makita niya ako, ngumiti siya nang nakakaloko, walang bakas ng hiya sa kanyang mukha.

"Oh, Lyra, nandidiyan ka pala," sabi ni Chloe habang iwinawagayway ang isang wedding brochure. "You know, our guest impression matters a lot sa wedding setup, kaya nahihirapan akong pumili. But since you have good taste, baka naman gusto mong tumulong? For old times' sake."

Tinitigan ko siya nang matalim, pilit kong pinipigilan ang sarili ko na saktan siya. "Huwag mo akong kausapin, Chloe. I*****k mo sa bagang mo si Jeremy. Magpapakasasa kayo sa pera ng pamilya natin, pero tandaan mo ito, hindi habangbuhay ay nasa itaas kayo."

"Wow, strong," tawa ni Chloe, sabay tayo at lumapit sa akin. "Pero aminin mo, Lyra, mas bagay naman talaga kami ni Jeremy. You are too stiff. Too corporate. Kaya ka iniwan. Kaya kung ako sa'yo, tanggapin mo na lang ang katotohanan."

Hindi ko na siya sinagot. Nilagpasan ko siya at mabilis na umakyat sa kwarto ko para mag-impake. Sa bawat gamit na isinisid ko sa maleta ko, mas lalong tumitindi ang galit sa puso ko. Hinding-hindi ko papayagan na matapos ang kwentong ito na sila ang nanalo habang ako ay nagdurusa sa gilid.

Nang matapos akong mag-impake, bumaba na ako bitbit ang aking mga maleta. Ni hindi ko na tinignan si Chloe na abala pa rin sa kanyang cellphone sa sala. Lumabas ako ng gate ng mansyon namin at sumakay sa isang taxi na kanina ko pa tinawagan.

Habang umaandar ang sasakyan papalayo sa lugar na dati kong tinatawag na tahanan, tumunog ang notification ng email ko sa phone ko.

Binuksan ko ito, inaasahan na baka trabaho o kaya naman ay mensahe mula kay Marco. Pero laking gulat ko nang makita ang header ng email. Galing ito sa opisyal na communication channel ng pinakamalaking kumpanya sa bansa.

Isang formal invitation mula sa Blackwood Holdings ang nakasaad doon. Isang pribadong pagpupulong sa darating na Lunes, alas-diyes ng umaga, sa mismong penthouse ni Kael Alaric Blackwood. At ang nakasulat sa dulo ng sulat ay isang maikling mensahe na alam kong galing mismo sa kanya.

"Your seat at the table is ready, Miss Reyes. Let's see if you have the courage to take it."