ภายในห้องโถงกว้างตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์หรูหรา ณัฐกฤตากวาดสายตามองของแต่ละชิ้นนั้นราคาไม่น่าจะต่ำกว่าห้าหกหลักอย่างที่เธอคาดไว้ไม่มีผิด กรภัทร์ที่เดินอุ้มร่างเด็กชายที่หลับสนิทไว้บนบ่า หันมามองณัฐกฤตาที่เดินอย่างกล้าๆ กลัวๆ ตามหลังเขาอยู่หลายก้าว เขาจึงคว้ามือเล็กของณัฐกฤตาขึ้นมากุมไว้แน่นเป็นการปลอบโยน“ไม่ต้องกลัวนะน้ำตาล คุณพ่อกับแม่เล็กของผมท่านใจดีและรักเด็กมาก และที่สำคัญผมอยู่ตรงนี้ อยู่ข้างๆ คุณเสมอ”ณัฐกฤตายิ้มหวานแทนคำขอบคุณ น้ำเสียงอ่อนโยนและสายตาหวานล้ำของกรภัทร์ ทำให้ณัฐกฤตารู้สึกใจชื้นอย่างน่าประหลาด ความรู้สึกหวาดหวั่นพลันจางหายไป และยอมให้เขากุมมือเธอไปตลอดทางเดินโดยไม่ขัดขืนกระทั่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าชายหญิงวัยใกล้เกษียณคู่หนึ่ง ณัฐกฤตาลอบมองท่านเจ้าสัวที่มีท่าทางสง่างาม แม้จะอายุมากแล้วแต่ยังดูแข็งแรงดี ส่วนหญิงสูงวัยใบหน้าเปื้อนยิ้มที่นั่งข้างๆ ท่านเจ้าสัวนั้น ก็คงจะเป็นแม่เล็ก ภรรยาผู้เป็นเจ้าของคฤหาสน์ สายตาคนอาวุโสกว่าสองคู่นั้นพร้อมใจกันมองมือของกรภัทร์ ที่ยังคงเกาะกุมมือของณัฐกฤตาไว้แน่น แล้วต่างก็หันกลับมามองหน้ากัน ทำท่าคล้ายจะยิ้ม ณัฐกฤตาจึงรีบพลิกข้อมือของตัวเ
최신 업데이트 : 2026-07-21
