Semua Bab ANG KANIYANG PINAKAMATAMIS NA GANTI. : Bab 61 - Bab 70

KABANATA 61ANG KANILANG UNANG HALIKYumuko at mabagal na naglakad si Flora patungong banyo dala ang napiling damit panggabi, nang hindi nakakalimutang isara ang pinto sa kaniyang likuran.Sa sandaling isinuot niya ang damit panggabi, tumayo siya sa harap ng salamin, hindi mabasa ang kaniyang ekspresyon.Ang babaeng nakatitig sa kaniya sa salamin na nakasuot ng pulang sutlang damit panggabi ay mukhang ibang-iba—tulad ng isang seksing sikat na personalidad na gumagawa ng pampublikong pagpapakita para sa kaniyang mga tagahanga.Ang damit ay ilang sentimetro sa itaas ng kaniyang mga tuhod. Niyakap nito ang kaniyang balakang nang maluwag at pinahintulutang maipakita ng kaniyang mga kurba ang buong ganda ng mga ito.Lahat ay perpekto, na para bang espesyal na ginawa para sa kaniya."Diyos ko!" Napasinghap siya nang lumipat ang kaniyang tingin sa itaas na bahagi ng salamin.Bahagya lamang natatakpan ang kaniyang dibdib. Ang damit panggabi ay halos hindi man lang matakpan ang kaniyang mga ts

KABANATA 63UNANG ARAW SA TRABAHO.Ang elegante at magandang anyo ni Flora ay bagay na bagay sa asul na kamiseta na suot niya, na maayos na nakapasok sa isang coffee-brown na blazer.Nagtrabaho na siya sa iba't ibang kumpanya noon, pero ito talaga ang unang pagkakataon na magtatrabaho siya bilang CEO.Isang staff member na pamilyar sa gusali ang tumulong sa pagdadala ng kanyang handbag habang inaakay siya nito patungo sa kanyang opisina sa ikaanim na palapag.Nang makalabas sila ng elevator, naglakad sila lampas sa iba pang mga pinto, na bawat isa ay may sariling designation, hanggang sa huminto sila sa malaking salaming pinto sa pinakadulong kanan.Sandaling natigilan si Flora nang bumukas ang pinto, at sinuri ng kanyang mga mata ang bakanteng mesa at ang tambak ng mga file na mukhang maayos na nakaayos ngunit ilang araw nang hindi nagagalaw."Bakit walang laman ang desk na ito? Ipinapalagay kong ito ang dapat na desk ng secretary ko?" tanong niya."Opo, ma'am," mahinahong sagot ng l

KABANATA 65AKO ANG DAHILAN KUNG BAKIT NAWALAN SIYA NG LAHATSa sandaling narinig ni Flora ang pangalan, humigpit ang kanyang dibdib.Richard Wilson.Ang lalaking kinamumuhian niya nang higit sa kahit sino.Nagkiskis ang kanyang mga ngipin."Kung siya nga? At kung hindi naman? Ano bang pakialam mo diyan?"Ngumisi si Adrian. "Bakit hindi ko pakialam gayong nag-divorce ka isang buwan pa lang matapos mong sumiping sa akin?"Napahigpit si Flora at kinagat ang kanyang panga."Bagong kasal ka pa lang, pero nandaya ka sa asawa mo? Iyon ba ay—""Tama na, Adrian!" Hindi niya alam kung kailan lumabas ang babalang iyon mula sa kanyang mga labi.Mahigpit niyang kinuyom ang kanyang mga kamao sa galit."Kailangan mo bang siyasatin ang buong buhay ko?""Kailangan ko lang malaman ang totoo," sagot ni Adrian at lumapit nang isang hakbang."Sabihin mo sa akin, may kinalaman ba ang diborsyo mo sa gabing iyon? O lagi ka na bang natutulog sa iba't ibang lalaki bago pa iyon?"Bago pa siya makakurap, isang

KABANATA 67ANG BABAENG SUMIRA SA BUHAY KONangibabaw ang ngiti sa mukha ni Bianca habang bumababa sila at naglakad patungo sa pasukan."Kita mo? Kahit ang security ng restaurant alam na hindi ito para sa mababang uri."Umirap si Flora na may bahagyang ngiti. "Sobra kang mapagmalabis," sabi niya.Elegante ang loob ng lobby ng restaurant. Maayos na nakaayos ang mga mesa, habang ang maliwanag na puti at malamlam na asul na ilaw ay nagbibigay-liwanag sa mga dingding.Nakita ni Flora ang isang bakanteng mesa sa kaliwang sulok at ibinaba ang kanyang bag. "Dito na tayo umupo.""Hindi," agad na tumutol si Bianca. "Mas gusto ko sa kabilang gilid." Itinuro niya ang isa pang seksyon.Nang tumingin si Flora sa direksyon ng kanyang kamay, napahinto siya dahil sa malaking karatula na nakalagay sa harap ng sulok."Bianca…""Nakasulat 'VIP only.' Hindi mo ba nakikita?""Siyempre nakikita ko. At karapat-dapat ka sa VIP treatment ngayon.""Sige na, dito lang tayo para mananghalian," obserba ni Flora.

KABANATA 69ANG KATOTOHANAN TUNGKOL KAY CHRISTINEBumalik si Flora sa kanyang opisina na may mabigat na damdamin.Sinubukan niyang tumuon sa tatlong file na naghihintay sa kanyang mesa, pero paulit-ulit na bumabalik ang kanyang isip sa mukha ni Richard sa labas ng restawran. Ang kanyang boses. Ang kanyang pekeng panghihinayang.Ayaw niyang aminin na may kapangyarihan pa rin siyang umuga sa kanya, kahit sandali lang.Umiling siya nang may buntong-hininga, at pinilit ang sarili na umupo at suriin ang mga dokumento isa-isa. Hindi maghihintay ang trapiko sa weekend para sa kanyang mga damdamin.Nang matapos siya, 5:50 na ng hapon.Mabilis niyang inayos ang kanyang bag, nagpaalam nang maikli sa guwardiya sa ibaba, at nagmaneho papalayo. Pero mas masahol pa ang trapiko kaysa inaasahan niya. Dahan-dahang gumagalaw ang mga sasakyan, isa-isa, habang naririnig ang mga bulungan mula sa bawat direksyon, at ang biyahe na dapat sana ay dalawampu't limang minuto lang ang tumagal ng halos isang oras.