All Chapters of ANG KANIYANG PINAKAMATAMIS NA GANTI. : Chapter 81 - Chapter 90

KABANATA 82ANG MUKHA NG KAWALAN NG SALAMaliwanag ang umagang iyon ng Huwebes, tulad ng ibang mga araw. Nakaupo si Richard sa study room, nakapatong ang kanyang mga kamay sa mesa, habang ang kanyang mukha ay may ekspresyong mahirap basahin. Lagpas alas-diyes na ng umaga, ngunit nasa bahay pa rin siya. Hindi tulad ng ibang araw ng trabaho, palagi siyang umaalis papuntang opisina bago mag-alas-otso.Lubos siyang nalubog sa kanyang mga iniisip kaya hindi man lang niya napansin na halos limang minuto nang nakatayo sa tabi niya si Debby.Ang totoo, naging impiyerno para sa kanya ang mga nakaraang araw. Sunod-sunod ang kanyang mga pagpupulong kasama ang mga kliyenteng ang mga paninda ay nasa loob ng dalawang barko niyang lumubog.Nakikiusap siya sa bawat isa sa kanila na bigyan siya ng mas maraming oras upang maiproseso ang kanilang mga refund, dahil mula nang ibalik niya kay Mr. Silas ang 70% ng kanyang investment, literal nang nalugi ang kanyang account. Ginawa niya iyon dahil sa despera

KABANATA 84SINO ANG NAGPADALA SA’YO?Mag-isa lamang na nakatayo ang hindi pa tapos na gusali sa malungkot na dulo ng isang sirang kalsada, isang mataas na kulay-abong estruktura na gawa sa malamig na semento na walang mga bintana at pinto. Dumadaan ang hangin sa loob nito na may tunog na parang isang lalaking umiiyak.Huminto ang sasakyan ni Richard sa gate, at si Donald, na naghihintay roon habang nakalagay ang mga kamay sa kanyang bulsa at maputla ang mukha, ay nagmadaling buksan ang pinto para sa kanya.“Magandang umaga, sir. Nasa ikatlong palapag siya.”“Nagsasalita ba siya?”Lumunok si Donald.“Hindi pa, sir. Wala pa siyang sinasabing kahit anong matinong bagay.”Sabay silang umakyat sa hagdan, at sa bawat hakbang, mas naririnig ni Richard ang tunog ng tumutulong tubig at ang mabigat na sigaw ng isang lalaki na palapit nang palapit.Sa ikatlong palapag, isang bombilya lamang ang nakasabit sa isang kawad sa gitna ng walang laman na bulwagan. Sa ilalim nito, isang lalaki ang nakat

KABANATA 86PAGSUBAYBAY KAY FLORAPagkaalis na pagkaalis ni Dan sa silid, biglang nawala ang ngiti sa mukha ni Flora. Idiniin niya ang kamay sa dibdib at nagpakawala ng hiningang mas kahawig ng isang hikbi."Hinding-hindi niya dapat malaman. Wala sa mga ito.""Hindi niya malalaman." Mahigpit siyang niyakap ni Adrian. "Ginagawa natin ito para hindi niya tingnan ang babaeng iyon sa ibang paraan. Alalahanin mo kung bakit natin ito sinimulan."Tumango siya habang nakasandal sa dibdib nito. Saglit niyang hinayaang mapahinga ang sarili roon habang pinakikinggan ang tibok ng puso ni Adrian. Pagkatapos, lumayo siya at pinunasan ang mga mata. Nang muli siyang tumingala, wala na ang maamong babae. Ang nakatayo sa harapan ni Adrian ay ang CEO ng WELVIS Limited."Mabuti. Ngayon, sabihin mo sa akin ang susunod nating hakbang. Hindi tayo puwedeng huminto ngayon, Adrian. Bumagsak na si Richard, pero hindi pa siya tuluyang talo.""Wow! Nagsalita ka na parang isang tunay na heneral. Hindi sumusuko!" n

KABANATA 88MAY ASAWA NA BA SI FLORA?Natahimik ang silid sa loob ng ilang sandali. Tumingin si Brian sa sahig, habang biglang naging interesado si Donald sa mga papel na hawak niya.Hindi sinagot ni Richard ang babae. Sa halip, naglakad siya patungo sa bintana at tumayo roon nang nakatalikod sa kanilang lahat, habang nakatingin sa lungsod sa ibaba na unti-unting nagliliwanag sa ilalim ng liwanag ng papalubog na araw.“Brian,” sabi niya makalipas ang ilang segundo. “Kung maaari, gusto kong kunin mo ang mga talaan ng mga tawag niya, ang mga bank account niya, at ang mga pangalan ng lahat ng taong nakipagkita sa kanya sa nakalipas na anim na buwan. Gusto ko ring may magbantay kay Adrian Smith araw at gabi.”“Opo, sir.”“At Debby.” Lumingon siya sa kanyang asawa.“Ano?”“Lumayo ka sa bagay na ito.” Humarap siya sa kanya, matigas ang ekspresyon ng mukha. “Kung kikilos ka ulit nang hindi nagpapaalam sa akin, hindi na kita mapoprotektahan.”Napatawa si Debby sa hindi makapaniwala.“Protekta

KABANATA 90ANG DRAMA NINA FLORA AT RICHARDKinaumagahan pagkatapos ng gala, iisang larawan ang nasa unang pahina ng bawat pahayagan sa New York. Makikita sa larawan sina Adrian Smith at Flora na nakatayo sa ilalim ng puting spotlight, mahigpit na magkahawak ang mga kamay. Sa itaas ng larawan, nakasulat sa malalaking itim na letra ang isang pamagat na hindi maaaring hindi mapansin ng sinumang mambabasa:“ANG LIHIM NA MRS. SMITH”Napakalakas na inihagis ni Richard ang pahayagan sa loob ng kanyang opisina kaya tumama ito sa dingding at nagkalat ang mga pahina sa sahig. Pagkatapos, tumayo siya sa tabi ng bintana habang nakahalukipkip at halos isang oras na hindi nagsalita. Samantala, nakatayo si Donald malapit sa pinto at hindi man lang nangahas na huminga nang masyadong malakas.“Sir,” mahinahong sabi ni Donald sa wakas, “tumawag ang sekretarya ni Mr. Harlow. Gusto niya kayong makipagkita sa kanya sa club niya ngayong alas-dose ng tanghali.”Dahan-dahang lumingon si Richard.“Harlow?”“