All Chapters of The Afterburn of Tempation: Chapter 61 - Chapter 70

"Please... I think three days of cold shoulder is enough. Please let me explain," nagmamakaawa niyang pakiusap.Tinitigan ko siya nang matagal. Dahil lumipas na rin ang unang pagdapo ng matinding galit ko nitong mga nakaraang araw, dahan-dahan akong tumango."Fine. Talk."He took a deep breath, staring straight into my eyes. "Oo, ipinaiimbestiga ko ang nangyari sa apartment mo kasi naghinala ako mula pa noong una na hindi lang 'yon simpleng aksidente. At nung nalaman kong si Karen ang nasa likod niyon... nagdalawang-isip ako kung sasabihin ko sa'yo.""Bakit?" singit ko, trying to keep my voice steady. "Zhean, you could have told me.""I know! Yes, I know I should have," mabilis niyang sagot, holding my gaze."Pero nag-alala ako sa'yo, Alessa. You had so much on your plate back then. Nung nalaman kong wala na si Karen, I thought telling you wouldn't make sense anymore... kasi wala na siya. Especially knowing how much you valued your friendship with her," dagdag pa nito.Pumikit ako nang

When night came, nag-ready na kami for dinner. Zhean told me that we were having dinner at Nusa Dua Bar."Ayos lang ba 'tong suot ko?" tanong ko habang nakatingin sa salamin, checking myself one last time.I was wearing a simple white dress with thin straps that fell naturally over my shoulders. Nothing too flashy, just enough to make me feel pretty. Before I could fix my hair, Zhean suddenly wrapped his arms around me from behind. His warm chest pressed firmly against my back, his chin resting gently on my shoulder."You look good in any dress, baby," he whispered, his voice low and raspy right beside my ear.Napangiti ako at nakita ko ang reflection namin sa mirror. He leaned down and pressed a soft kiss against my neck, sending a sudden chill down my spine."What if we just stayed here instead?" he said in a teasing tone.Agad akong humarap sa kaniya, pushing his shoulders gently."Hey, Zhean." Napailing ako, trying not to laugh at his sudden clinginess."Your friends might be there

Mahina kong tinulak ang lumang wooden gate namin at huminga nang malalim. The familiar scent of the province from fresh soil, blooming gumamela, and the cool afternoon breeze immediately wrapped around me, trying to soothe the heavy burden I carried all the way from Manila. After everything that happened in Balesin, I needed this escape. I needed to breathe.Pagbukas ko ng p***o, naabutan ko si Tita Bing na abala sa maliit namin na sala.“Oh, Alessa! Hindi ka nagsabi na uuwi ka pala, nak,” bungad ni Tita Bing nang lumingon ito.Ngumiti ako nang tipid, pilit itinatago ang pagod at luhang nagbabadyang lumabas sa mga mata ko. “Pasensya na po, Tita, biglaan kasi. Gusto ko lang po bisitahin si Mama. Kamusta po pala ang lagay niya?”“Naku, malaki na ang pinagbago, Alessa! Magandang balita dahil unti-unti nang bumabalik ang pagsasalita niya. Mas bumubuti na ang lagay ng Mama mo kumpara noong nakaraang buwan,” masayang balita ni Tita Bing.Nakahinga ako nang maluwag kahit papano. Lumapit ako s

Kinabukasan, maaga akong nag-impake ng aking mga gamit. Kahit mabigat pa rin ang aking pakiramdam, may kakaibang linaw at kapayapaan na akong natagpuan sa aking dibdib dahil sa mga payo ni Mama.Bago ako tuluyang umalis, lumapit ako kay Mama na nasa sala. Nakaupo siya sa kaniyang wheelchair habang nakatingin sa labas ng bintana. Lumuhod ako sa kaniyang harapan at hinawakan ang kaniyang mga kamay. “Ma, babalik na po ako sa Manila,” malambot kong paalam.“Maraming salamat po sa lahat, Ma. Dahil sa inyo, mas naging malinaw sa akin ang lahat.”Pilit na ngumiti si Mama at hinawakan nang mahigpit ang kamay ko. Her touch was weak, yet it anchored me. “Mag-iingat ka doon, anak,”“Tandaan mo 'yung pinag-usapan natin. Huwag mong kakalimutan ang sarili mo,” dagdag pa niya.“Opo, Ma. Hinding-hindi po. Pangako,” tugon ko bago ko pikit-matang hinalikan ang kaniyang noo at nag-mano sa kaniya.Tumayo na ako at humarap kay Tita Bing na naghihintay malapit sa pintuan.“Tita Bing, tumawag lang po kayo ag

Pagkarating na pagkarating namin sa bago kong tutuluyan, agad naming ibinaba ang mga maleta at kahon sa gitna ng maliit ngunit malinis na sala. Inilibot ko ang paningin ko sa bagong apartment hindi naman nagkakalayo ang laki nito sa dati kong tinitirhan.Mabilis kaming kumilos. Habang inilalagay ko ang mga damit sa aparador, si Cassie naman ang nag-aayos ng ilang gamit. Dahil sa nangyaring sunog, damit lang talaga ang naisalba ko. The rest, kailangan ko nang bilhin sa mga susunod na araw."Alessa, magpahinga ka muna kaya?" alalang tanong ni Cassie habang inilalagay ang ilang platong binili niya para sa akin."Kanina ka pa walang kibo."Inilagay ko ang huling tupi ng damit bago dahan-dahang umupo sa tabi niya sa sahig."I'm done, Cass. Kakalimutan ko na 'yung kalokohang 'to," deretsahang sabi ko habang nakatitig sa mga kamay ko."What happened in Balesin was a massive wake-up call for me." pagtatapat ko sakanya.Napatigil si Cassie at naitaas ang tingin sa akin. "Sigurado ka na ba talag