All Chapters of The Afterburn of Tempation: Chapter 81 - Chapter 90

The following weeks went on with the same tiring routine. Ever since Bianca took over, the atmosphere in the office remained suffocating, but we had no choice but to adjust just to keep our jobs.Since ako ang in-charge sa overseas expansion projects namin, I had to face Bianca directly. Bitbit ang folders ng monthly reports para sa imported goods, huminga muna ako nang malalim bago kumatok sa kaniyang door.“Enter,” malamig niyang utos mula sa loob.Dahan-dahan kong binuksan ang p***o. Bianca was sitting behind her massive desk, wrapping herself in an expensive corporate blazer while lazily typing on her laptop.“Good morning, Miss Bianca. I’m here to present the final report for this month’s import goods and expansion logistics,” I said placing the neatly bound documents on her desk.She didn't look at me right away. She purposefully let me stand there in an awkward silence for a whole minute before finally leaning back in her chair, crossing her arms, and scanning me from head to to

Nasa meeting room ng department kaming lahat at abala sa pagdi-discuss ng Q3 project strategies kay Bianca. Ang mga taong narito ay sina Bianca, Mr. Mendoza ang aming head analyst na nakaupo sa harap malapit sa amin, Cassie, Alexis, Joyce, Carl, at ako. The room was tense as usual, with everyone carefully choosing their words to avoid setting off her temper. "Can you go back to the slide, we need to aggressively price our premium line to maximize our Q3 profit margins," malamig na sabi ni Bianca habang nakataas ang kilay. "Mendoza, I want you to make sure na tataas ang market penetration natin by at least twenty percent. No excuses." nakahalukipkip sa kanyang swivel chair. Agad na umiling nang bahagya si Mr. Mendoza "Ma'am Bianca, we've run the simulations multiple times. Mr. Valeriano specifically noted in our previous audit that we need to keep our prices affordable for the mass consumers, especially given the current inflation." Lalong dumilim ang ekspresyon ni Bianca. Sh

"We need medics here! Fast! May malalim siyang sugat at tila napuruhan sa pagbangga!" utos ng opisyal sa mga kasamahan habang mabilis na lumapit para saklolohan ang duguang driver. Nakatayo lang ako roon habang mariing nakatitig sa mukha ng taong inilalabas ng sasakyan, pilit na pinoproseso ng utak ko ang nakikita ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig habang nanginginig ang mga labi kong bumanggit sa pangalan niya. "Sir Ramos...?" pabulong kong tawag, halos hindi ko marinig ang sarili ko. Kahit ako, hindi ako makapaniwala. Si Sir Ramos? Ang taong kilala namin bilang napakabait, matulungin, at maalaga sa amin sa opisina? Ang taong madalas mag-cheer up sa amin kapag stress na stress na kami , siya ang gumawa nito? Siya ang nagtangkang pumatay? Ilang saglit pa, mabilis na dumating ang mga medic at binigyan siya ng unang lunas, nilinis ang dugo sa noo at ginamot ang mga sugat niya dahil sa lakas ng pagkakabangga. Ngunit habang ginagamot siya, napansin ko ang kakaiba aura niy

The days went on ng hindi parin bumabalik si Bianca though I kept praying for Bianca’s fast recovery. Kahit marami kaming naging problema dahil sa kaniya, I still hoped she was doing okay.“Alessa, samahan mo naman ako,” aya ni Cassie habang mabilis na lumapit sa desk ko habang nag-aayos ako ng mga dokumento. “Saan na naman, Cassie?” tanong ko, hindi man lang inaalis ang tingin sa computer screen. “Bibili tayo ng gift,” mabilis niyang sagot. Napatingin ako sa kaniya nang may pagtataka. “Gift? Para kanino naman?” “Kay Carson. Ilang araw na lang kaya bago ’yung birthday niya,” sagot niya na tila ba napaka-obvious ng tanong ko. “Bakit ngayon ka lang bibili? Last minute na ’yan, ah.” Umirap siya at bahagyang napabuntong-hininga. “Exactly! Kaya nga ngayon lang ako nagkaroon ng total panic attack. Ang hirap kayang regluhan ng lalaking 'yon!” “Ano bang problema?” napatawa ako nang mahina. “Hindi ko alam kung ano ang ibibigay ko sa kaniya,” reklamo niya habang nagpapadyak pa na

He scanned my face intently, his gaze sweeping over my features before his lips parted. "Are you drunk?" tanong niya. The moment the words left his mouth, his expression shifted drastically. Hindi na ako nakapagsalita o nakatugon man lang nang biglang umalingawngaw ang boses ni Brion mula sa likod ko. "Alessa," tawag niya. Agad akong inayos ng tayo ni Zhean at inilayo nang bahagya sa kanya, creating a guarded distance between us. Lumapit si Brion sa amin at napatingin din kay Zhean. "I was worried. Ang tagal mo kasi sa restroom," sabi ni Brion habang sinusuri ang hitsura ko. Magpapaliwanag pa sana ako, nang paglingon ako sa gilid ko wala na pala siya. Umalis na agad si Zhean nang walang paalam, leaving a heavy trail of cold tension lingering in the air. "Alessa, are you okay?" tanong ulit ni Brion nang nakabawi na ako sa pagkabigla. Nang magsink-in ang sitwasyon, inimbita ko na lang si Brion pabalik sa table namin. Sakto namang kakabalik lang din nina Cassie at Carson m