All Chapters of ขย่มรัก ขย่มบัลลังก์ [NC30+]: Chapter 41 - Chapter 50

หวางโฮ่วประทับยืนที่ริมพระบัญชรทอดพระเนตรมองพระจันทร์ที่โผล่พ้นขอบฟ้าแล้ว แต่ต้าหวางยังไม่เสด็จมาเสียที ทำให้พระนางมีพระราชดำริว่า ต้าหวางลืมวันเกิดข้าไปแล้ว พระนางได้สดับเสียงของผู้คนที่หน้าตำหนัก พระนางจึงเสด็จออกมาที่หน้าตำหนัก ซ่งเมิ่งเห็นพระนางเสด็จออกมา เขาจึงเอาฉลองพระองค์คลุมพระอังสาที่ทำจา

สามเดือนมาแล้วที่เกาตี้หวางเย่เสด็จไปนอกเมืองหลวงเพื่อไปท่องเที่ยวในแว่นแคว้นที่อยู่ในการปกครองของต้าหวางแคว้นเกา เกาตี้หวางเย่เสด็จออกมาจากโรงเตี๊ยมขึ้นมาเพื่อเดินทางต่อไป “กลับเมืองหลวงดีกว่าพระเจ้าค่ะ” เยว่ชิงทูลบอกเขาเป็นองครักษ์ของหวางเย่ “เดี๋ยวสิ บ้านข้าไปไม่หนีไปไหนหรอก” หวางเย่ตรัสและแย้ม

หลังจากหวางโฮ่วว่าราชการร่วมกับไท่จื่อมาเป็นเพลาสองวันมาแล้ว พระนางแทบไม่ได้พักผ่อนเสียเลย ทำให้ไท่จื่อและกงจู่เป็นห่วงพระนางยิ่งนัก เมื่อพระราชออกว่าราชการร่วมนั้น กงจู่เสด็จมาดูแลต้าหวางจนสิ้นว่าราชการ และประทับอยู่เป็นเพื่อนพระนางอีกประมาณสองสามชั่วยามถึงจะเสด็จกลับไปยังจวนพร้อมกับไท่จื่อที่เสด็จ

“โอ...โอ...โอ...โอ้...หวางเย่...อร๊าย...” “โอ...โอ...โอ้...อา...” หวางเย่ปลดปล่อยสายธาร ขณะที่นางทิ้งตัวลงบนตั่ง หวางเย่ประทับพระโอษฐ์บนริมฝีปากของนางอย่างอ่อนโยน นางใช้มือเรียวโอบพระศอเอาไว้ทันที การจูบของพระองค์ช่างอ่อนหวานและนุ่มนวลยิ่งนัก “ข้ารักเจ้า เว่ยหนิง” พระองค์ตรัสเช่นนี้และแย้มพระสรวล

เกาอวี้หวางเย่เสด็จเข้ามาในไท่หวังกง ทอดพระเนตรมองต้าหวางที่ประทับนั่งเสวยพระสุธารสชาบนตั่ง หวางเย่ถวายบังคมทันทีเมื่อมาประทับยืนตรงพระพักตร์ “ถวายบังคมพระเจ้าค่ะ” หวางเย่ตรัสเช่นนี้ “มานั่งสิ” ต้าหวางตรัสเช่นนี้ หวางเย่ประทับนั่งลงบนตั่งอีกตัว “ต้าหวางเป็นอย่างไรบ้างพระเจ้าค่ะ” หวางเย่ตรัสถามจาง