Todos los capítulos de My Greatest Sacrifice : Capítulo 41 - Capítulo 50

Third POV Pagkatapos ma-admit si Liza sa ospital at makausap ng doktor, napagdesisyunan nilang bumalik muna sa mansion nila ni Nick. Gusto sanang ihatid siya ni Kalix pero mas pinili nitong huwag gawin. Ngunit si Emilio lamang ang gumawa nito. Hindi na tumutol pa si Liza. Nirerespeto niya ang desisyon ng kaniyang asawa, kagaya ng kung paano siya nito minahal at nirespeto sa loob ng limang taon. Bago umalis si Emilio, nagpaalam ito nang maayos kay Liza. Nakipag-usap pa ito sa kaniya na tila walang nagbago. Ngumiti pa ito sa kaniya upang maging maayos si Liza. Ngunit ang totoo... Ang totoong nararamdaman niya. Masakit para kay Emilio ang lahat ng nangyayari.Taliwas siya sa gusto ni Liza at sa pagpaparaya ng kaibigan na si Kalix. Bago pa man sila umalis ng ospital, kinausap siya ni Kalix. Nakiusap ito na huwag daw siyang magpakita ng kahit anong lungkot o galit kay Liza. Ayaw kasi ni Kalix na makaramdam ng konsensya ang kaniyang asawa. Alam nilang sa mga sandaling iyon, si

Third POV Habang nagkakape si Liza at pinagmamasdan si Avionna na masayang lumalangoy sa pool, bigla siyang nakaramdam ng matinding pangungulila. Hindi niya maipaliwanag kung bakit. Kahit na bumalik na ang kaniyang mga alaala tungkol kay Nick, ramdam niyang may kulang pa rin. Parang may isang pahinang nawawala sa napakahabang kuwento ng kaniyang buhay. Mahal na mahal niya si Nick. Alam niya iyon. Ngunit sa kaibuturan ng kaniyang puso, may isang sakit na patuloy na bumabalik. Isang sakit na hindi niya mawari kung saan nanggagaling. Napatingin siya kay Avionna. Saglit siyang natahimik bago niya nilingon si Manang. "Manang..." "Po, hija?" "Ampon po ba namin si Avionna?" Napatingin si Manang sa kaniya. Sandali itong nag-atubili bago tuluyang sumagot. "Anak siya ni Senyorito Nick kay Lorena." Napabalikwas ang tingin ni Liza. "Kay Lorena?" Tumango ang matanda. "Oo." "Pero..." Napakunot ang noo ni Liza. "Bakit parang wala akong maalala tungkol doon?" Hindi agad sumagot

Third POVNaging normal na muli ang pamumuhay nina Nick at Liza. Pinagsisilbihan nila ang isa't isa at unti-unti na ring nasasanay si Liza sa bagong buhay na kasama ang dating asawa.Samantala, nakalayo na ng bansa si Kalix. Gayunpaman, palagi pa rin silang nagkakausap, lalo na tungkol sa kanilang mga anak. Kahit wala siya sa tabi ni Liza, nananatili pa rin ang komunikasyon nila bilang mag-asawa na unti-unting tinatanggap ang bagong sitwasyon.Isang araw, abala si Liza sa pag-aayos ng kaniyang buhok nang lumapit sa kaniya si Nick habang may hawak na dalawang magkakaibang necktie.“Honey, ano ang magandang tie para sa akin?” tanong nito habang itinataas ang dalawang necktie.“Kahit ano naman, bagay sa'yo,” sagot ni Liza habang nakangiting tumingin sa kaniya.“Saan ba talaga tayo pupunta?” curious niyang tanong. Napansin niyang pareho silang pormal ang suot.“Surprise, Honey,” sagot ni Nick na may nakakalokong ngiti.Napailing na lamang si Liza bago ipinagpatuloy ang pag-aayos. Nang ma

Third POV Habang abala si Liza sa pag-aasikaso ng mga order sa coffee shop, ka-video call naman niya ang kaniyang mga anak. “Nanay, don’t you miss us? Why didn’t you come home with Tatay?” tanong ni Koda habang katabi ang bunso nilang si Kathleen. “Of course, Mommy misses you all so much. I’m coming home soon, okay? I just have something to take care of first.” “Nasaan ang Tatay?” tanong ng mga bata. Napatingin ang mga ito sa gilid. Alam ni Liza na naroon si Kalix, ngunit hindi ito nagsalita. “Pakisabi kay Tatay na sobrang nami-miss na siya ni Nanay, okay? Pakisabi kay Tatay, I love you.” Garalgal ang boses ni Liza habang sinasabi iyon. Nagpaalam din agad ang kaniyang mga anak dahil may pasok pa sila kinabukasan. Nang tuluyang matapos ang video call, hindi na napigilan ni Liza ang kaniyang emosyon. Pumatak ang luha niya. Miss na miss na talaga niya ang kaniyang mga anak. “Ma’am, may naghahanap po sa inyo sa labas.” Kumunot ang noo ni Liza. Wala naman siyang inaasahang pupu

Third POVFlashback“I’m sorry, Mrs. Monteverde, but you need to undergo chemotherapy.”Parang biglang nanigas ang buong katawan ni Liza.Tahimik siyang nakaupo habang mahigpit na hawak ang papel na naglalaman ng kaniyang mga resulta. Katabi niya si Kalix, na tahimik ding nakatingin sa kaniya.“Your biopsy results show that you have Stage 2 ovarian cancer,” patuloy ng doktor. “And I’m sorry to tell you this, but you only have a twenty percent chance of having a child.”Hindi makagalaw si Liza.Hindi niya alam kung paano tatanggapin ang lahat ng narinig niya.Cancer.Chemotherapy.At ang posibilidad na baka hindi na siya maging isang ina.“Right now, you need to tell your husband so he can accompany you abroad for treatment. Your treatment may take anywhere from eight months to a year, depending on how your body responds.”Napatingin si Liza kay Kalix.“Wala ba rito, Kalix?”“Meron. Pero we need the best treatment available, and we can only get that abroad.”Dahan-dahang tumango si Liz